Blog: Penoza tot nu toe

door: Dennis van Elten

In 2010 werd Nederland op z’n kop gezet met de misdaadserie Penoza. Er is nog nooit zo’n sensationele serie geweest die Nederland zo lang in de ban heeft gehouden. Vanavond begint er het vierde seizoen van Penoza. Voordat de eerste aflevering begint wil ik de voorgaande drie seizoenen bespreken. Tevens bespreek ik mijn favoriete personages. Dit allemaal om jullie voor te bereiden op het nieuwe seizoen.

Penoza

Seizoen 1

5e7899cd68b0e061bdf020aa4e05011e_1348563075

In acht afleveringen zien wij het verhaal van Carmen (Monic Hendrickx) en Frans (Thomas Acda) van Walraven. Op het oog lijkt het een doorsnee gezin, maar dit gezin heeft een geheim. Frans zit in de wiethandel met zijn vrienden Irwan de Rue (Fedja van Huêt) en Steven Breusink (Marcel Hensema). Deze samenwerking veranderd als Irwan een handeltje cocaïne steelt van drugsbaas Christiaan Schiller (Filip Peeters). Dit leid uiteindelijk tot de dood van Frans. Hierdoor moet zijn vrouw Carmen strijden tegen Schiller en ook uitzoeken wie er achter de dood van haar man zit. Zij krijgt hulp van haar vader André de Rue (Tom Jansen) en Luther (Raymond Thiry), twee heren met ook hun eigen geheimen. Met haar gezin in het waagschaal komt er een kant van Carmen naar boven die zij niet van zichzelf kende. Ondertussen zit rechercheur Jim Leeflang (Hajo Bruins) op haar hielen. Het eerste seizoen weet alle verhaallijnen mooi samen te brengen met een dosis drama en actie. Het eerste seizoen was zo’n succes dat het doorverkocht werd aan Amerika. Deze versie kreeg de titel Red Widow en was in 2013 te zien.

Seizoen 2

penoza_ii-2d2013 zag het tweede seizoen van Penoza na het grote succes van het eerste seizoen. De cast werd aangevuld met John de Weerdt (Eric Corton), Raul ‘Speedy’ Willems (Mads Wittermans), Reina Pasalic (Eva van de Wijdeven), Koen de Weerdt (Joost Koning), Henk Ooms (Willem Nijholt), Moes Eski (Marwan Kenzari) en Justine de Heer (Jacqueline Blom). In het tweede seizoen beginnen Carmen en haar kinderen helemaal opnieuw, nadat zij terugkomen uit Australië. Haar vader Andre en haar broer Irwan zitten in de gevangenis door toedoen van Carmen. Andre ontdekt dat hij nog maar kort te leven heeft en wil zijn kinderen goed achterlaten. Als Irwan uit de gevangenis komt wordt hij onthaald door Berry Reitens (Loek Peters) de ex-handlanger van Schiller. Berry werkt nu voor Henk Ooms (Willem Nijholt), een man die een verleden heeft met Andre. Nadat Carmen terugkomt op haar getuigenis komt zij in het kielzog van Officier van Justitie Justine de Heer (Jacqueline Blom). Zij zet alles op alles om wraak te krijgen. Carmen zit alweer snel tot haar nek toe in de misdaad, met haar gezin in de waagschaal.

Seizoen 3

9200000019673855In het derde seizoen van Penoza zien we Carmen en haar kersverse man John. Ze zijn nu een gecombineerd gezin met Carmen’s kinderen en John’s zoon Koen en Carmen’s moeder Fiep Homoet (Olga Zuiderhoek). Carmen is ook pleegmoeder geworden van Irwan Jr., het zoontje van haar overleden broer Irwan. Aan het einde van seizoen 2 werd Carmen’s wereld op z’n kop gezet en de familiebanden flink ontwricht. Carmen werd verder meegesleurd in een wereld vol misdaad en geweld. In deze wereld zit ze nog steeds, samen met Berry en Reina. Carmen moet het opnemen tegen een Mexicaans kartel. De cast wordt aangevuld met Lucas ‘Storm’ Albema (Gijs Naber). Dit seizoen eindigt met een cliffhanger die op 13 september 2015 opgehelderd gaat worden.

Penoza greep mij door de combinatie van drama en actie. De serie is niet voorspelbaar en zit vol intrige. Een van mijn favoriete karakters is moeder Fieb die al drie seizoenen de familie bij elkaar houdt en op de achtergrond meer doet dan iedereen denkt. Daarnaast is Berry ook een van mijn favoriete. Deze gangster heeft een hart van goud en heeft een speciale band met Nathalie. Of dit na seizoen drie nog zo is valt nog maar te bezien, aangezien Berry de vriend van Nathalie heeft neergeschoten.

Ieder seizoen krijgt een van Carmen’s kinderen het moeilijk. In het eerste seizoen moet Boris het trauma van de dood van zijn vader verwerken. In seizoen twee zien we de depressie van Nathalie. Ten slotte moet Lucien in seizoen drie over de moord van Reina en zijn ongeboren kind heenkomen. Jim Leeflang is de bulldog die in het kielzog van Carmen blijft varen. Luther is de trouwe rechterhand van Carmen en beschermer van de familie. Ondanks dat hij verantwoordelijk is voor de dood van Frans van Walraven blijft hij Carmen en haar gezin trouw. Als laatste Carmen die alles overheeft voor haar gezin en letterlijk alles doet voor haar familie. Opvallend detail is dat Carmen op mannen blijft vallen, die in het echte leven muzikant zijn (Thomas Acda en Eric Corton).

9200000040714030

Vanavond om 20.30 begint een nieuw hoofdstuk in het verhaal van Penoza. De cast wordt in het vierde seizoen aangevuld met Barry Atsma en Jacob Derwig.

 Dennis van Elten

Blog: Laat de series maar komen (Immy Verdonschot)

door: Immy Verdonschot

series-2015-copia

Het is alweer september en dat betekent maar een ding: Het nieuwe televisieseizoen gaat weer van start! Niet alleen de bestaande, waarbij we voor sommigen eindelijk een verlossend vervolg krijgen op een cliffhanger, maar ook nieuwe series om aan verslaafd te raken zullen de schermen in de huiskamers betreden. Op wat voor scherm dan ook. Bij deze daarom een overzicht van enkele series waar ik de zomer mee doorgekomen ben en nieuwkomers waar ik naar uit kijk voor het nieuwe seizoen.

De zomer doorkomen
Gedurende de zomer zijn er altijd wat minder series te zien. Ik ga daarom altijd op zoek naar vers bloed. En in tegenstelling tot voorgaande jaren, heb ik inmiddels al enkele maanden Netflix. Genoeg te zien dus. Zo adviseerde een vriendin me Video Game High School (VGHS), welke ik in no-time heb uitgekeken. Andere series op Netflix zijn Sense8, Nashville, Sleepy Hallow, Teen Wolf en White Collar. Waar ik van sommigen slechts de eerste aflevering (of eerste vijf) heb gezien, ben ik wel van plan om ze nog verder te kijken. Vooral Sleepy Hallow en White Collar hebben me tot nu toe erg verrast. Buiten Netflix om zijn er echter nog meer series. Zo was Unreal zeker de moeite waard, is Scream een van de slechtste series die ik in tijden heb gezien en ben ik aardig verrast door Killjoys en Grace and Frankie.

Het is bijna bizar hoeveel series ik op kan noemen in een zomerperiode, want series die inmiddels standaard bij mij zomerperiode horen zijn Rizzoli & Isles, Defiance, Ally McBeal – waar ik inmiddels bij het laatste seizoen ben aangekomen -, True Detective, House of Cards en Dominion. Verder heb ik nog de eerste afleveringen gezien van Jonathan Strange & Mr Norrell en Banshee, al moet ik bekennen dat deze mij nog niet hebben weten te pakken.  Andere series waar ik helaas nog niet aan toe ben gekomen, zijn Mr Robot – waar ik echt supergoede verhalen over hoor -, Dark Matter en Complications. Een laatste serie die ik hiervoor nog wil benoemen is Carmilla, the series. Dit is een webserie, waarvan ik het eerste seizoen in no-time heb ge-binge-watched. Met twee keer per week een nieuwe aflevering zijn ze inmiddels bijna aan het einde van seizoen twee. Een heerlijke serie vol drama en fantasie, waar je zeker onderweg erg van kunt genieten.

To be continued
Inmiddels kan ik echter weer bijna terecht bij mijn vertrouwde favorieten. Niet alleen Arrow en Castle, waar het vorige seizoen als een afsluiter voor de serie voelde, maar ook bij The Flash, iZombie, Once Upon a Time, en Marvel’s Agents of S.H.I.E.L.D, welke allen een open einde hadden. Zoals ik al een keer eerder aangegeven heb, ben ik geen fan van de open eindes. Vooral omdat series tegenwoordig toch steeds sneller geannuleerd worden. Het zorgt er bij mij ook niet voor dat ik meer dan anders uitkijk naar het volgende seizoen van een serie. Dat gezegd hebbende, ben ik wel weer blij dat ik bovenstaande series weer kan hervatten. Waar ik echter nog het meest naar uitkijk, zijn de laatste afleveringen van Lost Girl, welke vorig jaar al gecancelled was, maar nu de laatste afleveringen heeft om het af te ronden. En Haven, waar ik voor mijn gevoel bijna een jaar op heb moeten wachten.

Series waar ik echter geen vervolg aan geef zijn New Girl, 2 Broke Girls en Grey’s Anatomy, omdat de seizoenen me steeds minder konden boeien. Wellicht dat ik er toch nog ooit een aflevering van mee pak, maar ik zal ze niet meer standaard/wekelijks volgen.

De nieuwkomers
Naast alle bekende series introduceren de meeste zenders natuurlijk ook een hoop nieuwe series. Zo kijk ik het meest uit naar Supergirl en Scream Queens. Van Supergirl heb ik de eerste aflevering al gezien en ik moet bekennen dat het erg ‘braaf’ overkomt. Het doet me denken aan The New Adventures of Lois & Clark, waar ik vroeger zeker van genoten heb, maar ik ben benieuwd of het echt een serie zal zijn die je iedere week ‘moet’ kijken. Wat betreft Scream Queens, die lijkt me gewoon heel grappig, maar naast trailers heb ik er nog niets van gezien. Hier laat ik me dus door verrassen. Hetzelfde geldt overigens voor Lucifer (waar de duivel naar de City of Angels komt) en Quantico (waar de FBI zijn meest waardevolle medewerkers traint). Beide series lijken me veel belovend, dus ik ben benieuwd of dat ze het waar kunnen maken.

Anderen die de strijd aangaan met gevestigde series zijn: Blind Spot (over een vrouw zonder herinneringen die naakt, maar vol tattoos op Times Square wordt gevonden), Code Black (een medisch drama waar het personeel met minimale bronnen moet werken om levens te redden), Heartbreaker (waar Melissa George Dr. Alex Panttiere speelt, een hartchirurg) en Wicked City (welke volgens mij een voorbeeld neemt aan True Detective, waar in dit geval moorden op de Sunset Strip in 1982 opgelost moeten worden – met Ed Westwick). Dan zijn er nog de series die het moeten hebben van hun voorgangers: Heroes Reborn en DC’s Legends of Tomorrow (tweede spin-off van Arrow). Dit zijn twee series waar ik nog steeds over twijfel of ik de spin-offs daadwerkelijk ga volgen. Zeker gezien ik voor de eerste eigenlijk eerst Heroes nog eens af zou willen kijken.

Kortom: Het belooft weer een jaar vol veelbelovende series te worden, waar je nooit alles tegelijkertijd kan volgen. Des te beter, want dan heb je tenminste nog wat te zien in de tussenperiodes zoals een vakantie. En mocht iets toch tegenvallen, dan heb je weer genoeg keuze om ergens anders mee te beginnen. Laat het televisieseizoen maar beginnen!

Xoxo,

Immy.

Top 20 Beste TV-series van 2015 (Kevin Plaatje)

door: Kevin Plaatje van ScaryEpidemic

Het is begin september, en dat betekent dat het televisieseizoen 2014-2015 er op zit. We kunnen nu dus een kijkje nemen naar de drama’s, komedies en andere tv genre die ons wisten te vermaken, die we spannend vonden of gewoon nagelbijten goed waren. Dit is dus mijn Top 20 Beste Tv-series van 2015!

Nieuwe map (2)1

20. The Lizzie Borden Chronicles (Seizoen 1) – Ik denk dat deze serie met weinig twijfel mijn grootste guilty pleasure van het jaar is geworden. Deze serie zou nooit op de lijst terecht zijn gekomen als het niet was voor Christinna Ricci’s meesterlijke rol als de vrouwelijke seriemoordenaar Lizzie Borden. Officieel een spin-off van de populaire Lifetime tv-film Lizzie Borden Took An Axe, gaat deze serie over wat er gebeurde nadat Lizzie vrij werd gesproken voor de moord op haar vader en moeder. Gedurende 8 afleveringen gebeurde er van alles. Elke aflevering boodt een variatie van intrige, actie en een flink aantal moorden. Neem daar nog acteurs bij als Jonathan Banks en Clea Duvall, en je krijgt een serie die weliswaar geen vervolg krijgt maar wel de zomer een stuk leuker maakte.

maxresdefault

19. Mad Men (Seizoen 7B) – In begin 2014 kregen we al het eerste deel van het laatste seizoen van Mad Men te zien. In deze 7 erg intrigerende afleveringen zagen we Don Draper zich langzame weer omhoog klimmen. Het laatste deel van het seizoen was echter helaas iets minder geweldig. Desondanks wist de serie nog mijn interesse te houden, zodat het op deze lijst staat. De echte ster van de serie is inmiddels Elisabeth Moss, die met haar rol van Peggy Olsen eigenlijk een stuk interessanter is geworden dan Don Draper. Omdat het de laatste afleveringen waren, lag de focus toch vooral op Draper. Dit maakte de finale voor mij nogal teleurstellend. Iedereen is gelukkig, en niemand krijgt de ellende die we hoopten. Want laten we eerlijk zijn. Mad Men was nooit serie over mensen die de kijker aardig moest vinden. De serie wilde een omgekeerd beeld laten zien van het sociale leven in de jaren ’50.

mad-men

18. Parenthood (Seizoen 6) – Waar Mad Men een minder geslaagde finale had, was die van Parenthood eentje om de zakdoekjes bij je te hebben. Deze emotionele serie over een familie en diens problemen sloeg al de juiste tonen aan, door situaties als een zwangerschap, het overlijden van de grootvader en een scheiding. Een laatste seizoen die weliswaar niet heel origineel was, maar toch een die nog sterk in mijn geheugen gegrift staat.

parenthood_combined3-620x388

17. The Leftovers (Seizoen 1) – De makers van Lost kwamen met een serie over dood en verderf. Toch was het een vrolijke ervaring. Ja, de nieuwste serie van Damon Lindelof kwam uit het niets en verraste vriend en vijand met een golf van deprimerende personages. Ze hadden allemaal hun eigen sombere verhaal over hoe ze verder willen leven nadat de rapture 2% van de bevolking uit het niets heeft laten verdwijnen. Het is een flinke klus om er doorheen te komen, maar dankzij sterke prestaties van Justin Theroux, Ann Dowd en vooral Carrie Coon is het een serie die je niet kan missen.

The-Leftovers-11

16. Scandal (Seizoen 4) – Ik ga er niet voor schamen om te zeggen dat ik een groot fan ben geworden van Olivia Pope en haar ervaringen met de President en zijn politieke problemen. Kerry Washington is de reden waarom mensen hier graag naar kijken, en dankzij haar rol die omgeven wordt door vermakelijke bijrollen blijft zelfs seizoen 4 nog de moeite waard.

scandal_promo

15. The Good Wife (Seizoen 6) – Nu dat we het toch hebben over sterke vrouwelijke rollen; Julianne Margulies is nog steeds in haar element met de rol van Alicia Florrick. In deze zeer vermakelijk advocaten-serie, heeft elke aflevering wel iets te maken met een kleurrijk figuur die in de problemen is gekomen. Dit moet uitgevochten worden in de rechtbank. Hoogtepunten in dit zesde seizoen waren de bijrollen van Michael J. Fox, Dylan Baker en David Hyde Pierce.

FOR TV WEEK - DO NOT PURGE! -- The cast of THE GOOD WIFE: from left to right: Makenzie Vega as Grace Florick, Mary Beth Peil as Jackie Florick, Graham Phillips as Zach Florick, Alan Cumming as Eli Gold, Chris Noth as Peter Florick, Julianna Margulies as Alicia Florick, Christine Baranski Diane Lockhart, Josh Charles as Will Gardner, Matt Czuchry as Cary Agos, and Archie Panjabi Kalinda Sharma Photo: Justin Stephens/CBS ©2010 CBS Broadcasting Inc, All Rights Reserved. *********** IMAGE EMBARGO. THIS PHOTO MUST NOT BE USED UNTIL AFTER 9/12/2010 Tv Week Fall Preview *************

14. Suits (Seizoen 4/5) – Omdat de zender USA heel snel op de proppen komt met hun nieuwste seizoenen van Suits, kregen we tot tweemaal toe de avonturen te zien van het advocatenkantoor uit de serie. Hierin wordt de rechtbank echter nooit in beeld gebracht. Het gaat meer over de problemen die de advocaten zelf meemaken tijdens het regelen van deals. Zelfs in deze nieuwste seizoenen blijven de confrontaties tussen Harvey, Mike en Louis hoogst vermakelijk.

Suits-cast

13. Mr. Robot (Seizoen 1)Mr. Robot is misschien wel de grootste verrassing van 2015. Laat in het seizoen kwam de zender USA uit het niets met een drama serie over moderne hackers en hoe ze in de wereld willen verlossen van kwaadaardige bedrijven. Rami Malek is opmerkelijk goed als de jonge Elliot die actief is als hacker, maar niet meer lijkt te weten of hij nou iets goeds doet of langzaam gek wordt. De serie is in een korte tijd razend populair geworden, en dat is terecht. Tot op heden heb ik nog nooit een eerste seizoen gezien die zo slim en snel van onderwerp kan veranderen, en toch de kijker aan het beeldscherm gekluisterd houdt.

maxresdefault (1)

12. Shameless (Seizoen 5) – In het begin van 2015 is er maar één serie die mijn nieuwe jaar vrolijk kan laten beginnen. Dat is Shamelessdie gaat over de hopeloze Frank en zijn gestoorde familie. Je zou denken dat na vijf seizoenen de shock value inmiddels weg is en er geen enkele viezigheid meer op beeld kan verschijnen waar je niet keihard om moet lachen terwijl je aan het kokhalzen bent. Gelukkig heb je dan ongelijk. Deze Amerikaanse versie van de Flodders (ik weet dat het een Britse remake is) zal zeker door meer mensen gezien moeten worden. Deze serie wordt alleen maar beter.

Shameless

11. Ray Donovan (Seizoen 3) – Familiedrama’s kunnen vrolijk zijn (Parenthood), maar ook depressief (Rectify en The Leftovers). Dit zorgt er voor dat ik me afvraag waar ik Ray Donovan zou moeten plaatsen. De serie gaat over de fixer Ray die nare klusjes klaart voor de rijken in Los Angeles. Het interessante dit seizoen is dat de serie juist meer gaat over de familie van Ray en over een andere familie. Ray moet deze beschermen, maar hij wilt deze het liefst nooit helpen vanwege de extra problemen die hij mee naar huis neemt. Liev Schreiber blijft een tour de force in de rol van Ray, maar ook Eddie Marsan als zijn zieke broer Terry steelt de show dit seizoen.

Wallpaper_RayDonovan_S01a

10. Transparent – (Seizoen 1) – Na het grote nieuws van het homohuwelijk en de transformatie van Kendall Jenner, zou het natuurlijk niet lang duren voordat er een serie zou verschijnen over een vader van drie die besluit na vele jaren te willen veranderen in een vrouw. Ik was plezierig verrast door deze serie, die duidelijk het talent toont van acteur Jeffrey Tambor. Hij is een openbaring in de rol, waarin hij de balans moet vinden om zowel grappig als emotioneel gekwetst te zijn. Bedenkster Jill Soloway (Six Feet Under) maakte een geweldig open verhaal over acceptatie en hoe alles in je leven in een zucht zou kunnen veranderen.

transparent

9. You’re The Worst (Seizoen 1) – In 2014/2015 waren de komedieseries over relaties heel populair (Married, Togetherness en MarryMe). Hierin lijken de koppels meer problemen te hebben dan overeenkomsten. You’re The Worst was zeker het hoogtepunt. Deze hilarische serie over een vrouw en man die elkaar niet mogen maar toch seks hebben, bevat constant de juiste grappen. Je lacht om situaties die ons allemaal bekend zijn. De serie wordt constant herhaald op Comedy Central, maar werd in Amerika niet genoeg bekeken. Toch kreeg deze gelukkig wel een seizoenvernieuwing. Check deze zo snel mogelijk als je even hard wilt lachen.

youre-the-worst-imagem-destaque-580x255

8. Billy & Billie (Seizoen 1) – Omdat dit een persoonlijke lijst is, zal Billy & Billie waarschijnlijk niet heel erg bekend zijn voor mensen. Het werd uitgezonden op de zender DirectTV en verdween dit jaar snel na een teleurstellend bekeken eerste seizoen. Gemaakt door theaterlegende Neil LaBute, is Billy & Billie een relatie drama/komedie over de grootste taboe, namelijk een relatie tussen een stiefbroer en stiefzus. Dit klinkt heel ranzig en verkeerd, maar LaBute maakt deze absurde situatie in iets bijzonder hilarisch en oprecht. Hierdoor hoop je zonder pardon dat deze mensen gelukkig worden met elkaar. De serie werd helaas niet vernieuwd voor seizoen 2. Toch zou je Billy & Billie eens online moeten bekijken.

billy-billie-audience-network

7. Unbreakable Kimmy Schmidt (Seizoen 1) – Netflix had dit jaar misschien niet de beste series, maar wel de meest hilarische. Waaronder deze kleurrijke serie over Kimmy Schmidt. Ze is een jong vrouw die jarenlang gevangen zat in een ondergrondse bunker door een sekteleider. Nu ontdekt ze de wereld met haar onschuldige perspectief op mensen en hun vreemde gedrag. Ellie Kemper is perfect geknipt voor deze rol, met haar timing en brede glimlach werken welke zelfs de mindere grappen nog leuk maakt. Bedenkster Tina Fey heeft hiermee opnieuw een hit. Iedereen zou Unbreakable Kimmy Schmidt meteen moeten gaan kijken.

unbreakable-kimmy-schmidt

6. Review (Seizoen 2) – Alhoewel ik al vele komedies op deze lijst heb gezet, was er toch maar een die mij elke aflevering zo hard liet lachen dat ik zelfs van mijn stoel viel. Het is de serie die recensenten als mezelf het beste begrijpen. In Review beoordeelt recensent Forrest MacNeil niet boeken, films of muziek, maar juist het leven zelf. We krijgen hilarische scènes te zien, waarin hij moet uitvinden wat een gloryhole is, of hoe het voelt om een sekte te beginnen. De humor in de show werkt ook omdat Forrest zo een verschrikkelijk kluns is. Je gelooft dat hij dit allemaal wilt doen om geweldige televisie te maken. Review is zonder twijfel het grappigste dat ik gezien heb in 2015. Hopelijk gaat de serie nog vele jaren door!

review-use

5. Orange Is The New Black (Seizoen 3) – Na een ietwat teleurstellende seizoen 2 was mijn hoop voor het vrouwelijke gevangenis drama niet bepaald hoog. Netflix leert blijkbaar van hun fouten, omdat dit seizoen van Orange Is The New Black in mijn ogen het beste is van allemaal. De reden daarvoor is heel simpel; minder drama buiten de gevangenis, en meer interacties met de gevangenen. Het was een oplossing die eigenlijk al twee seizoenen geleden gevonden had moeten worden. Waar ik blij mee ben is dat eindelijk de personages voorrang hebben en niet meer te maken hebben met domme verhaallijnen als de vrouwelijke maffia (iets wat seizoen 2 bijna verziekte).

ksdet544wnhg-full

4. Daredevil (Seizoen 1)Netflix had een flink taak voor de boeg om de ooit zo gehate film Daredevil doen te laten vergeten, en een serie te maken die ons zou wegblazen. Nou, ik kan zeggen dat hun missie geslaagd is, want de 13 afleveringen van de blinde superheld waren zowel donkerder en interessanter dan de film. Charlie Cox vertolkt de rol van Matt Murdock uitstekend. Hij is omringt door een cast die het uiterste haalt uit hun rollen, waaronder zeker Vincent D’Onofrio als de gevreesde Kingpin. Het is het begin voor Marvel om meer van hun personages een kans te geven. Met het geslaagde seizoen van Daredevil mogen er van mijn nog veel meer striphelden op ons kleine pc-scherm verschijnen.

Daredevil-12

3. Better Call Saul (Seizoen 1) – Na het briljante Breaking Bad, was de grote vraag of de spin-off Better Call Saul wel de moeite waard zou kunnen zijn. Die vraag werd met de pilot meteen met een grote ”Ja” beantwoord. Dit omdat er veel overeenkomsten waren met de situaties en personages uit deze serie en met die van Breaking Bad. Bob Odenkirk is goed op dreef als Jimmy McGill, die zichzelf constant in de problemen lijkt te werken met vreemde figuren. Hij moet zichzelf met zijn vlugge babbel uit de situaties praten. Er zit veel meer humor in deze serie. De serie wordt echter nooit een komedie, wat te danken is aan figuren als Mike (de show stelende Jonathan Banks) en zijn criminele partner Nacho Varga. Er is dus niks te vrezen, want Better Call Saul kan heel goed op zijn eigen benen staan.

maxresdefault-820x420

2. Banshee (Seizoen 3) – Ik noem deze serie ook wel Grand Theft Auto, omdat je in elke aflevering in een situatie terecht komt die precies lijkt op iets uit de game. Dat is fantastisch. Banshee heeft veel geweld, seks en intrige waardoor je constant op een hyper level zit, waar je pas vanaf komt aan het einde van de aflevering. Zo heb je een aflevering waarin onze groep helden een legerbasis beroven van al het geld, om dan de volgende aflevering ineens een achtervolging door New Orleans te maken. Het zijn mini-films, en dat was dit seizoen met meerdere hoogtepunten, waaronder het beste gevecht dat je ooit zult zien in een tv-serie. Helaas is het volgende seizoen alweer het laatste. Hopelijk zien genoeg mensen deze serie om er toch van te kunnen genieten.

banshee-720p

1. The Affair (Seizoen 1) – Met uitzondering van het eerste seizoen van de komedie klassieker Arrested Development, heeft The Affair misschien wel het beste eerste seizoen dat ik ooit heb gezien op tv. De reden hiervoor is het unieke concept van deze serie, waarbij de makers alle wegen konden opgaan. Ze hebben het echter juist zo simpel mogelijk gehouden. In een aflevering is er een affaire die je van twee kanten ziet. Ruth Wilson speelt de beste vrouwelijke rol van het jaar als een jonge serveerster die naast haar turbulente huwelijk ook nog haar kind verloor. Dominic West vult dat perfect aan als de gelukkige huisman die de affaire begint, maar niet helemaal weet of hij de juiste keuzes maakt in zijn leven. Het briljante van The Affair is dat ieder mens een ander perspectief zal hebben, omdat het iedereen op een andere manier zal raken.

PartnerArt_TheAffair_small_horizontal

Top 20 slechtste TV-series van 2015 (Kevin Plaatje)

filmstrip2door: Kevin Plaatje

Het is begin september, en dat betekent dat het televisieseizoen 2014-2015 er weer op zit. We kunnen nu een kijkje nemen naar de drama’s, komedies of andere genre tv-shows die ons wisten te vervelen, irriteren of die we gewoon regelrecht haten. Dus zonder teveel woorden vuil te maken; hier is mijn Top 20 Slechtste Tv-Shows van 2015!

Nieuwe map (2)u

20. Stalker (Seizoen 1) – Een goedkope herhalingsoefening van schrijver/bedenker Kevin Williamson om zijn versie van de populaire tv-serie Criminal Minds te willen maken. In de serie worden wekelijks voorspelbare zaken naar voren gebracht. Deze gaan over criminelen die je alleen lastig vallen van een afstandje, maar je niet vermoorden omdat dit niet zo’n type serie is. Stalker is gevuld met ééndimensionale personages, waaronder de detective met een drinkprobleem of de keiharde agente die ooit zelf te maken had met een stalker. Stalker is een herhaling van wat we al te vaak hebben gezien. Ook voelt het ouderwets aan in de hedendaagse tijd van social media.

stalker

19. Switched At Birth (Seizoen 3/4) – Misschien wel ABC Family’s meest belachelijke serie waarin twee meisjes tijdens hun geboorte per ongeluk werden verwisseld. In de tweede helft van het derde seizoen krijgen we te maken met een verkrachtingszaak die zo merkwaardig opgelost wordt dat je je afvraagt wat wel toegankelijk is voor een serie gericht op pubers. Je kan je ook afvragen waarom de makers hebben gekozen om het op zo een preutse televisienetwerk te vertellen. In seizoen vier proberen ze dit op te lossen door het hoofdpersonage Bay door een liefdescrisis te laten gaan met haar andere vriendje, wat opnieuw zorgt voor onevenwichtige plotwendingen die gewoon moeizaam worden om naar te kijken.

Switched-at-Birth-Wallpaper-switched-at-birth-32201560-1280-1024

18. Saturday Night Live (Seizoen 40) – De legendarische live-sketch serie presenteerde dit jaar zijn 40-jarige jubileum met een heus spektakel. Hierin keerden oude en nieuwe sterren eenmalig terug om een laatste buiging te maken, voordat de show aan het nieuwste seizoen zou beginnen. Helaas voor de kijker begon dit nieuwe seizoen met een flink aantal teleurstellende gasten, waaronder actrices Dakota Johnson, Cameron Diaz en Taraji P. Henson. Nog erger was de overduidelijke lak aan talent dat onder de terugkerende castleden zat. Komedianten Kate McKinnon en Bobby Moynihan werden zo vaak ingezet dat het overduidelijk werd dat SNL zeker moet gaan denken over de volgende tien jaar, en hoe ze dat nog kunnen overleven.

©2014/Mary Ellen Matthews/NBC

17. Hell On Wheels (Seizoen 5) – Ik noem dit ook wel graag ”AMC’s veiligheidsnet”. De serie lijkt constant te vergeten dat er een publiek kijkt die uit is op uitdagende verhalen over het wilde westen: confrontaties tussen cowboys en indianen. We willen geen afleveringen zien waarin het hoogtepunt een conversatie is over hoe een treinspoor gebouwd wordt. Na vier seizoenen had ik wel verwacht dat dit laatste hoofdstuk meer actie en spanning zou bevatten. In plaats daarvan moeten we weer genoegen nemen met nieuwe personages. Om ze te leren kennen hoef je geen moeite te doen, omdat ze uiteindelijk niet relevant zijn voor het plot over Cullen Bohannan en The Swede.

HOW-5A-1920x1471

16. Pretty Little Liars (Seizoen 6) – Opnieuw een ABC Family serie waarvan we kunnen zeggen dat deze”Jumped The Shark”, met de vraag wie de vervelende ‘A’ kan zijn die de meisjes al zo lang lastigvalt. Laten we het erop houden dat de conclusie je meer vragen geeft dan antwoorden. Maar het is ook belachelijk dat het al 6 seizoenen duurt om er achter te komen wie dit figuur nu eigenlijk was. Helaas krijgen we nog een extra seizoen, waarin we vijf jaar in de toekomst zijn gesprongen. De makers realiseerden zich waarschijnlijk dat de actrices er niet meer uitzagen als tieners, zodat ze dit nog even konden gaan uitmelken.

pll1

15. House Of Cards (Seizoen 3) – Als je me begin dit jaar zou hebben gevraagd of ik de briljante serie over Frank Underwood ooit op deze lijst zou zetten had ik je waarschijnlijk vreemd aangekeken. Maar helaas, het is de makers niet gelukt om de escapades van Frank als president even vermakelijk te maken als in de vorige twee seizoenen. Nou ligt dit zeker niet aan de sterke cast (Kevin Spacey is briljant zoals gewoonlijk) maar juist aan de schrijvers die het gewoon niet lukten de afleveringen even soepel vooruit te laten gaan. We kregen vergezochte verhaallijnen waarin Claire Underwood haar eigen politieke campagne start en Doug Stampers ontvoeringsklus nogal dood neervalt terwijl ze aan de gang zijn. Het is een dipje voor de populaire Netflix serie, welke hopelijk niet blijvend zal zijn.

house-of-cards

14. The Big Bang Theory (Seizoen 8) – ‘Nerds die grappig kunnen zijn is briljant!’… zeiden we 7 jaar geleden. Dit is inmiddels een vage herinnering. De extreem populaire serie over een groepje bevriende nerds  is tegenwoordig gedoemd door het gebruik van dezelfde personage gimmicks om het publiek tevreden te houden. Hoe vaak hebben we Sheldon Cooper het woord ”Bazinga” horen zeggen, of hoe vaak zien we hem 3 keer kloppen terwijl hij de naam van Penny roept. Het is vermoeiend. Ook wanneer de verhaallijnen van de personages nooit echt vooruit gaan, en de enige aflevering die werkt alleen werkt dankzij een sterke gastrol van Billy Bob Thornton. We hebben nog twee seizoenen voor de boeg, maar mijn hoop dat het beter zal worden is allang verdwenen.

ojP2isZpJRg.market_maxres

13. Orphan Black (Seizoen 3) – Het enige dat deze serie mee heeft is de ijzersterke rol van Tatiana Maslany, die dit jaar terecht een Emmy nominatie voor haar 6 rollen ontving. Maar helaas begint de serie af te nemen in kwaliteit. Het uitgerangeerde plot begint inmiddels zo versplinterd te worden dat je er amper een touw aan vast kan knopen. Voor je het weet gebeurt er iets wat alles opnieuw zal veranderen. Dit werkt misschien bij een soap, maar niet bij een sci-fi/drama serie die continuïteit moet volgen en alles beter moet uitwerken.

AA_orphanblack_thumbnail_s2_02_web

12. The Last Ship (Seizoen 2)Er valt bijzonder weinig te zeggen over deze serie, die samengevat kan worden in één woord: namelijk ”voorspelbaar”. Het kan gewoon niet genegeerd worden dat deze serie, geproduceerd door Michael Bay, duidelijk lak heeft aan intelligentie. Een simpel marineschip kan niet een hele epidemie bevechten, en vooral niet onder de leiding van Eric Dane, die hier misschien wel de meest houterige prestatie van het jaar aflevert.

lastshipcanren1-700x400

11. Happyish (Seizoen 1) – Begin 2014 overleed de briljante acteur Phillip Seymour Hoffman, die nog werkende was aan een tv-pilot voor Showtime. Door zijn dood werd de serie omgedoopt in een nieuw jasje, en werd komiek Steve Coogan gevraagd de rol op zich te nemen. Dit resulteerde helaas in de meest banale serie die ik in een hele lange tijd heb gezien. Er is niemand om hier aardig te vinden, en vooral niet Coogan. Hij komt over als een arrogante hufter die alle ellende verdient die hij na zich toetrekt. Gelukkig merkte het publiek dit ook op, omdat de show al snel geannuleerd werd na een paar afleveringen.

1029487_0_0_97_564x423

10. The Following (Seizoen 3) – Een typisch gevalletje van ”tegen een dood paard aan schoppen”, iets waar de makers van deze show nog veel van moeten leren. Het idee van een nieuwe seriemoordenaar in de show was veelbelovend, maar helaas was dit te vroeg juichen voor de fans. Die realiseerden zich dat de oude Joe Carroll nog steeds onderdeel zou uitmaken van het verhaal. Hebben de makers dan niks geleerd van Homeland? Teveel van het goede kan een negatief effect hebben. Het zorgde er voor dat deze eens overhypte seriemoordenaars drama met een hele zachte sisser afloopt en het werkelijk niemand wat kon schelen, waaronder mezelf niet.

index

9. The Brink (Seizoen 1) – Ik ben een groot fan van Jack Black en Tim Robbins, maar niet wanneer ze zichzelf belachelijk maken met pis- en poep-grappen in een zogenaamd slimme politieke satire van HBO. Dit was een teleurstelling die werkelijk uit het niets kwam. Het idee om grappen te maken ten kosten van een geloof kan blijkbaar zo flauw worden, dat er zelfs kots gebruikt wordt om een glimlach op je gezicht te toveren. Ik was na 3 afleveringen ook snel klaar met deze serie, en dat waren er drie te veel!

Nwd8FX6

8. Two and a Half Men (Seizoen 12) – Na twaalf lange jaren is er dan eindelijk een einde gekomen aan de sitcom, waarvan mensen al vier jaar roepen dat deze moest stoppen. Charlie Sheen was het kloppende hart van deze serie, en Ashton Kutcher wist dat te verzieken door simpelweg niet grappig te zijn. Maar wat dit seizoen tot een groot dieptepunt bracht, naast alle vergeten plotpunten en slechte grappen, was de valse belofte van een Charlie Sheen cameo die er nooit kwam. De finale voelde zo meer aan als een wrede inside joke.

pic_2965176

7. Between (Seizoen 1) – Netflix had dit jaar besloten series te maken vanuit andere landen, die op een wekelijkse basis uitgezonden worden. Between was er zo eentje, die regelrecht uit Canada kwam. Het ging over een groepje kinderen die moeten proberen te overleven nadat een epidemie iedereen boven de 21 heeft uitgeroeid. Probeer eens uit te zoeken wat er mis is met de synopsis voor deze serie, en je zult zien dat het probleem van de pilot nog erger was dan je ooit zou kunnen bedenken. Ik kan je verder niks vertellen over de serie. Dit is meer bedoeld als een waarschuwing om deze serie zo mogelijk te vermijden.

Between

6. True Detective (Seizoen 2) – In 2014 was het moeilijk te negeren dat wanneer je over tv-series sprak er ook gesproken zou worden over het eerste seizoen van True Detective. Het was briljante televisie, met een boeiend verhaal vol met goed uitgewerkte personages, de juiste donkere toon en een climax die je nog lang zou nablijven. Nou, neem alle positieve dingen van seizoen 1 en maak ze saai, depressief en regelrecht irritant, en je krijgt de mengelmoes dat seizoen 2 was. Van ééndimensionale personages tot een finale aflevering die misschien de boeken in zal gaan als de saaiste ooit. Het waren 8 afleveringen die misschien ambitieus waren, maar achteraf beter begraven konden worden.

TDBar640

5. Eye Candy (Seizoen 1) – Cyberstalken is een vervelend iets, dat hopelijk niemand overkomt. Maar wat ook niet had moeten gebeuren was MTV die besloot er een hipster tiener drama van te maken. In de hoofdrol zagen we voormalig Nickelodeon ster Victoria Justice, die als een soort amateur privédetective gekleed in leer onderzoek doet naar wie haar lastig liep viel. Veel mensen waren het met me eens, want deze verschrikking verdween snel van de buis.

eye-candy-season-1-2014_44191421379473

4. The Slap (Seizoen 1) – Wanneer je te maken hebt met een familiedrama denk je aan een sterfgeval in de familie. Je denkt niet aan een jongen die irritanter is dan een mug die toevallig een klap krijgt omdat hij bijna iemand fataal verwondt met een knuppel. Toch kregen we er een 8-delige miniseries over op NBC. De serie had een cast had waar je ‘u’ tegen kan zeggen, maar je had er uiteindelijk meer medelijden mee omdat ze zichzelf zo belachelijk maakten in hun rollen. De serie was altijd bedoeld om één seizoen te duren. Zelfs als de makers meer hadden willen produceren was dat waarschijnlijk niet gebeurd door alle negatieve reacties op het idiote concept.

the-slap

3. Sense8 (Seizoen 1) – Netflix gaat duidelijk de winnaar worden van slechtste TV-series in 2015. Bij de Netflix-serie Sense8 is het moeilijk uit te leggen wat het centrale probleem was, maar in het ambitieuze project van The Wachowskis zagen we het slechtste acteerwerk van het jaar. Het plot was zo onlogisch dat je een aflevering misschien wel 20 keer moet kijken om het te snappen, iets wat helemaal tegen de titel ingaat. Nu zullen sommige mensen de serie briljant vinden en meer diepgang kunnen vinden dan ik, maar voor mij was dit een gruwelijke ervaring. Hierbij distantieer ik mezelf officieel van The Wachowskis als getalenteerde filmmakers.

Sense8

2. Under The Dome (Seizoen 3) – Stephen King is een geweldige schrijver die duidelijk weet hoe hij aangrijpende boeken kan schrijven die miljoenen mensen lezen. Maar helaas zorgen die niet altijd voor goede tv-series. Dit werd pijnlijk duidelijk met Under The Dome, waarin een koepel over een dorpje viel.  Dit seizoen wist de kijker opnieuw te misleiden door te laten denken dat de groep uit de koepel kon komen, maar dat ze eigenlijk vastzaten in een cocon. Helaas gaf dit de makers redenen om weer een seizoen lang de personages in verschillende irritante dramatische situaties te brengen. Deze waren voorspelbaar en gewoon dom. Gelukkig heb ik vanuit betrouwbare bron gehoord dat dit ook meteen het laatste seizoen zal zijn van Under The Dome.

under-the-dome

1. Finding Carter (Seizoen 2) – Als je nog nooit eerder hebt gehoord van Finding Carter ben je één van de gelukkigen. Je hoefde namelijk dit verschrikkelijk tiener drama van MTV niet aan te zien. Van alle tv-series dit jaar wist deze mij tot wanhoop te drijven. De serie deed namelijk iets wat onvergetelijk is, namelijk zijn ziel verkopen aan de duivel. Wat ik hiermee bedoel is dat er een aflevering is waarin er letterlijk promotie wordt gemaakt voor een speelfilm die dezelfde week uitkwam in de Amerikaanse bioscopen. De makers hebben dus zo weinig vertrouwen in de serie dat ze letterlijk een hele aflevering schreven rondom die promotie. Het helpt niet dat de rest van de serie vol zit met scheve plotpunten, beroerd acteren, irritante personages en cliffhangers die op het laatste moment naar voren komen om er nog een extra seizoen aan te plakken. Voor deze redenen is dit de slechtste serie van 2015!

Cs2ikZC1UOE.market_maxres

Kevin Plaatje

Vertrek van Jon Stewart: Deel 2 – Tien memorabele momenten (Sandro Algra)

filmstrip2

Door: Sandro Algra

In 16 jaar veranderde Jon Stewart in een van de populairste en meest invloedrijke figuren in de Amerikaanse entertainmentbranche. Daarom ben ik trots om de zoveelste blogger te zijn die een top 10 maakt van meest memorabele momenten in Stewarts carrière. Als je fans zou vragen wat hun favoriete typetjes, interviews of nieuwsonderwerpen van Stewart zijn zal elk met verschillende antwoorden komen. Er zullen echter ook momenten zijn die in alle top 10 lijstjes terugkomen. Mijn lijst is samengesteld uit gebeurtenissen waarin Jon Stewart als komiek en als persoon op zijn sterkst was, zowel binnen als buiten The Daily Show. Het valt te merken dat zijn opvolger Trevor Noah nog aardig wat in te halen heeft.

the-daily-show-with-jon-stewart

Lees ook deel 1 van deze blog over Jon Stewarts laatste avond.

10. New York vs Chicago: het pizza-dispuut (2013)
Bewoners van de stad Chicago waren niet blij met de benoeming van de nieuwe World Trade Center in New York tot het hoogste gebouw van het land. Stewart vond de drukte rond dit triviaal feitje erg amusant, maar reageerde vervolgens woedend wanneer een journalist het Chicago gerecht deep-dish pizza met New York-style pizza vergeleek: “Deep-dish pizza is niet alleen niet beter dan New York-style pizza, HET IS GEEN PIZZA!”. Jons tirade zorgde voor zoveel ophef dat burgemeester Rahm Emanuel hem persoonlijk een Chicago-style pizza liet opsturen. Maar in plaats van dit cadeau te accepteren liet de redactie zien hoe ogenschijnlijk zelfs hun hond de pizza weigerde. In een poging om de strijdbijl te begraven kwam een medewerker van Lou Malnati’s Pizzeria persoonlijk langs om Jon een deep-dish pizza aan te bieden. Hij maakte wel een fatale fout bij het overhandigen van bestek. Een trotse New Yorker eet pizza namelijk NOOIT met mes en vork!

 

9. De Anthony Weiner affaire (2011)
Congreslid Anthony Weiner kwam in 2010 nog als gast bij The Daily Show. Stewart benadrukte toen dat de twee elkaar al kenden sinds hun studententijd: “Je weet dat ik jouw politieke carrière kan vernietigen!”. Weiner sloeg terug met de suggestie dat ook hij in bezit was van foto’s waarmee hij Jons geloofwaardigheid kon beschadigen. De ironie achter deze uitwisseling is dat de politicus Jons hulp niet eens nodig bleek te hebben. Een jaar later lekten pikante foto’s uit die Weiner via Twitter met jonge vrouwen deelde. Je kunt niet zeggen dat Stewart zijn oude vriend tijdens deze affaire heeft gespaard: “Een politicus wiens naam synoniem is voor penis en vervolgens daadwerkelijk zijn penis in het openbaar toont… dat verhaal is toch te mooi om te negeren!?”. Stewart mocht in ieder geval blij zijn dat hij afwezig was bij Weiners tweede seksschandaal tijdens de burgemeestersverkiezingen in 2013.

anthony-weiner-cnn-jon-stewart

8. Morning Joe en zijn sponsor (2009)
Joe Scarborough, presentator van het praatprogramma Morning Joe, kwam in The Daily Show onder vuur te liggen vanwege zijn weinig subtiele promotie van de sponsor Starbucks. Als antwoord op Jons kritiek verweet hij de komiek geen begrip te hebben voor sarcasme. “Oh, dus je bent niet gesponsord door Starbucks!” merkte Stewart daarna op “Je bent ‘gesponsord door Starbucks’. Sarcasme, nu begrijp ik het! Ik dacht dat jouw humoristische houding een manier was om jouw schaamte te sublimeren die je diep in je ziel voelt na het verkwanselen jouw laatste beetje betrouwbaarheid als journalist.”. Ook dit liet Scarborough niet zo makkelijk van zich afglijden. Hij beweerde toen dat Stewart een heel boos mannetje was met een Napoleoncomplex, een verwijzing naar zijn kleine statuur. Diep gekwetst verliet Stewart de studio, maar dan wel te paard.

Untitled (Time 0_04_38;05)7. Indecision 2000
Ruim een jaar nadat de (nog niet grijze) Jon Stewart de rol van presentator overnam van Craig Kilborn was hij nog altijd op zoek naar de nieuwe richting die het programma moest uitgaan. Een belangrijk keerpunt waren de presidentsverkiezingen tussen George W. Bush en Al Gore. In de maanden die vooraf gingen aan de verkiezingsdag kwam The Daily Show met een vast rubriek genaamd Indecision 2000. Achteraf bleek dit een gelukkig gekozen naam aangezien het na de bewuste dag nog ruim een maand zou duren voordat Bush tot winnaar werd uitgeroepen (met de nadruk op uitgeroepen). Voor het Amerikaanse volk vormden deze maanden een bizarre periode. Daartegen was het voor de correspondenten van de show de taak om alle absurdistische aspecten van de verkiezingen te belichten. Het was in die tijd dat veel Amerikanen begonnen in te zien wat voor rol entertainment kan spelen in journalistiek. De succesformule van Indecision 2000 zou in de alsmaar gekker wordende presidentsverkiezingen van de jaren erna terugkomen.

6. Debatteren met Bill O’Reilly (2001-2014)
Jon heeft vaak genoeg toegegeven dat hij werkloos zou zijn als hij niet kon reageren op de gekte van de ultraconservatieve verslaggevers in Fox News. Met Bill O’Reilly van The O’Reilly Factor had hij werkelijk een haat-liefde verhouding. Toen O’Reilly begin 2001 als gast kwam om een van zijn boeken te bespreken had hij de uitstraling van een journalist met idealen, iemand die zelfs bereid was om de nieuwe Republikeinse president aan de tand te voelen. Na de aanslagen van 11 september kwam de partijdige journalistiek van Fox News veel meer naar voren. O’Reilly werd vanaf dat moment een belangrijke stem voor de rechtse Amerikaan. Stewart en O’Reilly kwamen geregeld bij elkaars programma’s op bezoek. Hun gepolariseerde standpunten konden tot zeer hevige discussies leiden, over onderwerpen als: homoseksualiteit, religie en de buitenlandse politiek van de VS. De laatste jaren werden de discussies aanzienlijk vriendelijker toen de harde toon waar O’Reilly bekend om stond begon af te nemen. “In zekere zin ben jij nu de stem van redelijkheid binnen Fox News, maar dat is alsof je het slankste jongetje zou zijn in een afvalkamp”.

153590821

5. Guantanamo Baywatch (2008-2015)
Naarmate er meer onthullingen werden gedaan over de martelpraktijken in Guantanamo Bay veranderde deze gevangenis in een grote vlek op het imago van het Amerikaanse regime. Ondertussen wist Stewart een ludieke draai te geven aan dit controversieel onderwerp. In het rubriek Guantanamo Baywatch sprak hij geregeld met Gitmo, een terreurverdachte die al jaren zonder eerlijk proces op het Cubaanse eiland werd vastgehouden (eigenlijk gewoon een Elmo handpop met een baard). Het publiek lag telkens dubbel wanneer Jon feitelijk een split screen gesprek met zichzelf voerde en continu moest oppassen dat hij zijn handen niet voor de verkeerde camera hield. President Obama is er nog altijd niet in geslaagd om de beruchte gevangenis te sluiten. Jon Stewart is nu wel vertrokken, maar Gitmo blijft vastzitten: “Gitmo mag niet weg? Alleen Jon Stewart? Motherf***er!”.

tds_13082_02_v6

4. Gastoptreden bij Al-Bernameg (2013)
De Arabische lente zorgde ervoor dat de bevolking in Egypte maar liefst drie verschillende dictaturen op een rij te verduren kreeg. Geïnspireerd op The Daily Show begon hartchirurg Bassem Youssef zijn eigen actualiteitenprogramma genaamd Al-Bernameg. Veel mensen zagen dit als tegengif tegen de regeringspropaganda. Youssef stond bekend als een van de meest invloedrijke figuren in het land: ‘de Egyptische Jon Stewart’. Zijn succes bracht helaas ook risico’s met zich mee. Hij werd regelmatig vervolgd en bedreigd en moest onder die druk zijn show in 2014 beëindigen. Een hoogtepunt van het programma kwam toen Youssef een Amerikaanse spion naar de studio meebracht. Deze spion bleek niemand minder dan Jon Stewart, die op het moment in het Midden-Oosten was om zijn eigen film Rosewater op te nemen.

mideast-egypt-jon-stewart

3. De aanslag op Crossfire (2004)
Het debatprogramma Crossfire werd begin 2005 van de buis gehaald. Veel mensen verwijten dit aan Stewarts kritiek een aantal maanden eerder. Zelfs de Wikipedia pagina van de show heeft een aparte kop toegewijd aan de aflevering waarin hij te gast was. Jon werd uitgenodigd om zijn boek America (The Book): A Citizen’s Guide to Democracy Inaction te promoten. Al gauw liet hij weten liever te willen praten over de format van Crossfire. Hij verweet de medewerkers ervan dat ze het nieuws in een schouwspel veranderden dat niks anders toont dan meningsverschillen tussen politieke extremen: “Om dit een debatprogramma te noemen is alsof je professioneel worstelen een atletische competitie noemt.”. Het incident had veel meer gevolgen dan Jon had kunnen voorzien. De aflevering trok veel kijkers, die de aflevering vervolgens nabespraken op het internet.

2. The Rally to Restore Sanity and/or Fear (2010)
Na een reeks ambigue aankondigingen van een aankondiging kondigde Stewart zijn plan aan om een groot bijeenkomst in Washington D.C. te organiseren. Dit kwam na het nieuws dat Fox News verslaggever Glenn Beck zijn eigen Restoring Honor rally in de hoofdstad ging houden, een evenement waarin een voornamelijk conservatief en religieus geluid te horen was. Jons Rally to Restore Sanity was daartegen bedoeld om alle ‘redelijke Amerikanen’ bij elkaar te brengen. Het politieke dialoog werd in het land volgens hem teveel geleid door de meer uitgesproken extremistische 15–20 procent . Met 215,000 bezoekers werd het evenement bijna tweeënhalf keer zoveel bezocht als die van Glenn Beck. Maar Jons rivaal Stephen Colbert liet het hier niet bij. Ook hij was die dag aanwezig, vastbesloten om de ‘kostbare angst’ onder de bevolking levend te houden. Het werd een evenement van drie uur, met optredens van een handjevol musici en een reeks comedyroutines. Jon eindigde met een toespraak waarin hij het publiek opnieuw opriep tot dialoog en redelijkheid: “Wij leven in moeilijke tijden, niet het einde der tijden.”.

1. 9/11 en de James Zedroga Act (2001/2010)
11 september is een ramp die de hele wereld diep raakte. Voor een tv-programma dat in New York wordt opgenomen was het negeren van deze enorme olifant in de kamer uiteraard geen optie. Negen dagen na de aanslagen opende Stewart de uitzending met een emotioneel monoloog. Wat hij zijn publiek meegaf was een boodschap van verbroedering: “Elke dwaas kan dingen opblazen. Maar het zien van al deze mensen uit het hele land die letterlijk met emmers aan het herbouwen zijn, dat is fantastisch!”.

Jon zou zijn bewondering voor de ‘first responders’ niet vergeten. In latere jaren kampten veel van deze vrijwilligers met gezondheidsproblemen, veroorzaakt door het inademen van de giftige stoffen die vrijkwamen na het instorten van de gebouwen. Maar de James Zedroga Act, een wetsvoorstel die veel van hen zou moeten voorzien van ziektekostenverzekering, werd in 2010 tot twee keer toe door de Republikeinen in de senaat geblokkeerd. “Jullie 11 september monopolie eindigt hier!” riep Stewart in een speciale uitzending. Hij vond het hypocriet hoe veel Republikeinse politici zichzelf op de borst klopten met hun beleid in de nasleep van 11 september maar tegelijkertijd niet bereid waren om deze daadwerkelijke helden te helpen. De aflevering van The Daily Show veroorzaakte een sneeuwbaleffect, massaal begon men aandacht te besteden aan dit vergeten wetsvoorstel. Verschillende journalisten, waaronder zelfs verslaggevers van Fox News, schaarden zich achter The Daily Show. Nadat de tegenstanders van de wet in de media werden opgeroepen om zich hierover te verantwoorden gaven veel van hen toe. Aan het einde van het jaar werd de wet aangenomen. Een woordvoerder van het Witte Huis noemde Jon Stewarts aandacht aan de wet een van de belangrijkste bijdrages aan het slagen ervan.

Bonus #. Jon Stewart interviewt Ayaan Hirsi Ali (2015)

Sandro Algra

Vertrek van Jon Stewart: Deel 1 – Een avond vol bekenden (Sandro Algra)

filmstrip2

Door: Sandro AlgraTDS_Placeholder

Hoewel sommige mensen dit al aan hadden zien komen was het toch groot nieuws toen Jon Stewart afgelopen februari zijn vertrek aankondigde. Hij was al ruim 16 jaar presentator van het befaamde actualiteitenprogramma The Daily Show with Jon Stewart. In die periode heeft er veel polarisatie plaatsgevonden in de Amerikaanse samenleving. In een tijd waarin de politiek van het land in een circus is veranderd en de echte journalisten de draad lijken te zijn kwijtgeraakt is het deze kleine Joodse kerel, de presentator van een ‘fake news’ show, die door veel mensen werd gezien de stem van de redelijkheid. Na twee oorlogen, vier presidentsverkiezingen en een hoofd vol grijze haren vond hij het wel genoeg geweest: van de hele dag lang het nieuws op de voet te moeten volgen wordt je erg depressief. Op 6 augustus was het eindelijk zover: Stewart nam afscheid van zijn fans en medewerkers in een extra lange tv-special.

Late Night 2014
Jon Stewart is de zoveelste in een reeks late-night veteranen die het podium verlaat. Lees meer hierover in mijn jaaroverzicht van 2014.

De correspondenten
Stewarts laatste aflevering begon als elke andere uitzending: met een verslag van het debat tussen de Republikeinse presidentskandidaten. “Vanwege de huidige hoeveelheid aan vaste correspondenten kunnen we helaas niet verslag doen over alle kandidaten” merkte Stewart op. Nadat afgelopen jaar een hele reeks medewerkers vertrok waren alleen de jonge verslaggevers Jordan Klepper, Hasan Minhaj en Jessica Williams over. Dit tekort werd al gauw goed gemaakt toen de ene na de andere oud-medewerker van de show spontaan een entree maakte.

“Dus je stopt eindelijk Jon! Ik wist wel dat het met jou niks zou worden.” Dat waren de woorden van de originele presentator Craig Kilborn. Het is na al die jaren moeilijk voor te stellen dat The Daily Show niet altijd onder Stewarts leiding heeft gestaan. Kilborn presenteerde het programma al vanaf 1996. Pas toe hij drie jaar later het stokje aan Jon overdroeg nam het succes van het programma langzamerhand toe. Het was in die tijd dat ze zich meer gingen richten op politieke satire. Ook de opvolger van Stewart, Trevor Noah, kwam langs om zijn toekomstige bureau alvast op te meten.

Stephen Colberts Tolkien analogie.

Ook fijn om te zien waren de correspondenten die sinds hun vertrek buiten het programma carrière maken. Zo had je John Oliver, die sinds vorig jaar zijn eigen HBO serie heeft: Last Week Tonight. Een ander bekend gezicht was Hollywoodacteur Steve Carell: “Ik ben nooit weg geweest Jon. Een internationaal superster zijn deed ik er maar bij terwijl ik mijn volgende opdracht van jou afwachtte.”. Natuurlijk was ook Larry Wilmore van de spin-off The Nightly Show erbij. Stephen Colbert was al sinds 1997 lid van The Daily Show. Later zou hij zijn eigen spin-off genaamd The Colbert Report presenteren, totdat hij afgelopen jaar daarmee stopte. Een prachtig moment van de avond was toen Stewart tijdens Colberts monoloog uit verlegenheid zijn stoel bijna verliet. Dit gebeurde toen Colbert van het script afweek om hem namens alle collega’s te bedanken. Als een bescheidde man met een flinke hoeveelheid zelfspot is Jon nooit het beste persoon geweest om complimenten te ontvangen.

 De redactie
“Wat ik nogal het meest ga missen zijn de mensen waar ik mee samenwerk. Dit is de mooiste plek waar ik ooit heb gewerkt, en ik zal dat ook nooit meer opnieuw krijgen. Ik moest daar vrede mee vinden, wetend waar ik voor weg ging lopen”. Zijn succes heeft Stewart voor een groot deel te danken gehad aan zijn redactie. Bij een comedyprogramma waarin satire de basis vormt van de humor komt er veel meer bij kijken dan leuke grappen. De show was zeer afhankelijk van zeer zorgvuldige ‘fact checking’. Als je een grap namelijk baseert op een onjuist feit verlies je al snel je geloofwaardigheid. In plaats van een onvermijdelijk emotionele toespraak te houden om het personeel achter de schermen te bedanken besloot Jon maar een filmpje te tonen zodat het publiek er zelf kennis mee kon maken. Natuurlijk deed hij dit in de stijl van een van zijn favoriete films: Goodfellas.

goodfellas
“Hey, Jon, you ripped me off for the last time on ‘Goodfellas,’ OK? You’re going to hear from my lawyers, and soon!” – Martin Scorsese

Respect richting je tegenstander
Naast al het eerbetoon werd er ook stilgestaan bij de mensen waar Stewart moeilijkere relaties op na heeft gehouden. De grote verassing van de avond was om correspondent Wyatt Cenac weer te zien. Hij maakte een aantal weken eerder bekend dat hij The Daily Show in 2012 verliet omdat hij zich na een felle woordenwisseling met Stewart niet langer op zijn gemak voelde. Met een ingestudeerd, maar toch gênant, gesprek leek het alsof de twee mannen eindelijk hun geschillen konden bijleggen (in het echt hadden ze al over de telefoon gesproken).

Er waren meer mensen die nog een appeltje te schillen hadden met Stewart. Een handjevol politici die Jon gedurende zijn hele carrière had bespot namen de tijd om een venijnig afscheidsbericht in te spreken. Denk hierbij aan gouverneur Chris Christie, senator John McCain en presidentskandidaat Hillary Clinton. De directeur van Arby’s nam wraak op Jon vanwege diens gewoonte om het eten van zijn voedselketen met braaksel te vergelijken, ook al beweerde Stewart later nog nooit bij Arby’s te hebben gegeten.

Verder had je ook CNN nieuwslezer Wolf Blitzer en Bill O’Reilly van Fox News. De laatste jaren waren deze twee nieuwszenders de belangrijkste doelwitten van The Daily Show. CNN werd vooral verweten dat ze meer aandacht besteden aan technologische snufjes dan aan nieuws en regelmatig zendtijd opvullen met sensatie. Fox News, het kanaal dat “Fair and Balanced” als slogan heeft, houdt er vooral het imago op na van een conservatief propagandazender. Stewart maakte graag werk van het blootstellen van de onbekwaamheid en hypocrisie die de journalisten van deze zenders met regelmaat vertonen. The Daily Show had de oprichting van Fox News in 1996 zelfs nog meegemaakt. Zonder deze nieuwszender was Jons carrière waarschijnlijk anders gelopen, maar hij was ook de eerste om toe te geven dat hij werkloos zou zijn zonder hen.

O'Reilly
“Have fun feeding your rabbits quitter” – Bill O’Reilly

Hoe verder?
Per 28 september zal The Daily Show verdergaan onder leiding van de 31-jarige Zuid-Afrikaanse komiek Trevor Noah. Het vervangen van een zeer gerespecteerde tv-persoonlijkheid voor een relatief onervaren jongeman heeft voor de nodige sceptische reacties gezorgd. Sinds afgelopen december was Noah zo nu en dan bij The Daily Show als correspondent te zien. Hij slaagt er nog altijd niet in om het hele land te overtuigen dat hij Stewarts ideale vervanger zal worden. Maar John Oliver merkte onlangs op dat Jon Stewart per definitie onvervangbaar is: “Je kunt niet de beste man die dit ooit heeft gedaan vervangen, hopelijk weet Trevor zijn eigen weg te vinden.”. Daarnaast moeten we niet vergeten dat ook Stewart niet de beste recensies kreeg toen hij begon. Daarom lijkt het nu, een jaar voor de volgende Amerikaanse presidentsverkiezingen, een goed startmoment voor Noah. Op die manier krijgt hij de kans om in zijn positie te groeien. Stewart is in ieder geval wel dolenthousiast om Noah achter zijn bureau te zien: “Misschien word ik wel correspondent, enkel om hier deel van uit te kunnen maken!!!”.

Group_hug

Bekijk in het volgende deel van deze blog een lijst van 10 hoogtepunten in Jon Stewarts carrière.

Sandro Algra

Blog: De uitdaging – E (Immy Verdonschot)

B

door: Immy Verdonschot

ally-mcbeal_b

Voor het eerst sinds ik deze uitdaging ben aangegaan, moest ik echt op zoek gaan naar series met de betreffende letter. Wat blijkt namelijk? Ik heb verschillende series wel gezien, maar slechts enkele afleveringen. De enige serie met een ‘E’ die ik me kan herinneren volledig te hebben gezien, is Eastwick. Andere series waar ik enkele afleveringen van heb gezien zijn Elementary, Eli Stone en Extras. Natuurlijk weet ik dat Everwood en Entourage grote successen waren, maar meer dan enkele seconden van die series, tussen het zappen door, heb ik niet van gezien. Wel zijn er nog twee andere series die al langere tijd op mijn lijstje staan en dat zijn Episodes en Eureka. Daar zal ik in deze blog ook aandacht aan besteden.

11832007_1052544931429981_1577305865_o

The Witches of Eastwick
The Witches of Eastwick is een film met een sterrencast: Jack Nicholson, Susan Sarandon, Cher en Michelle Pfeiffer spelen de hoofdrollen. In 2009 werd dit verhaal nieuw leven ingeblazen in de vorm van een serie. Nu met Jaime Ray Newman (Veronica Mars, Eureka, Red Widow), Lindsay Price (Beverly Hills, 90210, Lipstick Jungle), Rebecca Romijn (Just Shoot Me!, X-men trilogie, The Librarians) en overigens ook Ashley Benson voor ze bekend werd met Pretty Little Liars. Ik ben opgegroeid met de film, dus de serie had meteen mijn aandacht. Daarnaast gaat het over magie, waar ik ook altijd wel van kan genieten. Als je het verhaal al enigszins kent is het leuk om te zien welke draai ze eraan gegeven hebben. Echter wordt de serie nergens zo sterk als de film ooit was. Het blijft een beetje in een sketch-achtige sfeer hangen, zonder echt sterk te worden. Hoewel de serie zeker vermakelijk was, is het geen wonder dat de serie maar een seizoen heeft gekregen.

11822024_1052544928096648_511136551_o

Jonny Lee Miller time
Aangezien beide series Jonny Lee Miller in de hoofdrol hebben, bespreek ik Elementary en Eli Stone tegelijkertijd. In de een speelt hij een advocaat uit San Francisco, Eli Stone, die dingen begint te zien en er zo achter komt dat hij een aneurysma in zijn hersenen heeft. Vervolgens gaat hij de morele kant op in zijn werk. Met acteurs als Victor Garber, Loretta Devine, Julie Gonzalo en gastacteurs als Kerr Smith, George Michael, Sigourney Weaver en Katie Holmes lijkt de serie een aanrader. Qua thema – iemand die dingen ziet die er niet zijn – komt de serie in de buurt van andere series als Ally McBeal, alleen dit keer met een man in de hoofdrol. Want ook hier speelt de serie zich af op een advocatenkantoor en ook dit valt onder het genre van komedie, drama en muziek. Lang heeft de serie het niet volgehouden, want na 26 afleveringen – verdeeld over twee seizoenen – kwam er een einde aan. Funfact? Deze serie is gecreëerd door Greg Berlanti en Marc Guggenheim, de heren die achter Arrow en The Flash zitten.

Een paar jaar later kwam Miller alweer terug op televisie in een andere serie: In Elementary speelt hij een moderne versie van Sherlock Holmes naast Lucy Lui (Ally McBeal) die voor Watson – zijn sponsor – speelt. Het leuke en interessante aan deze serie is dat ze het in een heel nieuw jasje hebben gestoken: Zo komt Holmes net uit de afkickkliniek, woont hij in New York en weet hij zich binnen te wurmen bij politieonderzoeken om zodoende zijn briljante brein nuttig te maken. Hoewel ik slechts enkele afleveringen heb gezien kan ik altijd dit soort creatieve ideeën erg waarderen. Ik hou ervan als er een andere draai wordt gegeven aan een bestaand concept en ze deze nog goed uit weten te werken ook. Miller als Holmes is geweldig, met al zijn perikelen. En het frisse idee om Lui de vrouwelijke Watson te maken vind ik geweldig. De creativiteit van de serie is niet alleen door mij opgemerkt. Zo is de serie meerdere malen genomineerd geweest en heeft deze ook al verschillende prijzen weten te verzilveren. Na vier seizoenen loopt de serie dan ook nog steeds. Bekijk ook vooral even dit ‘introductiefilmpje’:

Gervais en Merchant
Extras is een geweldige Britse sitcom uit het brein van Ricky Gervais en Stephen Merchant. Dat blijkt alleen al uit de hoeveelheid prijzen die ze in korte tijd gewonnen hebben. Verschillende afleveringen heb ik al gezien, of stukjes eruit, en het geeft een leuke satirische blik achter de schermen van verschillende series en films. Dit keer zijn het de extra’s wiens leven onder de loep worden genomen en acteurs als Kate Winslet en Orlando Bloom die zichzelf voor gek zetten. Met slechts twee seizoenen van zes afleveringen, plus een kerstspecial, is het eigenlijk idioot dat ik de hele serie nog niet in zijn geheel heb gezien. Maar rest assured dat dit zeker nog op mijn lijstje staat. En ik weet vrijwel zeker dat ik het na afloop jammer vind dat er maar zo weinig afleveringen van zijn.

11816064_1052544914763316_479060780_n

Eureka! Het is Joey!
Dan zijn er nog twee andere series waarbij ik nog even stilsta. Eureka is een SyFy science-fiction serie waar ‘Eureka’ de naam van het stadje is. En dat is niet zomaar een stad, maar een stad waar eigenlijk alleen maar wetenschappelijke genieën wonen. Ieder aflevering draait dan ook om het gebruik van een technologie waarbij iets mis gaat. Alleen al vanwege deze omschrijving lijkt de serie me interessant, maar daarnaast hou ik erg van SyFy series die ieder jaar weer beter worden. Niet alleen qua originaliteit, maar ook vanwege visual effects. Niet te vergeten dat ze ook enkele erg goede gastacteurs hebben, zoals Felicia Day, van wie ik nooit genoeg kan krijgen. Oh en laten wet niet de crossovers vergeten: Zo waren er enkele crossovers met Warehouse 13 – een serie die aan het einde van deze reeks besproken zal worden – waardoor ik ook erg benieuwd ben. Het is een serie die dan ook al jaren op mijn lijstje staat, maar waar ik telkens maar niet aan toe kom.

De laatste serie van de blog is Episodes, waarvan ik alleen nog de trailer heb gezien (zie hierboven). Alleen al door het zien van de trailer – waaruit blijkt dat een Britse serie een Amerikaanse remake gaat krijgen – was ik al benieuwd. Want niet alleen is er die heerlijke mix van Britse en Amerikaanse humor, maar ook speelt Matt LeBlanc erin mee. Die kennen we natuurlijk allemaal van Friends, en ja, ook van zijn eigen spin-off Joey. Wat me positief stemt over deze serie is dat de serie mede bedacht is door David Crane, die een van de geniale breinen achter Friends was. Met een Golden Globe en het feit dat de serie nog niet is geannuleerd, moet ik toch echt eens beginnen aan deze sitcom. Op het moment kijk ik vreemd genoeg maar weinig ‘korte’ series.

Dat was het weer voor de series met een ‘E’. Voor wie nu denkt dat ik deze laatste serie als een bruggetje ga gebruiken naar mijn volgende blog: Dat heb je goed gedacht. Want daarin zal ik inderdaad – hoe kan het ook anders – Friends bespreken. Daarnaast zit ik te denken aan The Fresh Prince of Bell Air en de andere twee series die ik in gedachten heb, hou ik nog even voor me.

Xoxo,

Immy.

Blog San Diego Comic Con 2015 – Series (Immy Verdonschot)

B

door: Immy Verdonschot

san-diego-comic-con-e1436350858414

Het event van het jaar – de San Diego Comic-Con, ofwel SDCC – ligt alweer een tijdje achter ons. Ik ben zelf nog steeds panels aan het inhalen, want wat is er toch altijd weer veel te zien op dit geekfest. Omdat het allemaal ook teveel is om te bespreken in een blog, zal ik er daarom een richten op series, en een specifiek op films. Ook daar kan ik op geen enkele manier alles in benoemen, maar hier volgen enkele van mijn hoogtepunten (tot nu toe). Voor zij die bekend zijn met mijn uitdaging: Deze valt hier dus niet onder. 😉

Blog: San Diego Comic Con 2015 – Series (Immy Verdonschot)

Con Man
Na het zien van dit panel was ik al meteen verkocht: Con Man is een crowdfunding project van Alan Tudyk, waarin hij zelf te zien zal zijn naast een waslijst aan geweldige namen. Zoals Nathan Fillion, Felicia Day, Michael Trucco, Seth Green en zo kan ik nog wel even doorgaan. Veel van wie ook aanschoven tijdens het panel. De serie is mede geïnspireerd door de vele cons die Tudyk heeft bezocht door de jaren heen en zal beschikbaar zijn als webserie. Niet alleen was de crowdfunding zo populair dat ze het gewenste bedrag wisten te halen, maar ze wisten maar liefst 3 miljoen euro op te halen. Met dit bedrag willen ze zoveel mogelijk terug geven aan de fans, door middel van boeken en andere franchise. Daarnaast mag nog wel even benoemd worden dat Con Man de eerste webserie is die Hall H – de zaal voor de grootste projecten op SDCC – wist te vullen. Kortom: Dat belooft veel goeds en is dan ook zeker een webserie die ik zal gaan kijken.

11778100_1049876838363457_834719418_n

Dub smash wars
Een van de andere hoogtepunten van SDCC 2015 is toch echt de dub smash war die is ontstaan tussen niemand minder dan Hayley ‘Peggy Carter’ Atwell en Chloe ‘Skye’ Bennett. Mocht er bij deze namen geen belletje gaan rinkelen, dan kan ik kortweg zeggen dat het tussen de cast van Marvelseries Peggy Carter en Agents of S.H.I.E.L.D. gaat. Wat begon als een leuke uitwisseling werd groter en gekker, ze betrokken steeds meer mensen erbij en zelfs nadat Atwell eigenlijk al had toegegeven te hebben verloren, zijn zij en haar partner James D’Arcy overgevlogen naar Chris ‘Captain America’ Evans en hebben ze daar nog twee laatste toegiften opgenomen. Je hoeft met niet te geloven op mijn woord… Kijk simpelweg naar een van de vele compilatiefilmpjes die gemaakt zijn na afloop. Fans kunnen hier hun geluk niet mee op:

In karakter
Waar Tom Hiddleston een paar jaar geleden wist te verrassen door het publiek, in Loki-kostuum, toe te spreken, was dit keer de beurt aan Stephen Amell in zijn nieuwe kostuum van Green Arrow. Persoonlijk moet ik toch toegeven dat ik deze minder succesvol vond dan Hiddleston, maar zoals altijd bewonder ik de manier waarop Amell omgaat met zijn fans. Het belangrijkste van dit moment is namelijk dat de serie tot nu toe vaak ging over onbekende jaren die niet in de comic books voorkomen (of een variant daarop is gemaakt). De bedenkers van de serie hebben deze namelijk bewust ‘Arrow’ genoemd, in plaats van ‘Green Arrow’. Dat Amell dus als zodanig op het podium stond, zal een teken zijn geweest dat fans meer van de voor hen bekende stripheld gaan zien.

Hoewel de cons natuurlijk om zowel handtekeningen als om de panels gaan, is er meer te zien dan alleen de SDCC panels. Zo is Nerd HQ ook aanwezig met hun eigen talks. In dit geval kan ik je dan ook zeker aanraden om het gesprek tussen Alan Tudyk en Stephen Amell te kijken. Niet alleen is dit heel vermakelijk, maar Amell zal je hart weten te veroveren met zijn eigen versie van een lied uit The Little Mermaid. Serieus… Veel beter dan dat wordt het niet!

[youtube 8xc8k5vzhys]

Joss is boss
Het is geen geheim dat ik een groot fan ben van deze man. Joss Whedon: De man achter vele geweldige projecten, series, films en comics. Afgelopen jaar – het jaar van Avengers 2: Age of Ultron – kon hij er helaas niet bij zijn, omdat hij met zijn been in het gips zat. Dit jaar was hij er wel en had hij een hele zaal voor zichzelf. Genoeg ruimte voor vragen, zijn creatieve brein en een hoop leuke en interessante antwoorden. Het mooiste vind ik misschien nog wel dat hij de Icon Award kreeg, waarmee hij in de lijst komt te staan met namen als George Lucas en Stan Lee. Het mooiste was niet dat hij de award kreeg, maar dat hij deze in ontvangst nam met een staande ovatie. Zo hoor je in het begin de emotie in zijn stem… Er is niets mooiers dan iemand geëmotioneerd zien worden door lof die hij krijgt voor al het goede werk dat hij heeft gedaan. Vervolgens weet hij ook weer de perfecte dingen te zeggen met zijn gevoel voor humor.

[youtube 6ZfkrLZmk8M]

Zoals gezegd vindt er altijd veel te veel plaats op SDCC om te vertellen. Ik ben zelf denk ik nog maar halverwege van alle panels die ik nog wil terug kijken. En ja, dat ga ik ook zeker doen. Mijn blog laat ik echter hierbij, maar niet zonder jullie een lijst te geven van enkele heerlijk vermakelijke panels. Enjoy!


In deze playlist vindt je onder andere: Agents of S.H.I.E.L.D. (vooral ook vermakelijk wanneer ze vertellen over hoe ze achter de plottwist met Ward kwamen), Con Man, Joss Whedon, Arrow, Agent Carter, Once Upon a Time, Game of Thrones, Legends of Tomorrow, Sherlock, Supergirl en iZombie).

Xoxo,

Immy.

67ste Emmy Awards nominaties

67ste Emmy Awards

De 67ste Emmy Awards nominaties zijn vandaag uitgezonden in een ceremonie die gepresenteerd werd door Television Academy Chairman en CEO Bruce Rosenblum tezamen met Uzo Aduba uit de serie Orange Is the New Black en Cat Deeley, de presentator van FOX’s So You Think You Can Dance. De serie met de meeste nominaties is Game of Thrones, limited series American Horror Story: Freak Show en Olive Kitteridge ontvingen 19 en 13 nominaties respectievelijk.

The 67ste Emmy Awards, gepresenteerd door Andy Samberg, is te zien op zondag 20 september op FOX. Voor de complete lijst kijk je hier!

Outstanding Lead Actor In A Drama Series

Better Call Saul • Bob Odenkirk as Jimmy McGill

Bloodline • Kyle Chandler as John Rayburn

House Of Cards • Kevin Spacey as Francis Underwood

Mad Men • Jon Hamm as Don Draper

The Newsroom • Jeff Daniels as Will McAvoy

Ray Donovan • Liev Schreiber as Ray Donovan

Outstanding Lead Actress In A Drama Series

Empire • Taraji P. Henson as Cookie Lyon

Homeland • Claire Danes as Carrie Mathison

House Of Cards • Robin Wright as Claire Underwood

How To Get Away With Murder • Viola Davis as Annalise Keating

Mad Men • Elisabeth Moss as Peggy Olson

Orphan Black • Tatiana Maslany as Sarah, Alison, Cosima, Helena, Rachel and Krystal

Outstanding Lead Actor In A Limited Series Or A Movie

American Crime • Timothy Hutton as Russ

Derek Special • Ricky Gervais as Derek

Houdini • Adrien Brody as Harry Houdini

Nightingale • David Oyelowo as Peter Snowden

Olive Kitteridge • Richard Jenkins as Henry Kitteridge

Wolf Hall • Mark Rylance as Thomas Cromwell

Outstanding Lead Actress In A Limited Series Or A Movie

American Crime • Felicity Huffman as Barb

American Horror Story: Freak Show • Jessica Lange as Elsa Mars

Bessie • Queen Latifah as Bessie Smith

The Honorable Woman • Maggie Gyllenhaal as Nessa Stein

Olive Kitteridge • Frances McDormand as Olive Kitteridge

Sweeney Todd: The Demon Barber Of Fleet Street (Live From Lincoln Center) • Emma Thompson as Mrs. Lovett

Outstanding Lead Actor In A Comedy Series

black-ish • Anthony Anderson as Andre Johnson

Episodes • Matt LeBlanc as Matt LeBlanc

House Of Lies • Don Cheadle as Marty Kaan

The Last Man On Earth • Will Forte as Phil Miller

Louie • Louis C.K. as Louie

Shameless • William H. Macy as Frank Gallagher

Transparent • Jeffrey Tambor as Maura Pfefferman

Outstanding Lead Actress In A Comedy Series

The Comeback • Lisa Kudrow as Valerie Cherish

Grace And Frankie • Lily Tomlin as Frankie

Inside Amy Schumer • Amy Schumer as Amy

Nurse Jackie • Edie Falco as Jackie Peyton

Parks And Recreation • Amy Poehler as Leslie Knope

Veep • Julia Louis-Dreyfus as President Selina Meyer

Outstanding Limited Series

American Crime • ABC

American Horror Story: Freak Show • FX Networks

The Honorable Woman • SundanceTV

Olive Kitteridge • HBO

Wolf Hall • PBS

Outstanding Comedy Series

Louie • FX Networks

Modern Family • ABC

Parks And Recreation • NBC

Silicon Valley • HBO

Transparent • Amazon Instant Video

Unbreakable Kimmy Schmidt • Netflix

Veep • HBO

Outstanding Drama Series

Better Call Saul • AMC

Downton Abbey • PBS

Game Of Thrones • HBO

Homeland • Showtime

House Of Cards • Netflix

Mad Men • AMC

Orange Is The New Black • Netflix

Outstanding Television Movie

Agatha Christie’s Poirot: Curtain, Poirot’s Last Case • Acorn TV

Bessie • HBO

Grace Of Monaco • Lifetime

Hello Ladies: The Movie • HBO

Killing Jesus • National Geographic Channel

Nightingale • HBO

Outstanding Supporting Actor In A Drama Series

Better Call Saul • Jonathan Banks as Mike Ehrmantraut

Bloodline • Ben Mendelsohn as Danny Rayburn

Downton Abbey • Jim Carter as Mr. Carson

Game Of Thrones • Peter Dinklage as Tyrion Lannister

The Good Wife • Alan Cumming as Eli Gold

House Of Cards • Michael Kelly as Doug Stamper

Outstanding Supporting Actress In A Drama Series

Downton Abbey • Joanne Froggatt as Anna Bates

Game Of Thrones • Lena Headey as Cersei Lannister

Game Of Thrones • Emilia Clarke as Daenerys Targaryen

The Good Wife • Christine Baranski as Diane Lockhart

Mad Men • Christina Hendricks as Joan Harris

Orange Is The New Black • Uzo Aduba as Suzanne “Crazy Eyes” Warren

Outstanding Supporting Actor In A Comedy Series

Brooklyn Nine-Nine • Andre Braugher as Captain Ray Holt

Girls • Adam Driver as Adam Sackler

Key & Peele • Keegan-Michael Key as Various characters

Modern Family • Ty Burrell as Phil Dunphy

Unbreakable Kimmy Schmidt • Tituss Burgess as Titus Andromedon

Veep • Tony Hale as Gary Walsh

Outstanding Supporting Actress In A Comedy Series

The Big Bang Theory • Mayim Bialik as Amy Farrah Fowler

Getting On • Niecy Nash as Denise “Didi” Ortley

Modern Family • Julie Bowen as Claire Dunphy

Mom • Allison Janney as Bonnie

Saturday Night Live • Kate McKinnon as Various characters

Transparent • Gaby Hoffmann as Ali Pfefferman

Unbreakable Kimmy Schmidt • Jane Krakowski as Jacqueline Voorhees

Veep • Anna Chlumsky as Amy Brookheimer

Dutch Angle Reviews – Dragon Ball GT (Sandro Algra Barradas)

Dutch Angle Reviews - Dragon Ball GT (Sandro Algra Barradas)

De nieuwe serie Dragon Ball Super komt eraan! In afwachting daarvan heeft Sandro Algra Barradas besloten met een kritische blik terug te kijken naar de vorige drie series. Hij begon met de originele Dragon Ball, daarna kwam Dragon Ball Z en dit keer is Dragon Ball GT aan de beurt. De aflevering hierna zal ingaan op Dragon Ball GT.

Dragon Ball is een Japanse mangaserie geschreven en geïllustreerd door Akira Toriyama. Het verhaal is geïnspireerd door het Chinese literaire volksroman De reis naar het westen. Sinds de introductie van Dragon Ball is het een van de meest populaire mangaseries. Hiernaast is ook de anime (tekenfilmserie) zeer populair. Deze anime is opgesplitst in 3 delen; Dragon Ball, Dragon Ball Z en later Dragon Ball GT.

Dutch Angle Reviews is een Youtube serie van Teeveehoek, geproduceerd door Young Guns Media.

Geschreven en geproduceerd: Sandro Algra Barradas
Uitvoerend producent: Glenn Abbink.

TEEVEEHOEK.NL presenteert DUTCH ANGLE REVIEWS
Een YOUNG GUNS MEDIA productie
Geschreven en geproduceerd door: Sandro Algra Barradas
Uitvoerend producent: Glenn Abbink

Dutch Angle Reviews – Dragon Ball Z (Sandro Algra Barradas)

Dutch Angle Reviews - Dragon Ball Z (Sandro Algra Barradas)

De nieuwe serie Dragon Ball Super komt eraan! In afwachting daarvan heeft Sandro Algra Barradas besloten met een kritische blik terug te kijken naar de vorige drie series. Vorige week begon hij met de originele Dragon Ball. Dit keer is Dragon Ball Z aan de beurt. De aflevering hierna zal ingaan op Dragon Ball GT.

Dragon Ball is een Japanse mangaserie geschreven en geïllustreerd door Akira Toriyama. Het verhaal is geïnspireerd door het Chinese literaire volksroman De reis naar het westen. Sinds de introductie van Dragon Ball is het een van de meest populaire mangaseries. Hiernaast is ook de anime (tekenfilmserie) zeer populair. Deze anime is opgesplitst in 3 delen; Dragon Ball, Dragon Ball Z en later Dragon Ball GT.

Dutch Angle Reviews is een Youtube serie van Teeveehoek, geproduceerd door Young Guns Media.

Geschreven en geproduceerd: Sandro Algra Barradas
Uitvoerend producent: Glenn Abbink.

TEEVEEHOEK.NL presenteert DUTCH ANGLE REVIEWS
Een YOUNG GUNS MEDIA productie
Geschreven en geproduceerd door: Sandro Algra Barradas
Uitvoerend producent: Glenn Abbink

Dutch Angle Reviews – Dragon Ball (Sandro Algra Barradas)

De nieuwe serie Dragon Ball Super komt eraan! In afwachting daarvan heeft Sandro Algra Barradas besloten met een kritische blik terug te kijken naar de vorige drie series. Vandaag begint hij bij de originele Dragon Ball. Kijk ook alvast uit naar de recensies van Dragon Ball Z en Dragon Ball GT.

Dragon Ball is een Japanse mangaserie geschreven en geïllustreerd door Akira Toriyama. Het verhaal is geïnspireerd door het Chinese literaire volksroman De reis naar het westen. Sinds de introductie van Dragon Ball is het een van de meest populaire mangaseries. Hiernaast is ook de anime (tekenfilmserie) zeer populair. Deze anime is opgesplitst in 3 delen; Dragon Ball, Dragon Ball Z en later Dragon Ball GT.

Dutch Angle Reviews is een Youtube serie van Teeveehoek, geproduceerd door Young Guns Media.

Geschreven en geproduceerd: Sandro Algra Barradas
Uitvoerend producent: Glenn Abbink.

TEEVEEHOEK.NL presenteert DUTCH ANGLE REVIEWS
Een YOUNG GUNS MEDIA productie
Geschreven en geproduceerd door: Sandro Algra Barradas
Uitvoerend producent: Glenn Abbink

Blog: De uitdaging – D (Immy Verdonschot)

B

door: Immy Verdonschot

ally-mcbeal_b

Netflix is goed aan de weg aan het timmeren met weer geweldige series op hun lijst. Zo is een van de laatste nieuwe toevoegingen Daredevil. Dit was op zich al een hele uitdaging en wie de gelijknamige film heeft gezien, met Jennifer Garner en Ben Affleck, weet waarom. Dit is mede de reden waarom ik er toch erg benieuwd naar was. Daarnaast zal ik in deze blog ingaan op twee oudere series, Dark Angel en Dawson’s Creek, en twee relatief nieuwe en kleinere series, Defiance en Dominion. 

Dark Angel
Wie herinnert zich deze golden oldie nog? Dark Angel was een serie die ging over genetisch gemodificeerde mensen, in het bijzonder Max – gespeeld door Jessica Alba. De jonge Alba vertolkte de hoofdrol in deze serie waarin ze samen met ‘transgenes’ het geheime overheidsinstituut ‘Manticore’ (die super soldaten wilden maken) onderuit willen halen. Het eerste seizoen speelt zich tien jaar na haar ontsnapping af: In 2019, waar Max als negentienjarige een normaal bestaan probeert te leiden en op haar fiets pakjes rondbrengt in Seattle. Tegelijkertijd is ze ook nog op zoek naar de andere kinderen waar ze mee vast zat.

Heb je deze creatie van James Cameron gemist? Dan is het zeker leuk om deze wereld van cyberpunk en girl power nog eens te ontdekken. Zo zul je al snel enkele inmiddels bekende gezichten zien: Erin Karpluk (Being Erica) is slechts een aflevering te zien, maar je zult haar meteen herkennen. Andere namen zullen misschien eerder een belletje doen rinkelen. Zoals Michael Weatherly (inmiddels al jaren te zien in NCIS) en Jensen Ackles (Supernatural anyone? ) Hoewel ik de serie zeker niet een van de sterkste vond en de kwaliteit tegenwoordig wat te wensen laat, is deze sci-fi serie de moeite waard vanwege alle redenen die je kunt verwachten. Je vind voldoende drama, humor als ook actie in deze Fox-serie die na slechts twee seizoenen gecancelled was.

Defiance
Een SyFy serie waarin de toekomstige samenleving bestaat uit verschillende rassen van aliens en mensen. Laat ik beginnen met te zeggen dat ik deze serie niet de beste serie van het moment vind. Maar Defiance is zeker een interessante serie. De samensmelting van verschillende rassen is op een hele bijzondere manier weergegeven. Zo hebben ze elk hun eigen taal – een taal die bedacht en uitgewerkt wordt door dezelfde man die achter de andere talen in de serie Game of Thrones zit – wat voor een divers verhaal zorgt. Iedere cultuur heeft zo ook weer hun eigen gebruiken, waardoor het nogal vaak spaak loopt.

Blog: De uitdaging - D (Immy Verdonschot)

Met een vrouwelijke burgemeester en twee nieuwelingen die direct de orde gaan handhaven zorgt dit voor verschillende wrijvingen. Niet alleen hebben ze ervoor gezorgd dat de stad Defiance – voorheen St. Louis – er goed uitziet, met allemaal nieuwe soorten planten en een interessant straatbeeld, ook bevat de serie behoorlijk wat sterke vrouwenrollen. Mijn top drie hiervan wordt gespeeld door Julie Benz (Dexter), en Jaime Murrey (Warehouse 13) en Stephanie Leonidas (MirrorMask). En laat ik eerlijk zijn: Dat is vaak een van de redenen waarom ik een serie interessant vind. Voor de gamers onder jullie komt het misschien bekend voor: Defiance is namelijk voortgekomen uit een game en is de eerste serie in zijn soort die over en weer het verhaal laat doorvloeien. Inmiddels is de serie met zijn derde seizoen bezig.

Dawson’s Creek
Wat kan ik nou zeggen over Dawson’s Creek? Deze tienerdrama, die mede de WB – tegenwoordig CW – groot heeft gemaakt, werd uitgezonden wanneer ik uit school kwam. Weliswaar tegen etenstijd, dus echt veel heb ik er niet van gezien. Maar een paar jaar geleden besloot ik hem van begin tot eind te kijken. Met Katie Holmes in haar jongste onervarenheid en Michelle Williams voor ze de meest geweldige rollen ging spelen. Het zorgde ervoor dat James Van Der Beek zijn rol en de serie behoorlijk op de hak kon nemen in Don’t Trust the B**** in Apt 23 en Joshua Jackson wist het uiteindelijk te schoppen tot Fringe.

Blog: De uitdaging - D (Immy Verdonschot)

Als ik heel eerlijk ben moet ik bekennen dat ik me door mijn rewatch heen heb moeten sleeeeeeepen. Serieus…, dat acteerwerk en de verhaallijnen konden me amper boeien. Alle doorsnee puberverhalen kwamen voorbij: Van seksuele ontluiking en ontwikkeling, tot gescheiden ouders, keuzestress voor vervolgopleidingen, maar vooral de romantische perikelen en tweestrijd van Joey: Dawson of Pacey. Wat overigens niet wegneemt dat de serie zeker enkele hele goede afleveringen had! Maar helaas kan ik er niet veel meer positiefs over zeggen… Mogelijk heeft het ermee te maken dat ik de serie nooit echt gevolgd heb en een hoop afleveringen achter elkaar heb gezien. Dit neemt natuurlijk de wekelijkse spanning en afwachting weg. Toch is dat de manier waarop je oude series vaak terugkijkt. En ik kan dan ook met zekerheid zeggen, dat Dawson’s Creek een serie is die ik nooit helemaal opnieuw zal kijken.

Dominion
Dominion is een serie die mij meteen deed denken aan Supernatural. Al blijkt dat deze serie losjes gebaseerd is door de film uit 2010 Legion. In deze Amerikaanse apocalyptische bovennatuurlijke actieserie is God verdwenen in is een strijd onstaan tussen de aarstengel Gabriël en andere engelen tegen de mensheid. Zij geloven namelijk dat God verdwenen is vanwege de mensen. Vijfentwintig jaar later houden de mensen nog in enkele steden stand en heeft aartsengel Michael de kant van de mensen gekozen tot de verlosser komt.

Blog: De uitdaging - D (Immy Verdonschot)

Het is een heerlijk (kleine) SyFy serie die je weer eens extra laat nadenken over het geloof en hoe extreem mensen dit kunnen oppakken. Hoewel de personages niet de meest intrigerende zijn, zijn het de plotwendingen en de creatieve blik op het Bijbelse verhaal die zeker je aandacht vast kunnen houden. Want laten we eerlijk zijn: In principe komen de meeste verhalen uit op een strijd tussen goed en kwaad. En dat zie je hier in de puurste vorm. Daarnaast weten ze goed gebruik te maken van effecten, waardoor de Engelen er mooi uit zien. Op 9 juli zal seizoen twee van deze serie van start gaan.

Daredevil
Laat ik het zo zeggen: Deze serie weet je te verrassen. Net als Batman heeft het verhaal een hele gritty sfeer. Duister en verdorven. Alleen uit de credits wordt dit al meteen duidelijk. Maar wat de serie juist zo goed aanpakt, is dat het verhaal zich niet afspeelt wanneer Daredevil al een succesvol vechter is. In deze serie heeft hij nog geen mooi pak, doet hij zijn werk in duistere steegjes zonder dat iemand hem kent en moet hij, als Matthew Murdock, nog een advocatenpraktijk in een van de mindere buurten weten op te bouwen.

De serie neemt ruim de tijd om het verhaal op te bouwen – je hebt dan ook wel een paar afleveringen nodig om er echt in te komen – maar stelt zeker niet teleur. Dit is ook mede te danken aan de goed geschreven personages die elkaar goed aanvullen qua drama, humor en emotie. Hoewel ik persoonlijk vond dat ze in een of twee afleveringen te ver gingen en de laatste aflevering wat afgeraffeld aanvoelde, is de serie het eigenlijk alleen al waard vanwege de prachtige vechtscènes en het menselijke aspect dat de serie weet toe te voegen aan een blinde superheld.

Voor zover alweer de series met de D. Ik weet dat enkele vrienden van mij niet blij zullen zijn met mijn mening over Dawson’s Creek, maar ach… Je kunt niet alles geweldig vinden natuurlijk. En hopelijk levert het een mooie discussie op. En in juli ben ik dan weer terug met enkele series die beginnen met de ‘E’.

Xoxo,

 

Immy.

Blog Terug naar de gevangenis (Immy Verdonschot)

B

door: Immy Verdonschot

11639859_1025015214182953_1249028028_o

Als je van series houdt en Netflix hebt, dan kan het je niet ontgaan zijn: Het nieuwe seizoen van Orange is the New Black is begonnen. Kijkers zitten al lange tijd op dit derde seizoen te wachten en Netflix wist iedereen de verrassen door de serie eerder dan gepland vrij te geven. Vanaf vrijdagochtend zijn namelijk alle afleveringen al te zien. Let op: Deze blog kan spoilers bevatten!

Binging it!
Het voordeel van Netflix series is dat het hele seizoen in een keer vrijgegeven wordt. Wellicht niet zo handig voor iedereen die zijn agenda al vol heeft staan. Maar voor diegene met redelijk wat vrije tijd, betekent het maar een ding: Binge watching! Aflevering na aflevering. Want dat is zowel het voordeel als nadeel van Netflix. Er zit zo’n vijftien seconden tussen twee afleveringen, waardoor het extra makkelijk is het in een stuk uit te kijken. Alles heeft natuurlijk zijn voor- en nadelen. Want mocht je alles dus al gezien hebben in het weekend, dan zit er niets anders op om weer een jaar te wachten tot er nieuwe afleveringen uitkomen.

11347749_1025015187516289_1905373902_o

Recap
Het vorige seizoen liet veel te wensen over. Hiermee wil ik niet zeggen dat seizoen twee slecht was, maar in mijn ogen is dat het minste seizoen tot nu toe. Zonder teveel weg te geven voor iedereen die de serie nog niet heeft gezien, kan ik wel zeggen dat dit met name te maken had met de verhaallijn van een nieuw geïntroduceerd personage. Namelijk dat van Vee. Zowel het personage als de verhaallijn deden me weinig. Tevens richtte het eerste seizoen zich vooral op het ‘hoofdpersonage’ Piper, voor wie alles nieuw was in de vrouwengevangenis, Litchfield. Zij verdween het tweede seizoen wat meer naar de achtergrond en ook Alex, met wie zij toch de meest intense scenes had, had maar weinig screentime.

11351102_1025015190849622_1837758521_o

Machtspelletjes
Waar het eigenlijk ieder seizoen om draait is macht. De macht van het bestuur, de bewakers, de macht onder de vrouwen, de macht van de persoon met de meest gewilde items en de macht in de verschillende groepen. Waar in seizoen een de chef van de keuken, Red, de meeste macht in handen had, wordt het in seizoen twee een showdown met Vee. In seizoen drie wordt echter alles overhoop gegooid. Zo wordt het moeilijker en moeilijker voor zelfs de bewakers om de touwtjes in handen te houden. Wanneer de gevangenis overgenomen wordt door een bedrijf, wordt er nog meer bezuinigd met alle gevolgen van dien. En die gevolgen spelen weer door in ieders onderlinge machtsverhouding.

12OITNB2-tmagArticle

Piper, Piper en nog eens Piper
Zoals gezegd is Piper in principe het hoofdpersonage. De serie begint bij haar en zij is de rode draad in ieder seizoen. Vanaf seizoen een is ze echter behoorlijk een zeur. Ze komt uit een verwend gezin en kan zich daardoor maar moeilijk verplaatsen in de levens van haar medegevangenen. Dit zorgt voor de nodige problemen. Wat overigens niet wegneemt dat ze er alles voor over heeft om maar door haar tijd heen te komen. In seizoen drie neemt het echter een wending, want nu is zij diegene die ineens een powerkick krijgt. Haar personage maakt dus zeker wel een groei mee, maar de vraag is hoe die zal uitpakken.

1401x788-Screen-Shot-2015-06-11-at-10.37.07-AM

De kracht van de serie
Maar wat is nu de reden waarom ‘iedereen’ deze serie kijkt? Natuurlijk zijn hier meerdere antwoorden voor. Wat mij echter aanspreekt zijn de personages. In dit gebouw leeft iedereen heel dicht op elkaar. Het is een blik in het gevangenisleven wat altijd interessant blijft. Daarnaast neemt de serie de tijd om ieder personage uit te diepen. Zo heb ik eerder al gezegd dat Piper het ‘hoofdpersonage’ is, waarbij ik aanhalingstekens gebruikte. Dit is omdat iedere aflevering de achtergrond van en ander personage centraal staat. De serie is dus niet gefocust op alleen Piper en haar driehoeksverhouding met Alex en Larry, maar gunt ieder personage ruimte en tijd om tot ontwikkeling te komen. Daarnaast kunnen de spanningen hoog oplopen in Litchfield, wat er ook voor zorgt dat je nooit weet wat er gaat gebeuren. Mocht je de serie dus nog niet gezien hebben, dan kan ik hem zeker aanraden wanneer je van een goede samenstelling in interessante personages en van drama houdt.

xoxo,

Immy.

Blog Mijn ochtend op The Wall (Immy Verdonschot)

B

door: Immy Verdonschot

GOT_Exhibition_horizontal_1920x1080_72dpi

Afgelopen dinsdag is de tentoonstelling Game of Thrones: The Exhibition geopend. Op onze site heb je daar al foto’s van voorbij zien komen. Ook ik wilde natuurlijk een bezoekje brengen en het liefst zo snel mogelijk. Daarom stond ik op woensdagochtend om 11.00 uur al in de rij om een blik te werpen op al het moois dat HBO ons te bieden had. Let op: Mocht je verrast willen worden, dan bevat deze blog spoilers!

11311782_1013592448658563_1632194375_o

Een terugblik
Twee jaar geleden was er voor het eerst een tentoonstelling van Game of Thrones in Nederland te bezoeken. Hoewel ik hier zelf niet bij was, weet ik dat deze ook vijf dagen duurde en de rijen minimaal een uur wachttijd hadden. Was je eindelijk binnen, dan had je maar een kwartiertje om door de tentoonstelling heen te racen. Voor velen betekende dit even een foto op de beruchte troon (replica) en verder kwamen ze niet. Afgelopen jaar vond er weliswaar geen tentoonstelling plaats, maar hadden we in Nederland wel de première van de eerste aflevering van seizoen vier. Hier kon ik gelukkig wel bij aanwezig zijn en zo werd ik getrakteerd op een geweldige aflevering op een gigantisch doek. Deze werd tevens voorafgegaan door een miniconcert van de muziek uit de serie. Ook hier ontbrak een replica van de troon natuurlijk niet, dus toen heb ik mijn kans gegrepen.

11287183_1013591705325304_610117743_n(foto: Mijn tweede keer op de troon)

Nieuwe kans
Toen ik dit jaar dan ook te horen kreeg dat er weer een tentoonstelling zou plaatsvinden, heb ik meteen mijn vrienden ingelicht en hebben we zo snel mogelijk kaartjes gereserveerd. In de pers was al naar buiten gekomen dat je in virtual reality ‘the wall’ zou kunnen beklimmen en dat er vele kostuums zouden zijn. Helaas moest ik werken tijdens de opening – waar Michiel Huisman (Daario Naharis) en Daniel Portman (Podrick Payne) bij aanwezig waren – maar gelukkig hoefde ik maar een halve dag te wachten voor ik alles zelf kon zien.

Dit jaar was het allemaal erg goed geregeld. Zo moest je van te voren (gratis) tickets aanvragen en kon je dit per tijdsblok van een uur doen. Er is dus een maximum aantal bezoekers, waardoor de tentoonstelling niet te vol is. Tevens heeft iedere bezoeker een uur de tijd om er rond te lopen. En geloof me, dat is heel goed te doen. In een uur heb je zo alles gezien. Mocht je nu nog geen kaartje hebben, dan kun je altijd zondag nog op goed geluk binnen lopen.

11358800_1013592431991898_2041864637_n(foto: Kostuum Daenerys en Daario en draakje)

Van kostuums tot role playing
Wat het meest opvalt aan de tentoonstelling zijn de kostuums. Dit is echt het stokpaardje van de voorstelling. Het overgrote deel bestaat hier namelijk uit: Van de kostuums van Michiel Huisman (welke hier exclusief vertoond wordt) en Carice van Houten (Melisandre) tot aan de Starks (Arya en Sansa). Wat ze leuk hebben gedaan is dat deze kostuums heel goed in settings zijn geplaatst. Zo staan de kostuums van de ‘Purple Wedding’ voor een achtergrond van de tafel waar alle personages tevens aan zaten. En zo hangt boven het kostuum van Daenerys een draakje aan het plafond.

11303925_1013592458658562_1102294289_o(foto: Starks kleding)

Dan zijn er nog de interactieve momenten: Zo kun je op de foto als een white walker, in een kort filmpje van vier seconden levend verbrand worden door een draak, is er weer een replica-troon aanwezig om op te zitten, kun je een gigantisch zwaard vasthouden (en daar leuke poses voor bedenken) en is er als klap op de vuurpijl de Oculus Rift ‘the wall’ op te gaan. Hier keek ik het meest naar uit. Waar sommige mensen met hoogtevrees ook echt even moesten bijkomen (je bent gewaarschuwd!), vond ik het heel erg meevallen. Je krijgt wel een volledige 4D-ervaring: Zo wordt je in een lift gezet die beweegt en halverwege wordt je omgedraaid, waardoor ook het hele beeld om je heen beweegt. Je kunt overal om je heen kijken en ziet dus de verste verte van over de muur. Daarnaast voel je een koude wind om je heen, die de ervaring volledig maakt. Om er ook meteen voor te zorgen dat je niet te hoge verwachtingen krijgt en bedrogen uitkomt: Het ziet er cool uit, maar je blijft wel goed de pixels zien. Mocht je je daar dus aan ergeren, dan zal je ervaring wat minder zijn.

11329677_1013592418658566_1994978377_n(foto: Ascend the wall + #GoTExhibit lift)

11311904_1013592471991894_597235452_n

Maar er is nog meer!
Het enige wat ik eigenlijk nog niet heb genoemd zijn de rekwisieten: Zo staan enkele van de attributen ook tentoongesteld. Hierbij kun je denken aan het masker van een van de ‘sons of the Harpy’, het verkoolde lichaam van een kindje dat door de draken is verbrand als ook de gigantische ketting waaraan Daenerys haar draken uiteindelijk vastlegt, maar ook enkele sieraden en een kroon. Zo heel veel props zijn er echter niet, wat het mogelijk maakt om toch vlot door de ruimte te lopen. Oh, en wat ik nog vergeten ben te noemen is dat er ook een white walker staat. Hiermee zou je dus ook op de foto kunnen.

11271344_1013592481991893_763290388_o(foto: drakeneieren)

Wat bij geen enkele tentoonstelling mag ontbreken is natuurlijk de gift shop. Ook die zijn ze hier niet vergeten. Naast de entree is hier een klein hoekje voor ingericht. Het lastige is dat – hoe goed het dit jaar ook georganiseerd is – dit nog wat te wensen overlaat. Zo staat er voortdurend een rij bij de winkel en is er beveiliging die pas weer iemand binnen laat, wanneer iemand anders wegloopt. Ook het assortiment is niet denderend: Een paar glazen, mokken en buttons. Waar meer van te vinden is zijn Funko Pop’s, action figures en T-shirts. Als je het al niet snel gezien hebt, dan zul je hier echter snel weg willen lopen. Alleen al omdat het redelijk klein is en je niet in alle rust de merchandise kan bekijken.

10643233_1013592485325226_158979940_n(foto: white walker)

Nagenieten
Wil je nog nagenieten, dan heeft de organisatie daar iets voor bedacht. Wanneer je namelijk je ticket krijgt, krijg je ook de mogelijkheid om je aan te sluiten bij een huis. Ik ben voor Daenerys gegaan en kreeg zo een persoonlijke code. Door deze code te gebruiken, komen de foto’s en filmpjes die ik tijdens de tentoonstelling heb laten maken op de persoonlijke pagina te staan. Tevens krijg je daar direct de mogelijkheid om alles via social media te delen, want dat hoort er natuurlijk ook bij.

IMG_1202(foto: Valar Morghulis)

Ik geef toe dat ik geen mega-fan van Game of Thrones ben. Hoewel ik kan zeggen dat ik me zeker vermaakt heb, kan ik niet zeggen dat het de beste tentoonstelling is waar ik ben geweest. Het merendeel bestaat namelijk uit kostuums, maar ik miste een bepaalde achtergrond of een documentaire die meer kan vertellen over wat het zo speciaal maakt. Ook denk ik dat er een grote kans is dat sommige dingen de vorige keer ook al tentoongesteld waren. Daarmee voelt ‘Game of Thrones: The Exhibition’ dan ook redelijk oppervlakkig aan. Een laatste tip die ik nog wel wil meegeven aan ieder die het nog gaat bezoeken is om niet meteen aan te sluiten bij de eerste rij die je tegenkomt: Er is geen chronologie en je kunt dus best achteraan, bijvoorbeeld bij ‘the wall’, beginnen. Dan hoef je volgens mij amper te wachten en kun je echt alles meekrijgen in een uurtje tijd.

Valar Morghulis, xoxo,

Immy.

Game of Thrones the Exhibition opening

GOT_Exhibition_horizontal_1920x1080_72dpi

Dinsdagmiddag vond de opening plaats van Game of Thrones: The Exhibition, de tentoonstelling gebaseerd op één van ‘s wereld populairste series van dit moment, in Amsterdam. Wij mochten hierbij aanwezig zijn en je kunt de foto’s hieronder bekijken. Hou de site de komende dagen in de gaten voor verslagen!!

IMG_1172

IMG_1183

IMG_1186

IMG_1189

IMG_1244

IMG_1290

Game of Thrones Exhibition opende zijn deuren voor het publiek op woensdag 27 mei in de Zuiveringshal West op de Westergasfabriek in Amsterdam. In navolging van Londen, Stockholm, Tel Aviv, Madrid, Berlijn en Parijs biedt de expositie fans de kans om een exclusief kijkje te nemen in de betoverende wereld van Game of Thrones. Verschillende attributen uit de eerste vier seizoenen, en een selectie niet eerder tentoongestelde voorwerpen uit het nog uit te zenden vijfde seizoen, dompelen fans onder in de wereld van de hitserie.

IMG_1371

IMG_1394

IMG_1429

IMG_1436

IMG_1450

Interactief
De focus van de Game of Thrones Exhibition ligt dit keer op een meer interactieve ervaring. Zo kunnen bezoekers hun favoriete Game of Thrones familie steunen door zich online bij het officiële Huis aan te sluiten voor ze de tentoonstelling betreden. Samen met de ‘Ascend the Wall’ 4D Oculus Rift Virtual Reality Experience en enkele activiteiten biedt de expositie een compleet nieuwe bezoekerservaring. We kunnen ‘Ascend the Wall’ in ieder geval alvast aanraden!

IMG_1210

IMG_1214

IMG_1221

IMG_1233

IMG_1197

IMG_1202

Tweede editie
Het is niet de eerste keer dat de Game of Thrones tentoonstelling in Nederland te zien is. Deze was in mei 2013 te bewonderen in de Amsterdamse Posthoornkerk. De tentoonstelling werd destijds door 21.353 mensen bezocht. Kijk hier ook voor een sfeerimpressie van deze editie.

IMG_1296

IMG_1314

IMG_1326

IMG_1336

IMG_1353

Wil jij nog naar de expo? De gratis toegankelijke tentoonstelling zal dagelijks geopend zijn van 10:00 tot 21:00 uur. Tickets worden nog op 29 en 30 mei aan de hand van tijdvakken toegekend. Op zondag 31 mei – de laatste dag dat de expositie geopend is – worden er geen tickets verstrekt. Bezoekers krijgen die dag toegang op basis van het ‘wie het eerst komt, wie het eerst maalt’ principe. Voor meer informatie, zie www.GOTExhibit.com.

Foto’s: Young Guns Media

Blog The end of an era – David Letterman’s vaarwel (Immy Verdonschot)

B

door: Immy Verdonschot

Late-Show

Afgelopen week is de laatste Late Show With David Letterman uitgezonden: Na 22 jaar (1993-2015) is het zover en gaat hij toch echt met pensioen. Al hebben we het dan alleen nog maar over zijn Late Show. Want hij heeft meerdere programma’s gehad en was al zeker 33 jaar een bekend gezicht op de Amerikaanse televisie. Hoewel hij in Nederland misschien niet zo’n grote naam is, kan het bijna niet anders dan dat, wanneer je fan bent van een acteur/actrice, je op YouTube op een filmpje van hem stuit. Vandaar dat het mij gepast leek om over deze man die iedereen aan het lachen kon krijgen een blog te schrijven.

11337254_1011012192249922_1955936238_o

Zelfspot
Bij een waardig afscheid hoort natuurlijk een waardige opening. Niemand minder dan verschillende (oud)presidenten openden de aflevering dan ook, door een en dezelfde tekst te zeggen “My fellow Americans, our long national nightmare is over”, waar Obama nog achteraan zei “Letterman is retiring.” Vervolgens komt Letterman naast Obama staan en lachend vraagt ‘You’re just kidding right?’ en Obama zijn schouders ophaalt. Een van zijn sterkste punten is de zelfspot die Letterman heeft. In de openingsmonoloog had hij het over bijna niets anders. Zo zei hij dat Stephen Hawking belde en de berekening had gemaakt: Na meer dan zesduizend shows kwam daaruit dat zijn carrière goed was voor ongeveer acht minuten lachen. Dat zegt eigenlijk al genoeg. Hiermee kan ik meteen een mooi bruggetje maken naar de statistieken, want David Letterman was namelijk goed voor:

6,028: Number of shows he’s hosted
19,932: Total guests
4,605: Top 10 lists
112: Emmy nominations
16: Emmy awards
126: “Stupid pet tricks”
89: “Stupid human tricks”

11350327_1011012182249923_630547373_n

Afscheid nemen
De show begon al met een staande ovatie van het publiek, waar het Letterman toch wat moeite kostte om iedereen weer stil en op hun stoel te krijgen. Eigenlijk begon het afscheid al vanaf de bekendmaking dat David met pensioen zou gaan. Iedere gast heeft daardoor nog de tijd gehad om hem te kunnen bedanken. Tijdens de laatste avond werd er echter veel teruggeblikt naar eerdere shows. Zo vormden de fragmenten van eerdere shows van Letterman mooie tussensegmenten. Zoals wanneer hij bij de drive-in van Taco Bell werkte. Ook kwam er een leuk segment van The Simpsons voorbij. Maar mijn hoogtepunt was denk ik toch de compilatie met kinderen die voor enkele hilarische momenten zorgden. Het kan niet anders dan dat je hier tranen van in je ogen krijgt:

De gasten
Na zoveel shows is het onmogelijk om alle mensen die Letterman te gast heeft gehad in zijn show op te noemen… Alleen daarvoor heb je al een heel boek voor nodig. Voor een fangirl als ik liggen verschillende namen voor de hand en komen verschillende gesprekken die zij hadden meteen weer naar boven. Maar ik wil graag stil staan bij enkele van de meest memorabele gasten. Omdat het onmogelijk is om die ook eigenlijk te beschrijven, kun je het beste hiernaar kijken:

Letterman stond ook zelf stil bij zijn gasten. Zo had hij tien van zijn meest frequente bezoekers langs gevraagd en zij kregen de kans om iets tegen hem te zeggen, wat ze altijd al hadden willen zeggen. Steve Martin merkte op dat Letterman’s plastisch chirurgie een foute beslissing was, zei Baldwin dat zijn show geografisch het meest gunstig voor hem was, bedankte Tina Fey hem voor bewijzen dat mannen grappig kunnen zijn en sloot Bill Murray af door te zeggen dat hij nooit het geld zal hebben wat hij Letterman schuldig is.

De optredens
Iedere late show heeft optredens van een performer. Het is dan ook een hele eer om voor de laatste show gevraagd te worden en daar moet wel een verhaal achter zitten. Zo vertelde Letterman dat hij graag de Foo Fighters wilde voor zijn laatste show, gezien hun muziek hem heeft geholpen toen hij hartproblemen had. Het lastige was alleen dat ze eigenlijk op tour waren in Zuid-Amerika… Er zat dus maar een ding op: De Foo Fighters annuleerden hun tour en kwamen over voor een laatste optreden bij de Late Show with David Letterman. Tijdens het optreden van ‘Everlong’ kregen kijkers een mooie compilatie te zien van foto’s en beelden van David door de jaren heen, waarin alle hoogtepunten nog in een flits te zien zijn. Kijk voor een overzicht van EW over de beste muzikale optredens hier.

11287096_1011012178916590_104964125_n

Ghost of the Robot
Als ik heel eerlijk ben, moet ik toch toegeven dat hij me nog het meest bij zal blijven vanwege een lied dat ik ooit hoorde op de middelbare school. Zo was ik wel eens filmpjes tegen gekomen van acteurs en actrices die bij hem te gast waren, maar door dit nummer was ik echt gaan uitzoeken wie David Letterman in hemelsnaam was en waar hij zo bekend om stond. Daarom sluit ik mijn blog af met het nummer ‘David Letterman’:

Xoxo,

Immy.

P.s. Mocht je een beetje van social media zijn, dan is het heel leuk om de Instagram van Late Show with David Letterman te bekijken. Daar staan nu allemaal foto’s van gasten met hun persoonlijke boodschap aan Dave: https://instagram.com/letterman/

Blog Op setbezoek in Rome, Cinecittà! (Immy Verdonschot)

B

door: Immy Verdonschot

Een tijd terug schreef ik over verschillende films die zich afspeelden in Rome, voorbereidend op mijn langverwachte vakantie naar deze wereldstad. Het kan dan eigenlijk ook niet anders dat ik na afloop van mijn bezoek hier ook een blog over zou schrijven. We hebben echter zoveel gezien, dat ik onmogelijk alles zou kunnen beschrijven. In het bijzonder richt ik me daarom ons bezoek aan de filmstudio Cinecittà.

11347456_1009136519104156_471890951_o

Cinema Stad
Cinecittà is letterlijk Italiaans voor Cinema Stad en het is dan ook de naam van de grote filmstudio in Rome. Dit terrein, vol pleinen, tuinen, een restaurantje en verschillende woongebouwen voor mensen die er werken, heeft maar liefst tweeëntwintig opnamestudio’s, twee permanente tenten, driehonderd kleedkamers en kantoren, eenentwintig make-up trailers en een waterbasin van 7000 vierkante meter (buiten). Hiermee zijn ze de grootste filmstudio in Europa. Al zijn het eigenlijk eenentwintig studio’s… Nummer zeventien bestaat namelijk niet in verband met bijgeloof. Hun ongeluksgetal is geen dertien, maar zeventien. En met het creëren van geweldige werelden is hun tagline ‘Alle dromen kunnen werkelijkheid worden in Cinecittà’. Alle reden dus om een bezoek te brengen aan deze ‘Dromenfabriek’.

11347931_1009136525770822_239917202_o

Hoogtijdagen
Inmiddels is het terrein nationaal erfgoed, maar in 1936 was het slechts platteland. In ongeveer een jaar tijd is op bevel van Mussolini het ‘Italiaanse Hollywood’ gebouwd. Niet alleen als tegenhanger voor alle Amerikaanse producties, maar des te meer om eigen propagandistische films op de markt te brengen. Ondanks de oorlog wisten ze dan ook vele films te maken. Maar het was pas in de jaren vijftig en zestig dat ze de titel kregen ‘Het Hollywood aan de Tiber’. Dit waren de hoogtijdagen voor Amerikaanse films die er opgenomen werden. Van Spartacus en Roman Holiday tot aan A Fistful of Dollars. Op hun hoogtepunt werden er ongeveer 350 films per jaar gedraaid en tot op heden zijn films van Cinecittà goed geweest voor een vijftigtal Oscars.

11263866_1009136572437484_285757675_n

Fellini
Voor wie echt geïnteresseerd is in cinema zal de naam Federico Fellini niet onbekend klinken. Deze regisseur wist als geen ander Italiaanse films te maken. En ieder van zijn films heeft hij in Cinecittà gemaakt, allen in Studio 5. Wanneer hij aan een film werkte, kon hij het niet loslaten. Hij was er zo fanatiek mee bezig, dat hij een gedeelte van de studio in gebruik had genomen als een tweede huis: Hij sliep dus gewoon op de set. Het liefst zou hij er echt gewoond hebben. Verder is er nog een ruimte die geheel gericht is aan deze grootmeester, zoals je mag verwachten. Al moet ik wel bekennen, dat na mijn bezoek aan de tentoonstelling in EYE, deze ruimte behoorlijk tegenviel. Als eerbetoon had deze man wel wat meer verdiend dan ‘slechts’ een ruimte.

11264944_1009136649104143_1146861555_o

Van Gangs of New York naar Jeruzalem
Zoals gezegd zijn er meerdere Amerikaanse films opgenomen in Cinecittà. Zo is Martin Scorsese meerdere malen teruggekeerd naar Rome voor zijn films. Niet alleen The Godfather III is hier gefilmd, maar ook Gangs of New York. Wanneer je tijdens het setbezoek rondloopt over het terrein (dit is een extra onderdeel waarvoor je met een gids meegaat) zie je zelfs nog een deel van de set staan: Deels afgebrande gebouwen uit het negentiende eeuwse New York. Daaromheen vind je weer de set van ‘Temple of Jerusalem,’ welke in gebruik is voor de film Christ the Lord (volgend jaar verwacht). Als een groot filmliefhebber kan ik dan ook niet anders dan genieten wanneer je tussen die gebouwen doorloopt. Zo liepen we ook voorbij een gigantisch waterbassin, welke tevens gebruikt was in Gangs of New York. Straks wordt dit bassin weer gebruikt voor de zee-scènes uit Ben-Hur.


De scène die opgenomen was bij het waterbassin

Rome en recycling
Maar er waren nog meer sets. De grootste set die we namelijk bezocht hebben was die van de BBC-serie Rome, ‘Ancient Rome’ genaamd. Hoe kan het ook anders dan dat deze in Rome gefilmd zou worden? Het is ongelooflijk hoe immens die set is en hoe intact alles daar nog is. Ons Cinecittà-dagje was een dag vol regen. Maar de sets die wij bezochten – allen buiten – hadden daar geen hinder van omdat ze gemaakt zijn van beschilderd glasfiber en de straten van cement zijn. We liepen als oude Romeinen door de straten van deze serie: Een omgeving die gebaseerd was op het Forum Romanum. Al hadden ze voor de Curia (het discussieplatform) vreemd genoeg niet het oude Curia van Forum Romanum genomen, maar in plaats daarvan voor een gebouw kozen dat gebaseerd was op het Pantheon. Ach ja, dat zijn artistieke vrijheden. Verder stonden we voor het paleis van Caesar en liepen langs te tempels voor Jupiter, allen in volle glorie met heldere kleuren. Als iemand die niet alleen van films en alles wat daarmee te maken houdt, maar zeker ook van de klassieke oudheid, kon ik mijn geluk niet op. Het mooie was dat we twee dagen voor ons bezoek aan Cinecittà op Forum Romanum rondliepen. Daar zagen we alle brokstukken van het eeuwenoude terrein. Op deze set zagen we dit in ere hersteld.

11267399_1009136539104154_1503428786_o

Van de ene set loop je zo de andere op. Hier was een klein binnenpleintje nagebouwd. Aan de hand van deze set legde onze rondleidster uit dat sets ook vaak worden hergebruikt. Waar wij op dat moment stonden, stonden we voor een kerkgebouw. Deze was gebruikt voor de mini-serie Francesco over Franciscus van Assisi (de set heet ‘Florence in 1400’). Op de grond kon je nog de witte ‘marks’ zien, waar een galg had gestaan. Draaide je een kwartslag naar links, dan stond je tegenover een gebouw dat licht aangepast was. Door kleine details aan te passen, zoals een likje verf of reliëf en patronen in de muren, speelde een verhaal zich niet meer af in de tijd van Assisi, maar kon de set getransformeerd worden naar het verhaal van Romeo en Julia. En draaide je nog een kwartslag naar links, dan stond je te kijken naar het geboortehuis van Jezus van Nazareth. Aan dit gebouw was met name de voorgevel aangepast, waardoor het meteen in het juiste tijdperk te plaatsen was.

11292857_1009136659104142_666519659_n

De rondleidster vertelde ons ook dat sets blijven staan, totdat er geïnteresseerden komen die een nieuwe film willen maken. Pas wanneer hier een deal voor rond is, zullen oude sets worden afgebroken. In mijn ogen is dit niets anders dan geweldig, omdat iedereen zo de kans krijgt om de volle beleving te krijgen. Heel lang is Cinecittà dicht geweest. Maar sinds enkele jaren heeft iedereen inmiddels de kans om de rijke geschiedenis van dit Romeinse filmimperium met eigen ogen te aanschouwen.

11289902_1009136615770813_368410842_n

Teatro 5
Tijdens de rondleiding stonden we even stil in de buurt van Teatro 5. Zoals gezegd is dit de studio waar Fellini al zijn films draaide. Dit is namelijk niet zomaar een opnamestudio, maar de grootste van het hele terrein. Hier zijn niet alleen de grootste Italiaanse films opgenomen, maar ook de Amerikaanse klassiekers. Voor wie zijn klassiekers dan ook goed kent: Ben-Hur met Charlton Heston is hier opgenomen. In deze studio was dus het immens grote Circus Maximus nagebouwd waar de paardenrennen werden gehouden. Ook Cleopatra (met Elizabeth Taylor en Richard Burton – hier hebben zij elkaar voor het eerst ontmoet) is in dit rijtje te plaatsen. Helaas konden we geen blik in de studio nemen – waar ik nog steeds erg van baal, gezien het hele verhaal eromheen – want op het moment was deze in gebruik. En niet voor zomaar een film, nee… Voor de Amerikaanse remake van Ben-Hur, met onder andere Morgan Freeman. Maar zeker gezien de achtergrond van de studio als het verhaal van Fellini, zou ik zeker een keer terug willen als het mogelijk is een blik te nemen in deze befaamde studio.

11301308_1009136565770818_713692812_n

Reizen door de tijd
Na de rondleiding over de sets, stonden we weer bij het musea gedeelte. Dit bestaat eigenlijk uit twee gedeeltes, beide waren voormalig studio’s. Het eerste gaat over het vroege begin van Cinecittà en het werk van Fellini. Zoals gezegd heeft hij een eigen ruimte, waar kostuums uit bijvoorbeeld Ginger e Fred, maar ook de kleding van Anita Ekberg uit La Dolce Vita te zien is. Het andere gebouw gaat meer over het ‘Gouden tijdperk’ en de periode dat Amerikanen veel over de vloer kwamen. Hier konden we korte fragmenten van films bekijken, als ook kostuums van bijvoorbeeld Cleopatra bezichtigen. Op de muren hangen behind the scenes foto’s van buitenlandse acteurs, wanneer die er aan het filmen waren. Denk hierbij aan Liv Ullman, Charlton Heston en Kirk Douglas. Ook was er nog een speciaal gedeelte voor (spaghetti) westerns, waar aandacht was voor meesters als Tarantino en Eastwood.

11286523_1009136569104151_126912331_o

Wanneer je nog iets verder doorloopt, kom je in een soort speurtocht gedeelte wat vooral voor kinderen bedoeld is. In een ruimte kon je bijvoorbeeld zien hoe iets van script, naar storyboards ging en uiteindelijk een fragment uit de film werd. Ook waren er verschillende lades met spullen van bekende regisseurs. Zoals de camera van Sergio Leone of de rode sjaal en hoed van Fellini. Wellicht niet het meest interessante van het terrein, maar zeker een kijkje waard. Voordat je weer naar buiten loopt, kom je onbewust nog door een kleine set: Namelijk de onderzeeboot uit U-571. Met alle lampjes, knopjes en geluiden van dien.

11297435_1009136655770809_793790431_o

Ook hier zou ik weer veel meer over kunnen vertellen, maar dan wordt het echt een eindeloze blog. Mocht het nog niet duidelijk zijn, dan zal ik het nog eens zeggen: Het bezoek aan Cinecittà is een van de meest geweldige dingen uit mijn reis naar Rome. Om zelf rond te kunnen lopen over de sets van Rome en kostuums te kunnen zien uit films waar ik mee ben opgegroeid is geweldig. Het kan voor mij niet beter worden dan alle ins en outs te horen te krijgen over wat waar is opgenomen, waar sets van gemaakt zijn en hoe sets als het ware gerecycled worden. Wat dat betreft is het voor het bezoek niet erg dat er de afgelopen zes jaar ‘slechts’ vijftig films geproduceerd zijn. Zo kunnen geïnteresseerden in ieder geval nog eens een kijkje nemen. Ik heb in ieder geval intens genoten mijn bezoek aan de Italiaanse Cinema Stad.

Xoxo,
Immy.

Ben je door het lezen van mijn blog gemotiveerd geraakt om er zelf ook een bezoekje aan te brengen, kijk dan vooral op http://cinecittastudios.it/en/studios en http://cinecittasimostra.it/en voor meer info.

Mad facts over Mad Men: Laatste aflevering

Er is onlangs bevestigd dat er, tot op de laatste 7 afleveringen van Mad Men, 369 drankjes zijn gedronken… alleen al op kantoor. En tijdens de laatste afleveringen, waar de verschillende karakters flink proosten op een verdwijnend tijdperk hebben Roger en Peggy alleen al een half dozijn glazen vermouth op.

Ook niet verrassend: de consumptie van sigaretten was even wonderbaarlijk. AMC telde 942 sigaretten, verspreid over bijna elk karakter: Don, roger, Joan, Peggy, Betty en ja, zelfs de jonge Sally. Daar bij opgeteld, ook nog 18 jointjes. En toevallig staat 18 ook het aantal vrouwen waarmee Don seks mee heeft gehad. Don heeft daarbij 9 secretarissen gehad waarvan hij met 2 naar bed is geweest en zelfs met eentje getrouwd is. Benieuwd naar nog meer mad facts over Mad Men nu dat de laatste aflevering in zicht is?

NL-Mad-Men-Header

De door AMC geproduceerde en viermaal Emmy-winnende serie waarmee we ons kunnen inleven in de jaren ’60, heeft helaas zijn laatste aflevering bereikt. Via Mad Men hebben we ervaren hoe gebeurtenissen zoals de dood van Marilyn Monroe, de moord JF Kennedy, de oorlog in Vietnam en de opkomst van The Beatles de samenleving in die tijd hebben beïnvloed. Maar de belangrijkste reden waarom Mad Men zo’n populaire serie is, is dat Matthew Weiner erin geslaagd is om de sociale beklimming van de vrouw heeft weten te verhalen. Dit gebeurde niet alleen door middel van een reeks gebeurtenissen, maar vooral door de belangrijkste personages van de show: Peggy Olson, Joan Holloway, Betty Francis, Roger Sterling en last but not least Don Draper. De relatie tussen de personages helpt de kijkers te begrijpen hoe vrouwen in hun professionele en persoonlijke omgeving werden behandeld, 50 jaar geleden. De serie wordt verteld in een context waarin de vrouw altijd op de tweede plaats komt en mannen degenen zijn die de macht hebben in beide aspecten van het leven: professioneel en privé.

Matthew Weiner heeft een serie gemaakt die hetzelfde belang hecht aan zowel het plot als de kostuums en het interieur design. Hij weet dat dit de ene enige manier is om de kijker écht terug in de tijd te laten reizen. Hij neemt ons mee naar het exacte decennium en geeft ons het gevoel alsof we er zelf bij zijn; zo is hij er zeker van dat de betekenis achter elk dialoog en het verloop van de verhaallijn juist wordt geïnterpreteerd. Hetzelfde gebeurt met de personages: om hun persoonlijkheid te leren kennen en hoe ze zich aanpassen aan elke situatie, hebben ze bepaalde elementen, symbolen, banen en situaties nodig die helpen met het blootleggen van hun echte persoonlijkheid en tegelijkertijd datgene verbergen waar ze van weglopen.

STYLIGHT heeft de essentiële elementen van de vijf belangrijkste Mad Men personages verzameld die de beide kanten van hun persoonlijkheid toont, aangezien al deze personages een dubbele persoonlijkheid hebben die ze kiezen om te tonen wanneer het de context en situatie past.

MAD MEN PERSONAGES INFOGRAPHICInfographic gemaakt doorSTYLIGHT.nl

Don Draper is een mysterieuze reclame genie. Hij begon als creatief directeur bij het Sterling Cooper agentschap en hij is een kettingroker wiens favoriete drankje een Old Fashioned is. Zijn echte naam is Dick Whitman, maar hij creëerde zijn eigen identiteit en werkt aan zijn perfecte leven en zijn succes bij Sterling Cooper, waar de meeste van zijn ideeën en projecten kwamen van zijn ‘boxy bank’. Hij was getrouwd met Betty Draper, met wie hij twee kinderen heeft, daarna is hij gescheiden en hertrouwd met Megan. Maar hij worstelt in zijn persoonlijke leven en probeert zijn weg te vinden door middel van affaires, alcohol en reizen. Don heeft uiteindelijk professioneel succes tijdens de serie, hij opent zijn eigen bureau en komt erachter dat ‘opnieuw beginnen’ zijn manier is om te ontsnappen aan zijn innerlijke strijd.

MAD MEN PERSONAGES INFOGRAPHICInfographic gemaakt doorSTYLIGHT.nl

Peggy Olson begint bij het agentschap als Don’s secretaresse. Haar stijl is zo braaf en bescheiden, dat ze al opmerkingen en tips krijgt tijdens haar eerste dag. Op Joan’s advies draagt ze kleurrijke sjaals om haar outfits op te fleuren. Maar Peggy’s personage evolueert en al snel wordt ze volwassen: het meisje wordt een vrouw die erkenning wilt voor haar werk. Deze evolutie weerspiegelt zich ook in haar stijl: haar brave paardenstaartje verandert in een edgy kapsel en haar outfits worden meer volwassen. Ze kreeg veel aandacht toen ze haar zwarte, witte en oranje broekpak droeg, die volgens de stylist niet alleen haar empowerment weergaf, maar ook de kleuren van het Mad Men logo weerspiegeld. Broek-pakken waren op dat moment populair, maar nog steeds een gewaagde keuze. De eerste vrouw die dit droeg was op de House of Congress in 1969, en trok heel wat aandacht. Als we kijken
naar Peggy’s personage in seizoen 7, lijkt het erg ver weg van de tijd toen ze de aan de copy voor haar eerste Belle Jolie lippenstift werkte.

MAD MEN PERSONAGES INFOGRAPHICInfographic gemaakt doorSTYLIGHT.nl

Joan Holloway is de Office Manager bij het agentschap. Op het werk is haar stijl onberispelijk: ze accentueert haar zandloper vorm met strakke, kleurrijke jurken, haar haar is perfect gecoiffeerd en de roze lip kleur past perfect bij haar teint. Ze is ontzettend vrouwelijk en weet dat ze in een wereld gedomineerd door mannen gebruik kan maken van haar rondingen om te krijgen wat ze wil. Maar ze is vooral een zeer attente manager en er is geen detail dat onopgemerkt gaat; ze kan bazig en soms bijna wreed zijn. Maar achter de zelfverzekerde, verleidelijke manager, er is een andere Joan: de Joan die thuis TV kijkt met een bril op en bang is om “vernietigd” te eindigen zoals Marilyn Monroe. Dit is de Joan die de liefde zoekt en er niet in slaagt om het te vinden. En tot slot, ook de Joan die verrast met haar accordeon en in het Frans zingt: “C’est Magnifique”

MAD MEN PERSONAGES INFOGRAPHICInfographic gemaakt doorSTYLIGHT.nl

Betty Francis is een symbool van haar tijd, ze weet wat haar doel is en waar ze voor is opgeleid: om de perfecte huisvrouw en moeder zijn. Maar deze rol maakt haar helaas niet gelukkig en frustreert haar zelfs. Ze geniet van de elegante en glamoureuze leven dat Don haar geeft, maar ze voelt zich niet voldaan. “Ze wil gelukkig zijn, wil ze weten hoe dat voelt. Er werd haar verteld dat ze gelukkig zou zijn als ze een moeder en een echtgenote was… maar wanneer dit niet gebeurde, veroorzaakte het heel wat complicaties. Maar ik denk dat ze het heeft geprobeerd”, bevestigt actrice January Jones, die de rol van Betty speelt in Mad Men. Eén van haar wegen naar geluk is het scheiden van Don en het trouwen met Henry Francis, dus ze wordt de vrouw van een politicus. Ze is moe om haar mening voor zichzelf te houden en te eisen om gehoord te worden, en als gevolg verft ze haar haar bruin wanneer ze de vrouw wordt van Henry, in de hoop dat ze zo op Jackie Kennedy lijkt. Als teken van haar verveling en frustratie komt ze gewicht aan, een excuus dat de scriptschrijvers gebruikten als gevolg van haar zwangerschap in het echte leven.

MAD MEN PERSONAGES INFOGRAPHICInfographic gemaakt doorSTYLIGHT.nl

Roger Sterling is een veteraan uit de Tweede Wereldoorlog. Hij begint als founding partner bij Sterling Cooper Advertising Agency en het sticht daarna een nieuw agentschap op, genaamd SCDP. Hij leidt een relaxte levensstijl waardoor hij bekend staat als de silver fox :twee keer echtscheidingen, een kind met Joan en bereidt om te experimenteren met drugs. Hij krijgt twee hartaanvallen en in plaats van het veranderen van zijn levensstijl, blijft hij drinken, vooral zijn favoriet: Vodka Martini. Hij heeft een elegante stijl en kleedt zich altijd in driedelig pak en double-breasted colberts.

Blog De uitdaging – C (Immy Verdonschot)

B

door: Immy Verdonschot

Blog De uitdaging – C (Immy Verdonschot)

We zijn alweer bij de derde letter aangekomen in de serie van ‘de uitdaging’. En ook hier is weer een waslijst aan series te noemen die met de ‘C’ beginnen. Daarom ga ik hier zelfs over het aantal van de vorige keer heen en bespreek ik in deze blog de series Charmed, Castle, The Cape, The Client List, The Crazy Ones en een golden oldie Clueless. Wel te beginnen met de series die maar een korte duur hebben gehad en ik zal afsluiten met de series die het het langst hebben volgehouden (en nog steeds volhouden). En be warned: Zoals altijd zitten in deze reeks ook weer spoilers!

the-cape-official-promo

The Cape
The Cape is zo’n serie die waarschijnlijk bij velen niet eens de aandacht had getrokken voordat deze afgelopen was. In eerste instantie had ik ook mijn twijfels, maar wanneer je eenmaal begonnen bent wordt het met iedere aflevering beter. Waarschijnlijk was de serie net iets te vroeg uitgebracht. Zo is dit een gritty superheldenserie, welke vandaag de dag goed in het televisiebeeld had gepast naast bijvoorbeeld Arrow. Het meest interessante was nog hoe de cape in elkaar zat en de figuren waar deze held mee in aanraking kwam. Maar bij het zien van de trailer kun je ergens ook wel inzien, dat er op het moment sterkere series zijn. De serie heeft dan ook nooit echt een kans gekregen, want met tien afleveringen werd de serie al geannuleerd. Niet alleen weinig seizoenen dus, maar ook nog eens een hele korte.

The Crazy Ones
Met een titel die komt uit de eerste reclame van Apple wek je al meteen interesse. Dit vormde een lichte inspiratiebron voor de serie: Think different, change the world. The Crazy Ones was de laatste sitcom waar Robin Williams in meespeelde, het was zijn terugkeer naar de televisie. Ik kon dan ook niet anders dan de serie noemen. Hier kon hij voor een laatste keer al zijn charme en humor kwijt voor een televisiepubliek.

11171516_995393247145150_554731179_o

Niet alleen is de serie een aardige sitcom met iedere keer weer leuke verwijzingen naar andere series, maar zit het vol geweldige gastacteurs. Het voordeel van de serie is het format: Het gaat over een reclamebureau, dus de ene keer staat een pro bono case waarin er eendjes uit een park gered moeten worden centraal, en de andere keer is het een reclame campagne voor Australië. Naast de verschillende stand alone aflevering bevat de serie een vaste kern aan groeiende personages. Ieder personage heeft zijn eigen karaktertrekjes die even vermakelijk zijn en leuk op elkaar inspelen. De kijkcijfers konden echter niet opboksen tegen andere series in hetzelfde tijdvak en met 22 afleveringen kwam de serie vroegtijdig aan zijn einde.

The Client List
De film The Client List uit 2010 met Jennifer Love Hewitt was zo populair dat er een serie van werd gemaakt. Als je de film hebt gezien, kun je je gaan afvragen wat er nog meer te vertellen was, dat nog niet in de film is vertoond. Het hele verhaal was namelijk al van begin tot eind verteld… Toch wist de serie je te verrassen. Niet alleen speelt het in op een gezinssituatie waar een man zijn baan kwijtraakt, ook gaat het over hoe een vrouw die in de steek gelaten is door haar man hun financiële situatie weer op poten moet krijgen.

11180147

Met een goede en interessante cast (Jennifer Love Hewitt, Loretta Devine, Colin Egglesfield, Cybill Shepherd, Rebecca Field, Alicia Lagano, Brian Hallisay, Elisabeth Röhm en o.a. Greg Grunberg), wat eigenlijk al reden genoeg is om de serie een kans te geven, wist The Client List twee (korte) seizoenen lang te boeien. Al werden de verhaallijnen steeds dunner en liepen de risico’s wat uit de hand. Mijn inziens is de serie dan ook niet geheel onverwachte geannuleerd. Al dachten de makers daar waarschijnlijk anders over, gezien de serie geëindigd is met een open einde. Don’t you just hate it when that happens? Nou, in dit geval vond ik het lang niet zo erg.

Clueless
Tja, waarom zit deze serie nou in mijn blog? Simpelweg omdat ik me deze serie nog vaag kan herinneren van vroeger en het me interessant leek om deze nog eens op te zoeken. Een tienerserie die ook weer is gebaseerd op de gelijknamige film uit 1995. Dat was een film die los gebaseerd was op Jane Austen’s boek Emma, waarbij (in dit geval) een rijke meid de populariteit van een nieuwe scholier probeert te boosten, maar liefde in het spel komt.

11116197_995392990478509_240747911_n

Volgens mij had ik zelfs eerst de serie gezien en zag ik daarna pas de film (welke toch echt beter is dan de serie). De cast komt echter voor een deel overeen. Zo spelen onder andere Elisa Donovan, Stacey Dash en Donald Faison in de serie. Als je alleen al naar de intro kijkt weet je meteen weer hoe oppervlakkig de serie is. Daarmee weet je eigenlijk ook genoeg. Toch wist de serie het 62 afleveringen lang vol te houden… Ach, die goede oude tijd toen er nog niet veel keuze was op tv. Veel heb ik er dan ook niet over te zeggen, maar laat ik het bij de credits:

Charmed
Over deze serie zou ik een blog op zich kunnen schrijven. Drie zussen die tevens heksen zijn? Dit was voor mij echt genieten. Niet alleen omdat ik zelf de middelste van drie zussen ben, maar tevens omdat in deze serie de zussen dan wel heksen mogen zijn, maar vooral omdat ze op de eerste plaats zussen zijn. Hun relatie stond altijd voorop. Het redden van onschuldigen speelde een groot deel in hun leven. Het grote verschil met veel series in het zelfde ‘magische’ genre, is dat deze serie vooral op komedie speelde: De monsters zagen er vrijwel altijd menselijk uit en waren verre van eng. Ook de reacties van de zussen als ook hun onderlinge gekibbel, zal je vaker een glimlach op het gezicht hebben bezorgd dan frustratie over familiedrama.

11095537_995392980478510_401187697_n

Wat de serie overigens zo bijzonder maakt, is dat een van de main castleden, Shannon Doherty, er in het prille begin van de serie uitgezet is. Na drie seizoenen moesten de zussen dan ook het verlies van hun zus verwerken. Een zware beslissing die ook in het tegendeel had kunnen werken, maar die de serie toch overeind heeft gehouden. De serie zit dan ook niet alleen vol humor en magie, maar zeker ook vol drama. Holly Marie Combs en Alyssa Milano hebben op die manier het publiek acht seizoenen lang tevreden gehouden met hun avonturen, waarvan Rose McGowan voor de laatste vijf ook aansloot.

Als ik eerlijk ben, zijn de eerste drie seizoenen toch zeker mijn favoriet. Hoe langer de serie doorging, hoe moeilijker het werd voor de serie om ‘grote vijanden’ te vinden en hoe vergezochter het soms ook werd. Het laatste seizoen probeerde ze er nog wat jong bloed in te brengen met Kaley Cuoco (ja, die meid van The Big Bang Theory en 8 Simple Rules), maar dat heeft niet mogen baten. Wat mij betreft had de serie er dan ook wat eerder mee mogen stoppen. Al neemt het niet weg dat je zeker kon genieten van Charmed en al hun magische familiedrama. Tevens is het een serie die voor een gepast einde – en daarmee ook afscheid – heeft kunnen zorgen.

Kijk voor een mooie tribute (gemaakt door een fan) vooral ook even deze:

Castle
Dan komen we bij de enige serie van deze blog die nog daadwerkelijk op televisie te zien is op dit moment. Over een onwaarschijnlijk politie duo dat bestaat uit een detective en een schrijver die zijn muze heeft gevonden. Ik kan heel kort zijn wat dat betreft, want deze serie doet alles, maar dan ook echt alles, goed! Het creatieve team achter deze serie kent zijn publiek als geen ander. Ze richten zich dan ook niet alleen op de serie zelf, maar ook op het creëren van de wereld er omheen. Daarnaast zijn de afleveringen spannend, maar ook zeer zeker vindingrijk.

11185444_995392977145177_694347601_n

In Richard Castle, de schrijver, vind je het enthousiast en ongeduldig kind dat in ieder van ons zit en waar wij volop van kunnen meegenieten. Kate Beckett is de voice of reason die de orde moet handhaven, maar – zo blijkt al snel – ook een ondeugende kant heeft en een intrigerende backstory waar wij als publiek maar al te graag achter willen komen. Alle andere personages in de serie zijn even vermakelijk als lovable. Je zou er niemand van kunnen en willen missen, waardoor je iedere aflevering blijft terug komen.

Tevens doen de makers van deze serie goed, waar Bones de fout in ging: Het koppel groeit steeds nader tot elkaar, de band wordt gevormd en op een juist moment komen ze bij elkaar. De relatie gaat niet te snel, maar groeit op een goed tempo door. Ook de andere verhaallijnen groeien gestaag en houden de aandacht vast. Net als iedere serie zijn er enkele afleveringen die minder goed zijn dan de anderen, maar ik blijf zeggen wat ik vanaf het begin van de serie heb gezegd: Castle is een serie als geen ander en is nog steeds een van de beste series van dit moment. Alleen over deze serie zou ik al een hele blog kunnen schrijven. Wellicht dat ik dat nog doe ook. Maar voor nu is deze blog al lang genoeg, dus laat ik het hierbij.

Wel nog een leuk filmpje (scenes uit de serie, maar ook beeldmateriaal van bloopers) om mee af te sluiten:

Er zijn natuurlijk nog vele andere series die beginnen met een ‘c’, maar ik laat het voor nu bij deze zes series. Dat geeft volgens mij al voldoende leesvoer. Ik denk dat zo’n blog als deze maar al te goed toont hoe divers het televisiebeeld vandaag de dag is en hoe gigantisch dit beeld ook is veranderd de afgelopen jaren. We nemen geen genoegen meer met ‘simpele’ komedies, maar willen ons echt vastbijten in een serie. In de volgende blog zal ik dan ook de D-series bespreken, van Dark Angel tot en met Daredevil!

Xoxo,

Immy.

Blog Dutch Comic Con 2015 (Immy Verdonschot)

B

door: Immy Verdonschot

dutch-comic-con-heeft-een-datum-en-vindt-plaats-in-utrecht-67698

Vorig weekend was het dan eindelijk zo ver: De allereerste Dutch Comic Con in Nederland. Natuurlijk moest ik daarbij zijn. Als een inmiddels doorgewinterde conventieganger, wilde ik ook wel eens weten hoe een ‘signing event’ zou zijn. Niet in de minste plaats dat het niet alleen in mijn woonplaats was, maar ook nog eens op mijn oude werkplek! Tijdens het schrijven van deze blog kon ik overigens maar niet beslissen onder welke site ik hem zou moeten laten plaatsen: Zo waren er niet alleen comics en games te koop, maar stonden zeker ook series en films in de spotlight. Vandaar dat ik het zie als een ‘cross-over’ blog, welke bij beide te plaatsen is.

11116099_981505685200573_1046595805_n

11131988_981505728533902_925393198_n

Binnenkomst
Je hoefde eigenlijk niet eens naar binnen te lopen om de sfeer te proeven: Buiten zag je al groepen mensen lopen in kostuums en met grote tassen. De PR heeft goed gewerkt, want het was verschrikkelijk druk! Wat het voor mij extra leuk maakte, was dat ik de kans kreeg om ook weer eens bij te kletsen met wat oud collega’s die ik in ongeveer twee jaar niet meer had gezien. Toen je eenmaal binnen was moest je een weg zien te vinden door de mensenmassa. Ook hier had ik het goed voor elkaar: Ik had met een conbuddy afgesproken die de boel al had verkend. Zo konden we ons dus makkelijk een weg banen naar alle zalen en zijn precies aflopen op waar we wilden zijn.

11125397_981506061867202_1270965669_n

11136869_981505905200551_1696593409_n

11139498_981506118533863_1987853490_n

11139876_981506115200530_329183702_n

De winkeltjes
Een van mijn ‘musts’ dit weekend was het aanschaffen van Funko Pops. Ik weet het… Het is een hype waar iedereen in meegaat. Maar bij het zien van die pops van Buffy (ja, dit is een extra blog die buiten mijn uitdaging valt dus ik mag het zeggen), kan ik niet anders dan die schattige dingen ook in huis te halen. Mijn conbuddy Sven was zo lief om me er twee cadeau te doen en zelf schafte ik een derde aan. Maar dat was niet het enige wat ik ingeslagen heb. Zo was er een stand met hele goedkope mokken van allerlei verschillende series. Zeker aan te raden. Ook kon je ergens je eigen sieraden laten maken, gekoppeld aan een serie, en was er bijvoorbeeld de Large met veel T-shirts. Als ik iedere stand zou bespreken zou ik nog heel veel pagina’s nodig hebben. Dus ik zal er nog een noemen, maar daar hou ik het dan bij. Zo kan ik me namelijk na dit weekend ook de trotse eigenaar noemen van de Nederlandse uitgave van Joss Whedon’s Much Ado About Nothing, welke ik bij de stand van Fame op de kop heb getikt. Mede te danken aan de goede service en uitleg van David, waar ik enige tijd gezellig mee gekletst heb.

11149043_981506141867194_1792437858_n

11131995_981506168533858_1800057143_n

De vrienden
Zoals ik verwacht had, kwam ik vele bekenden tegen. Zo was ik al druk aan het appen om een vriendin die ik ken vanaf de basisschool ken, maar sinds de studie uit het oog was verloren, om elkaar even te meeten. Tot mijn grote verrassing kwam ik tevens een vriendengroep tegen, waar ik een deel van kende van mijn studie, die verkleed waren als X-men. Hoeveel beter kan je dag nog worden, vraag ik je? Dan was er nog een collega van werk waar ik even mee gekletst heb, maar andere collega’s die ik juist weer gemist heb. Het grappige was dat ik het hele weekend ben geweest en alleen op zaterdag bekenden ben tegengekomen. Via Facebook kwam ik erachter dat er nog veel meer vrienden, geeks en oude bekenden in de buurt waren. Jammer dat ik ze gemist heb, maar geweldig om te weten dat ook zij ook een weekend hebben kunnen genieten van het event.

11132073_981505655200576_1956031670_n

11130376_981505701867238_251027444_n

11132070_981505848533890_1795692744_n

11146144_981506031867205_1547333448_n

11149102_981505825200559_467415961_n

De kostuums
Van te voren was al aangekondigd dat er een wedstrijd zou zijn voor de beste kostuums. Helaas heb ik de wedstrijd zelf gemist, maar op de con kon je je kont niet keren of je liep tegen een verklede gast aan. Dit verschilde van Power Rangers en een agente van SHIELD tot aan Disney-prinsessen en een waar team van Ghostbusters. Ik vind het altijd geweldig om te zien en de kostuums zagen er ook indrukwekkend uit. Daardoor vond ik het ook jammer om zelf uiteindelijk niet verkleed te zijn gegaan. Maar ach, wie weet wat ik volgend jaar wel niet ga doen. Het team van Ghostbusters was trouwens mooi voorbereid: Zo had de organisatie van DCC enkele welbekende auto’s gescoord, waaronder natuurlijk de Ecto-1. Tegen betaling kon je dan ook plaatsnemen in het toestel en een foto nemen.

11132132_981505731867235_1029685807_n

11096875_981505878533887_1606780753_n

De gasten
De reden waar ik eigenlijk voor ging, waren de gasten. Ik was erg benieuwd naar Caity Lotz (Black Canary/Sara in Arrow), maar helaas zei zij ongeveer een week van te voren af. Over afzeggingen zijn wat dat betreft ook enkele negatieve berichten over de organisatie van de DCC naar buiten gekomen. Heel jammer en het wekte ook wat argwaan, maar al met al heeft het gelukkig niet afgedaan aan het event zelf. De gasten die er waren, waren geweldig. Zo kwam Osric Chau (uit Supernatural) zelf op beide dagen verkleed (op zondag als Peter Pan), waren er enkele ‘oude rotten’, als ook de ‘serie-toppers’ van het moment uit successen als Breaking Bad, Game of Thrones en The Walking Dead.

11088203_981505648533910_569352692_n

11092092_981506101867198_840630501_n

Talks
Toen ik de zaal met het podium – en dus ook de zaal voor de Q&A’s – binnen liep was ik eerlijk gezegd enigszins teleurgesteld. Ik ben het gewend dat er rijen met stoelen staan en dat er schermen hangen zodat iedereen de gast en gastheer goed kan zien en horen. Maar hier was het slechts een podium waar de gasten ofwel stonden of zaten en een hoop mensen voor om het podium stonden. Het geeft een onrustig gevoel en maakte het stellen van vragen ook wat chaotischer. Zo had ik het genoegen om Michael Cudlitz (The Walking Dead) te mogen vragen wat hij zich nog herinnerde van zijn aflevering in Buffy. Ook al speelde hij slechts een aflevering mee, hij kon nog precies vertellen wat er in gebeurde en hij wist zelfs de titel van de aflevering nog. Voor een Buffy-geek als mij is dit natuurlijk geweldig. Maar om de vraag te stellen moest je je hand omhoog houden op het goede moment dat een crewlid je kon zien. Vervolgens wist je dat je gezien was, maar moest je je eerst naar een plaats weten te manoeuvreren om in goed zicht van de acteur je vraag te kunnen stellen. Op zich werd het goed geregeld en waren de crewleden bij het podium heel oplettend, maar gezien ik toch een wat rustigere setting gewend ben, stoorde het me toch een beetje. Overigens ben ik na afloop nog even naar de tafel van Cudlitz gelopen om hem te bedanken voor zijn antwoord en ook toen hebben we het nog even over zijn ervaring bij Buffy gehad. Ik mocht zelfs sneaky een selfie met hem maken (en foto met hem kostte 45 euro), terwijl dit eigenlijk officieel niet was toegestaan. Ik kan dan ook met overtuiging zeggen dat hij voor mij de beste gast van DCC was.

11079674_981520908532384_1769199034_n

11146161_981505928533882_747666522_n

11139714_981506058533869_1164397653_n

Het kan eigenlijk niet anders dan dat ik een hoop vergeet op dit moment. Hoewel het voor de ene persoon tegenviel, was de Dutch Comic Con gigantisch en was er een hoop te zien. De ander zal dus zijn/haar ogen uitgekeken hebben. Waar ik verder mijn genoegen nog over uit wil spreken is het succes van de DCC. Toen ik mijn series – en daarmee mijn ‘inner geek’ – ontdekte, was de club heel klein. Of althans, dat dacht ik. In Nederland staat het nooit zo in de spotlight en komen dergelijke events niet vaak voor. Het is dan ook geweldig om te zien hoe groot deze groep werkelijk is en om ze allen samen te zien komen op zo’n groot event. Gelukkig was het zo’n groot succes dat er zelfs sprake is van een driejarig contract met de Jaarbeurs Utrecht. En reken maar: Volgend jaar zal ik ook weer het hele weekend van de partij zijn. Bij deze dus ook mijn compliment en dank voor de organisatie van DCC!

xoxo

Immy.

Blog De uitdaging – B (Immy Verdonschot)

B

door: Immy Verdonschot

ally-mcbeal_w

De uitdaging continues! Ook voor de ‘B’ zijn meerdere series te vinden, maar ik zal aandacht besteden aan de volgende: Being Erica, The Big Bang Theory, Bones en Beverly Hills, 90210. Daarmee wordt het een mengelmoes van oude en nieuwe series. Om deze te bespreken begin ik met de meest recente en zo zal ik terugwerken naar de postcode van ‘sunny California’. Verder heb ik ervoor gekozen om dan alsnog af te sluiten met Being Erica, omdat dat een serie is die volgens mij veels te onbekend is gebleven.

big-bang-theory

The Big Bang Theory
Wat is nu een beter idee voor een serie – in deze tijd van geeks (en ja, dat kan ik alleen maar als compliment bedoelen) – dan een groep wetenschappers die socially awkward zijn? Een geweldig uitgewerkt concept in de vorm van een sitcom met een goede samenstelling van acteurs. En laten we eerlijk zijn, die eerste aflevering maakt het. Want wie kent niet het gevoel om indruk te willen maken op een leuke jongen of meid. Met een begin waar de heren ‘enkel’ Kaley Cuoco hebben om op te vallen, is de serie inmiddels uitgegroeid en is er voor iedere jongen wel een liefde in het spel. Daarnaast hebben ze een geweldig schrijversteam, die de meest geniale citaten creëren. Om er een paar te noemen: Wat dacht je van BAZINGA!? Of het slaapliedje ‘Soft Kitty’. Je kunt niet anders dan van dit soort momenten genieten. Niet alleen weten de makers de meest creatieve namen voor afleveringen te verzinnen, blijven de ongemakkelijke situaties grappig en hebben ze geweldige gast acteurs, de verhaallijn blijft groeien en ontwikkelen. De serie kreeg afgelopen jaar een ‘multi year pick up’. Dat is een hoop vertrouwen in een serie, dus nu is het hopen dat ze het vol kunnen houden en waar kunnen maken.

Bones_(1)

Bones
Geïnspireerd door de boeken van Kathy Reichs bevat deze serie tevens een mega intelligent hoofdpersonage: Dr. Temperance Brennan, een forensisch antropologe. Samen met Detective Seeley Booth lost ze moordzaken op en gedurende de seizoenen groeien de personages dichter naar elkaar toe. Waar vele zaken los van elkaar staan, hebben enkele moordenaars het specifiek op het duo (of de rest van het team, ook wel de ‘squints’ genoemd) voorzien. Ook hier bestaat de cast weer uit heerlijk excentrieke personages die ieder hun karaktertrekjes hebben. Waar Hodgins niet genoeg kan krijgen van praten over slijm en insecten, is Angela de vrijzinnige kunstenares en komt er een lijst aan verschillende stagiaires voorbij waar je ook snel van gaat houden. Het enige nadeel van de serie, en het punt waarop ik vind dat ze toch echt een steek hebben laten vallen, is dat ze te lang hebben gewacht met het liefdeskoppel bij elkaar te brengen. Er waren vele momenten waarbij de spanning opliep, maar toen puntje bij paaltje kwam was het er ineens en had je toch echt het gevoel dat je als kijker van de serie tekort was gedaan. Wat overigens niet wegneemt dat de serie nog steeds vermakelijk is en verschillende rode draden heeft die de spanning er ieder seizoen weer goed in houden.

2337312

Beverly Hills, 90210
Wat betreft deze serie kan ik heel kort zijn: Ik heb slechts enkele afleveringen gezien van het eerste seizoen. Ofwel de serie was net voor mijn tijd of ik heb het gewoon gemist omdat ik andere series volgde. Maar later heb ik het nog eens terug gekeken (met name vanwege Luke Perry en Shannon Doherty) en daar viel vooral heel erg op dat het veel stand-alone afleveringen zijn over typische high school problemen. Al spelen deze zich dan natuurlijk af in het rijke Beverly Hills. Het is de serie waar Luke Perry, Shannon Doherty en Jason Priestley hun ware start mee kregen en de show duurde maar liefst tien seizoenen. Alleen daarom is deze serie al het noemen waard. Tegenwoordig zal de serie gok ik vooral nog gekeken worden uit nostalgische redenen, gezien er een spin-off/remake van gemaakt is getiteld 90210 en ook een serie als Gossip Girl er wel wat van weg heeft. Gezien deze zich dan toch in het huidige (media)landschap afspelen, zullen deze menig kijker eerder aanspreken dan de inmiddels verouderde zipcode serie.

ALL_620X296_ERICA-thumb-620xauto-115241

Being Erica
Als laatste ga ik graag nog in op een Canadese serie die lang niet bij iedereen bekend zal zijn geweest. De serie liep voor vier seizoen en gaat over een vrouw van dertig, die op het dieptepunt van haar leven bezocht wordt door iemand die haar wil helpen, ene Dr. Tom. Uiteindelijk besluit ze bij hem in therapie te gaan, maar dit gaat totaal anders dan verwacht. Het is namelijk een vorm van regressie- en reïncarnatietherapie, al is het wel enigszins gepopulariseerd voor de televisie natuurlijk. Dit betekent dat Erica de kans krijgt om terug te gaan naar de momenten in haar leven waar ze spijt van heeft en deze zodoende weer recht kan zetten. Alles om natuurlijk van haar ‘fouten’ te leren en er zo als een beter mens uit te komen. Naar mate de serie verloopt zie je meer en meer groei, niet alleen in haar personage, maar zeker ook in de mensen om haar heen. Daarnaast zul je af en toe ineen krimpen van de fouten die ze maakt, gezien deze zo onwijs ongemakkelijk zijn. De fouten die Erica maakt zijn echt momenten van plaatsvervangende schaamte en ik kan dan ook niet anders dan me voorstellen hoe lastig het moet zijn geweest om dat soort dingen ook allemaal te spelen. Actrice Erin Karpluk leeft zich hierin dan ook helemaal uit. Being Erica is daarmee een kleine serie die ik zeker kan aanraden.

En met deze vier series kom ik tot het einde van mijn serieblog over de letter B. Ook hier zijn natuurlijk weer flink een aantal series bij te bedenken, zo had ik graag Battlestar Galactica meegenomen. Maar tot op heden ben ik er nog niet aan toe gekomen om hiervoor te gaan zitten. Ach, wellicht komt dat nog wel eens in een latere blog. Voor nu laat ik het echter hierbij en zal ik afsluiten met in ieder geval twee series voor mijn volgende blog: Castle en Charmed.

xoxo,

Immy.

Blog De uitdaging – A (Immy Verdonschot)

Recensie2

door: Immy Verdonschot
ally-mcbeal_w

Zoals ik in mijn vorige blog heb uitgelegd, ga ik een uitdaging aan. Ik zal beginnen bij A. Er zijn echter veel series die beginnen met deze letter en daarom heb ik de vorige blog al aangegeven dat ik van start zou gaan met Arrow. Ik zal daarnaast echter ook nog kort ingaan op twee wat oudere series die ook zeker de moeite waard zijn. Maar nu eerst: Arrow. Wees gewaarschuwd, hier kunnen spoilers inzitten als je niet helemaal bij bent!

Arrow
Voor wie het nog niet weet: Arrow draait om de verwende biljonair en playboy Oliver Queen. Vijf jaar lang is hij als vermist en dood aangenomen, sinds de jacht waar hij met zijn vader op zat verging op zee. Na die vijf jaar keert hij echter terug als een veranderde man, vastbesloten om zijn stad, Starling City, te redden. En dat doet hij in een groene hoodie gewapend met een pijl en boog. Al snel wordt hij ‘Arrow’ genoemd. Maar deze superheld heeft geen bovennatuurlijke krachten. Wel blijkt dat hij in de afgelopen vijf jaar veel heeft bijgeleerd.

10717904_958651670819308_1051269223_n

De flashbacks
Een van de sterkste punten van het eerste seizoen van Arrow is de vertelwijze: Door middel van flashbacks kom je als kijker meer en meer te weten over wat Oliver heeft meegemaakt. Hoe hij van biljonair naar een getraind en strategische moordenaar kon groeien. Dit is weer gekoppeld aan de relevantie die het in de aflevering zelf heeft. Niet ieder seizoen gaat dit echter even goed. Zo blijkt dat Oliver niet de hele tijd alleen op het eiland was en dat hij zelfs van het eiland af is geweest. Hoewel de sterkte per seizoen (en per aflevering) verschilt, weet Arrow je ieder seizoen weer vast te houden. En dit is mede te danken aan de opzet.

11023006_958651660819309_1568212930_n

De (anti)held
Over het algemeen moet ik toegeven dat ik mijn twijfels had bij de serie. Dit heeft met twee dingen te maken: a) ik hou niet van personages en/of series waarin mensen worden vermoord alsof het niets is en b) in mijn ogen is een ‘superheld’ iemand met superkrachten. In deze categorie valt onder andere Batman. Toch spreekt Arrow me meer aan dan andere series en superhelden. Hoewel Arrow er in het begin nogal op los moord, verandert zijn houding hierin na een seizoen. Sindsdien is ieder personage sympathieker geworden en komt moraliteit ook meer naar het oppervlak. Wat betreft de bovennatuurlijke krachten, kan ik niet anders dan waarderen hoe getraind Oliver is. Niet alleen heeft hij geweldige gimmicks, maar de trainingssessies never get old.

11024841_958651687485973_622886231_o

De Arrow-familie
Er ontstaan vele relaties in de serie, met name voor Oliver. In het begin heeft hij Laurel, maar al snel maakt hij duidelijk dat hij die band niet zomaar weer op kan pakken. Wel volgen er verschillende andere dames die eenzelfde soort dubbelleven leiden als hij. Maar dat zijn niet eens de enige ships. Zijn – in eerste instantie – bodyguard Diggle en hij hebben ook een goede chemie. En ieder jaar weet deze serie weer nieuwe personages te introduceren die het hele verhaal een extra laag geven: Of het nu door een geweldig gastoptreden komt die de beginselen van The Flash introduceren, een getroebleerd joch is dat Arrow’s rechterhand wordt of een techneut die er vanaf de eerste aflevering al in zit en wiens personage zo heerlijk is dat je niet anders kunt dan genieten. Arrow is zo’n serie waar je van ieder personage kan gaan houden, terwijl je er ook af en toe gek van wordt.

11039547_958651680819307_1358241226_n

Stephen Amell
Wat voor een groot deel ook voor de serie spreekt is de hoofdacteur: Stephen Amell. En nee, ik heb het niet over zijn lichaam, maar bovenal bedoel ik zijn relatie met de fans. Ik heb een hoge waardering voor casts en crews die de waarde van hun fans inzien en dit respecteren. Want door hier slim op in te spelen en open te zijn, vind er een hoop wederkerigheid plaats. Zo deelt Amell vrijwel alles op zijn facebookpagina en roept hij zijn fans op om fanart met hem te delen. Wanneer een acteur of serie zijn fans op die manier erkent, dan heeft deze al snel een plek in mijn hart veroverd. Want laten we eerlijk zijn: Waar is een serie zonder publiek (en dus ook zonder kijkcijfers)?

11012264_958651674152641_636501854_n
Arrow is op dit moment dan ook een van mijn favoriete series. Niet alleen vanwege de eye candy, maar des te meer om de verhaallijnen, de interessante personages en de heerlijke stunts. Deze laatste reden, ben ik niet op in gegaan, maar eigenlijk zou ik op nog veel meer in kunnen gaan. Arrow kan ik in ieder geval iedereen aanraden en is een lust voor het oog.

11022890_958651664152642_2062527179_n

Van Alias tot Ally McBeal
De andere series waar ik het eerder over had en waar ik kort op in zal gaan, zijn: Alias en Ally McBeal. Alias is een serie over een studente die wordt gescout om voor de CIA te werken en vervolgens als dubbelspion wordt ingezet. Wat zo heerlijk is aan de serie is dat je nooit weet wie je kunt vertrouwen, je hebt een sterke vrouwelijke hoofdrol die geweldig haar mannetje kan staan en goede moves heeft (door niemand minder gespeeld dan Jennifer Garner), interessante gadgets, een heerlijke samenstelling van personages (Greg Grunberg, Victor Garber, Lena Olin en Bradley Cooper mensen!) en goede verhaallijnen. Al moet ik toegeven dat hoe verder je in de serie duikt, hoe verder gezocht het plot op een gegeven moment wordt. De speciale vondst met geheime werken van Da Vinci en Nostradamus blijft echter voor mij genieten.

Dan hebben we nog Ally McBeal… Wat kan ik hier nou over zeggen? Een vrouwelijke hoofdrol die toont hoe gek vrouwen kunnen zijn. Iemand die een soort van hallucinatie-achtige visies heeft, zoals dansende baby’s. Waarom zou je zo’n vreemde serie kijken? Juist daarom! Het mag dan misschien apart zijn, maar het is zeker ook genieten. Ally ziet in haar hoofd voor zich hoe ze reageert en je kunt niet anders dan dubbel liggen van sommige van die beelden. Daarnaast heeft de serie de meest geweldige gastoptredens: Van Lucy Lui en Portia de Rossi tot aan Robert Downey Jr.. En dan heb ik nog niets gezegd over de vaste sterrencast: Calista Flockhart, Courtney Thorne-Smith, Greg Germann, Jane Krakowski en Peter MacNicol. Allen even formidabel in deze serie. Maar boven alles spreekt het hart van de serie. Wat eigenlijk neerkomt op de zoektocht naar de ware man. Wanneer je rond de leeftijd van Ally bent, is het niet vreemd dat dit bij sommige (wellicht de meeste) vrouwen op hun lijstje staat. Het meest verrassende van de serie is misschien wel dat, hoewel het zeker een dramaserie is, het meer dan genoeg komedie bevat. Ik moet bekennen dat ik de serie nog niet eens helemaal afgekeken heb, maar ik ben benieuwd hoe het afloopt.

Xoxo,

Immy.

Blog: 40ste jubileum SNL: Wat was er aan de hand met Eddie Murphy? (Sandro Algra Barradas)

Recensie0

door: Sandro Algra Barradas

SNL40_VERTI3

Op zondagavond 15 februari was het feest in New York. De sketch komedie show Saturday Night Live vierde zijn 40ste jubileum met een tv-special van maar liefst drieënhalf uur. De hoeveelheid carrières die het programma heeft gelanceerd viel meteen te zien aan de gasten van de avond. Ontelbaar veel komieken die ooit onderdeel uitmaakten van SNL kwamen om hun oude routines opnieuw op te voeren. Meest opmerkelijk was de aanwezigheid van Eddie Murphy. Herinner jij je nog toen Murphy een van de grappigste mensen op aarde was? Voor iemand als ik, die niet in de jaren ’80 (en bovendien niet in de VS) is opgegroeid, is zoiets moeilijk voor te stellen. Ik kende hem in de jaren ’90 als een acteur die hele flauwe komediefilms maakte. Voor de medewerkers van SNL staat hij in tegendeel bekend als de man die het programma in zijn eentje heeft gered in moeilijke tijden. “Als Saturday Night Live Eddie Murphy niet had aangenomen was de show amper half zo lang doorgegaan als Baywatch” aldus Chris Rock.


Chris Rock kondigt Eddie Murphy aan

Een vallende ster
De 23-jarige Eddie Murphy was op het hoogtepunt van zijn populariteit toen hij SNL in 1984 verliet. De verwachtingen waren hoog gespannen toen hij na een afwezigheid van meer dan dertig jaar weer op het podium stond. Na een lange introductie verscheen hij om het publiek te bedanken en de reclamepauze aan te kondigen. Wat volgde was een gênante stilte toen het onder de redactie even niet duidelijk was of men al naar de reclame moest overschakelen. Dit optreden van nog geen minuut werd door het publiek ontvangen als de grote anticlimax van de avond.

11016416_891808520840075_2008791826_n
Kijkers spreken hun ongenoegen uit op Twitter

Naar verluid zou Murphy de laatste jaren last hebben van plankenkoorts. Dat is op zich niet gek, sinds 1987 heeft hij al geen stand up komedie meer gedaan om zich meer te richten op zijn filmcarrière. Een aanbod om een aflevering van SNL te presenteren heeft hij sinds zijn vertrek ook steeds afgewezen. De laatste keer dat SNL een grote reünie organiseerde was tijdens het 25ste jubileum. Ook die avond was Murphy afwezig, naar eigen zeggen had dit te maken met verschillende venijnige opmerkingen die tijdens uitzendingen over hem werden gemaakt. In één aflevering van SNL werd Murphy door David Spade bestempeld als een ‘vallende ster’, een verwijzing naar zijn dalende populariteit als filmacteur. Spotten met beroemdheden is zeker niet ongewoon onder leden van SNL. Maar bij een figuur als Eddie Murphy ligt dit toch gevoelig, al helemaal als het een directe aanval is op zijn carrière. Spade besefte zich ook wel dat hij zijn eigen tv-carrière deels aan hem te danken had. Maar de reden dat Murphy het zo persoonlijk opvatte was dat de directie van SNL de grap blijkbaar had goedgekeurd voordat het op tv kon worden geroepen.


David Spade’s beruchte grap

Bill Cosby
Een van de hoogtepunten van het 40ste jubileum van SNL was de opvoering van de sketch Celebrity Jeopardy. Hierin presenteert Alex Trebek (Will Ferrell) een populaire quiz waarvoor verschillende beroemdheden als gasten worden uitgenodigd. Zoals gebruikelijk wordt het leven van Trebek zuur gemaakt door de terugkerende deelnemers Sean Connery (Darrell Hammond) en Burt Reynolds (Norm Macdonald). Deze sketch bood ook de gelegenheid om een handjevol acteurs te gebruiken die hun eigen imitaties konden doen van beroemdheden.


Celebrity Jeopardy

Op zijn Twitter account gaf Norm Macdonald (medeschrijver van Celebrity Jeopardy) ons een kijkje achter de schermen wat betreft de voorbereidingen op de tv-special. Het was de bedoeling dat Murphy aan het einde van de quiz het publiek zou verassen door op te komen dagen in de rol van Bill Cosby, die vervolgens in de keuken zijn favoriete cocktail zou klaarmaken. Cosby kampt de laatste maanden met beschuldigingen dat hij jarenlang vrouwen zou hebben gedrogeerd en seksueel misbruikt. Het zou een van de sterkste grappen van de avond zijn geweest, daarom was Macdonald er van overtuigd dat Murphy hieraan mee zou werken. Op het laatste moment besloot hij het echter niet te doen uit respect voor Cosby. Het personage werd uiteindelijk gespeeld door Kenan Thompson… en toch heeft het niet dezelfde lading als het niet door Eddie Murphy wordt gedaan.

11004829_891808524173408_736085367_n
Norm Macdonald spreekt zijn waardering uit over de keuze van Eddie Murphy

De tweets van Macdonald zorgden voor gemengde reacties. Cosby zelf merkte op dat hij Murphy’s beslissing toejuicht. Terwijl de ene Twitteraar deze positieve meningen deelt vraagt de andere zich af of het wel terecht is om het op te nemen voor een vermeende verkrachter. Of de imitatie daadwerkelijk over was gekomen als een directe aanval op Cosby valt ook te betwisten. Het zou hier namelijk gaan om een opgenomen video van Cosby in de maanden voor de verschillende beschuldigingen tegen hem. Of het klaarmaken van een drankje een verwijzing moet voorstellen naar Cosby’s methodes om vrouwen in bed te krijgen is iets wat de kijker voor zichzelf hoort te bepalen.

11004466_891808517506742_205056776_n
De tweets van Norm Macdonald leiden tot hevige discussies

Heeft Eddie Murphy een gouden kans gemist om de hele zaal plat te krijgen, plus ruim 23 miljoen kijkers voor de buis? Jawel, maar zijn reden hiervoor is te respecteren, ongeacht jouw mening over zaak tegen Bill Cosby. Ook een komedielegende als Murphy is door andere mensen beïnvloed; voor een grap is hij blijkbaar niet bereid om een van zijn eigen idolen af te branden. Wellicht kan David Spade nog een puntje zuigen aan deze vertoning van loyaliteit.

10965355_891808537506740_683987115_n
Van links naar rechts: Chris Rock, David Spade en Eddie Murphy

Sandro Algra Barradas

Blog De uitdaging van 2015 (Immy Verdonschot)

De uitdaging van 2015

door: Immy Verdonschot

buffy-hd-banner_42

Hoe kun je het nieuwe jaar nu interessant beginnen? Nou, met een uitdaging. Ik speel al langer met het idee, maar het begin van 2015 leek me een mooi moment om hier mee te beginnen. Gezien ik zo’n mega Buffy-fan ben, krijg ik namelijk wel vaker te horen dat ik het zo ontzettend vaak over Buffy heb en dat het lijkt alsof ik alles wel aan Buffy kan linken (ik denk eigenlijk dat dit gewoon een feit is, maar heb het nog niet kunnen testen 😉 ). Zelfs in veel van mijn blogs komt er wel eens een regel voorbij. En zo kwam ik op het volgende idee:

De uitdaging
Om te voorkomen dat mensen ‘Buffy-moe’ worden (geen idee hoe dat ooit mogelijk zou zijn, but still), kwam ik daarom op de uitdaging om een reeks aan blogs te doen, waarin ik geen enkele keer Buffy noem. Niet alleen zal ik de serie niet noemen, ook zal ik niet verwijzen naar het werk van Joss Whedon of benoemen welke acteurs tevens in deze werken voorkomen. Natuurlijk kan dit vele kanten op gaan, dus ik zal gewoon bij A beginnen en doorgaan tot Z. Hierin bespreek ik iedere keer een andere serie, oud of nieuw, soms misschien wel beiden.

HalloWhedon
HalloWhedon

Uitzonderingen
Uitzonderingen moeten er natuurlijk ook zijn, daarom geef ik dit bij voorbaat al aan. Zo ben ik net als voorgaande jaren van plan om weer naar een conventie te gaan. Al is het dit jaar niet zeker of het echt HalloWhedon zal worden. Gezien de serie hier nogal centraal staat, kan ik er in dat geval niet onderuit komen om het wel te benoemen. Dit soort blogs zullen dan ook buiten de ‘A tot Z uitdaging’ vallen en breken daarom de regels niet ;-). Daarnaast ben ik van plan om als afsluiting (dus na de Z-blog) een tweetal blogs te schrijven: Een waarin ik evaluerend terug kijk op de 26 blogs waarin ik geen enkele keer Buffy heb genoemd en een waarin ik voor alle blogs zal aangeven op welke manier ik het wel had gekund.

Z Nation
Z Nation

De inhoud
Wat betreft de inhoud zal ik me richten op series, waarbij het kan verschillen van oud en nieuw, kort, lang, geannuleerd en nog bezig. Ook bestaat een kans dat ik miniseries hierin mee zal nemen en geen onderscheid maak tussen Amerikaans, Nederlands of uit een ander land afkomstige series. Hoewel ik zelf inmiddels een behoorlijk repertoire aan series heb gezien, zullen er altijd nog meer series zijn waar ik nog niet aan toe ben gekomen. Daarom zijn tips ook zeker welkom. Lijkt het je dus leuk om eens een blog van mij te lezen over een serie die jij zelf heel goed (of juist heel slecht) vindt, laat het me weten! Wie weet dat ik er tijd vrij voor kan maken en hem mee kan nemen in deze serie blogs.

Arrow
Arrow

Voor zover de uiteenzetting van mijn uitdaging in 2015. Ik kijk er al naar uit om steeds andere series te kunnen bespreken en ben benieuwd wat ik allemaal tegen ga komen. De serie waarmee ik uitdaging zal aftrappen weet ik ook al: Dit kan eigenlijk geen andere serie zijn dan Arrow. Het is sinds het begin al mijn aanrader voor iedereen en in de volgende blog zal ik uiteen zetten waarom.

Xoxo,

Immy.

De 72ste Golden Globes

De avond van 11 januari 2015 (Amerikaanse tijd) was de tijd van de 72ste Golden Globes uitreiking. Deze prijzen stonden in het teken van alle tv-programma’s en films uit 2014. Op de zender NBC was de ceremonie live te volgen. Voor de derde keer op een rij werd de avond gepresenteerd door de comédiennes Tina Fey en Amy Poehler. Op de rode loper kondigden ze aan dat dit hun laatste keer zou zijn. Daarom namen ze de avond de gelegenheid om een aantal venijnige grappen te maken: “What are they [NBC] gonna do, fire us? We barely even work for the network anymore.”.

2015-golden-globes-winners-list

“Boyhood proves that there are still great roles for women over 40, as long as you get hired when you’re under 40.” – Amy Poehler

De meeste prijzen van de avond gingen naar Boyhood: deste drama film, beste filmregisseur (Richard Linklater) en beste vrouwelijke bijrol in een drama (Patricia Arquette). The Theory of Everything en Birdman wisten allebei twee prijzen in de wacht te slepen, waaronder beste acteur in een drama (Eddie Redmayne) en beste acteur in een komedie (Michael Keaton). De tv-show The Affair won maar liefst twee prijzen: beste televisieserie en beste actrice (Ruth Wilson).

“George Clooney married Amal Alamuddin this year. Amal is a human rights lawyer who worked on the Enron case, was an advisor to Kofi Annan regarding Syria and was selected for a three-person UN commission investigating rules of war violation in the Gaza Strip. So tonight, her husband is getting a lifetime achievement award!” – Tina Fey

Acteur George Clooney ontving een prijs voor zijn hele oeuvre. In zijn toespraak verwees hij naar de anti-terreur demonstraties demonstaties in Parijs. Hij was niet de enige die een gebaar maakte naar de slachtoffers van Charlie Hebdo, veel mensen droegen die avond de tekst “Je suis Charlie”. De ceremonies waren beladen met meerdere verwijzingen naar incidenten in de actualiteit. Zo maakten Fey, Poehler en Clooney ook grappen over de hack-schandalen van Sony Pictures. De rapper Common won een prijs voor beste filmnummer in Selma, een film over het stemrecht van Afro-Amerikanen. In zijn toespraak verwees hij naar gewelddadige incidenten op de wereld, waaronder de spanningen tussen burgers en politieagenten in de Verenigde Staten.

GoldenGlobes_3135522c

Bekijk hieronder de complete lijst van de winnaars.

Beste Film, Drama

Boyhood

Beste Filmactrice, Drama

Julianne Moore – Still Alice

Beste Filmacteur, Drama

Eddie Redmayne – The Theory of Everything

Beste Film, Komedie of Musical

The Grand Budapest Hotel

Beste Filmactrice, Komedie of Musical

Amy Adams – Big Eyes

Beste Filmacteur, Komedie of Musical

Michael Keaton – Birdman

Beste Animatiefilm

How to train your dragon 2

Beste Buitenlandse Film

Leviathan (Rusland)

Beste Vrouwelijke Bijrol

Patricia Arquette – Boyhood

Beste Mannelijke Bijrol

J.K. Simmons – Whiplash

Beste Filmregisseur

Richard Linklater – Boyhood

Beste Filmscript

Birdman

Beste Filmmuziek

The Theory of Everything

Beste Filmnummer

Selma

Beste Televisieserie

The Affair

Beste Actrice in een Televisieserie

Ruth Wilson – The Affair

Beste Acteur in een Televisieserie

Kevin Spacey – House of Cards

Beste Televisieserie, Musical of Komedie

Transparent

Beste Actrice in een Televisieserie, Musical of Komedie

Gina Rodriguez – Jane the virgin

Beste Acteur in een Televisieserie, Musical of Komedie

Billy Bob Thorton – Fargo

Beste Vrouwelijke Bijrol in een Televisieserie, Mini-Serie of Televisiefilm

Joanne Froggratt – Downton Abbey

Beste Mannelijke Bijrol in een Televisieserie, Mini-Serie of Televisiefilm

Matt Bomer – The Normal Heart

Cecil B. DeMille Lifetime Achievement Award

George Clooney

 

Late-night 2014: Een Jaaroverzicht (Sandro Algra Barradas)

Recensie00

door: Sandro Algra Barradas

10893334_865018196852441_147363876_n

Er vonden afgelopen jaar veel verschuivingen plaats op late-night tv. Oud-verslaggever van The Daily Show Michael Che is tegenwoordig nieuwslezer van Weekend Update, het nieuwsrubriek van Saturday Night Live. Eerder verliet een van de vorige nieuwslezers Seth Meyers Weekend Update om het programma Late Night over te nemen van Jimmy Fallon, die op zijn beurt The Tonight Show van Jay Leno overnam. Leno heeft na een carrière van 22 jaar besloten zich terug te trekken uit late-night tv. Ondertussen heeft David Letterman van de Late Show ook besloten met pensioen te gaan. Het stokje zal volgend jaar overgenomen worden door Stephen Colbert van The Colbert Report. Zijn programma zal vervangen worden door The Nightly Show, gepresenteerd door Larry Wilmore. The Late Show moet je natuurlijk niet verwarren met The Late Late Show van Craig Ferguson, die komend jaar plaats zal maken voor James Corden. Kun je het allemaal een beetje volgen? Het kost mij zelf al heel veel moeite om de namen van deze programma’s uit elkaar te houden. Ik geef hierbij een overzicht van belangrijke gebeurtenissen op late-night tv in 2014.

Waarom late-night?
Late-night talkshows vormen een ongekend populair fenomeen in de VS. Het zijn variëteit programma’s die grotendeels bestaan uit komedie, interviews, muziekoptredens en nieuwsberichten. Afgezien van een aantal verschillen in de rubrieken is de formule van al deze talkshows vrijwel identiek. Het is opmerkelijk dat er zoveel van dezelfde tv-programma’s in één land worden uitgezonden. En hoe komt het dat de ene late-night show veel meer bekeken wordt dan de andere? Dat is voornamelijk afhankelijk van de zender waar een programma wordt uitgezonden, het tijdstip, de naam en natuurlijk de presentator. Wat maakt het uit dat Jimmy Fallon Late Night verliet om The Tonight Show te kunnen presenteren? Het verschil ligt in de naam. The Tonight Show was voorheen The Tonight Show with Jay Leno, en daarvoor The Tonight Show with Johnny Carson. Deze legendarische presentatoren hebben van dit programma een respectabel instituut gemaakt.

De invloed van deze talkshows is deels te zien aan de gasten die geregeld op de bank zitten. Zo is president Obama een populaire late-night gast. Sommige presentatoren maken ook graag gebruik van hun invloed op het publiek. Zo weet Jimmy Kimmel elk jaar tijdens Halloween ouders zo ver te krijgen om een grap uit te halen bij hun kinderen: ‘doe net alsof je hun snoep hebt opgegeten en film hun reacties’.


Jimmy Kimmel zet zijn Halloween traditie voort.

The Daily Show
Het is moeilijk om een programma dat doordeweeks op de buis is constant boeiend te houden. Daarom zijn de late-night shows die ik grotendeels volg de zogeheten ‘fake news’ programma’s. Het satirische actualiteitenprogramma The Daily Show with Jon Stewart heeft een perfecte combinatie van grappige en leerzame elementen. Ondanks de benaming ‘fake news’ schijnt een groot gedeelte van de jongeren in de VS meer vertrouwen te hebben in dit programma dan in het echte nieuws. Nieuwszenders als Fox News en CNN worden namelijk geregeld bekritiseerd vanwege hun partijdigheid of hun sensationalistische weergave van het nieuws. De ironie is dat een komedieprogramma als The Daily Show de taak heeft gekregen om de verdraaide feiten uit echte nieuwsprogramma’s onder de loep te nemen.

The Daily Show
The Daily Show

In Nederland was er tweemaal een poging gedaan om ‘onze eigen Daily Show’ te creëren. In 2007 verscheen De Nieuwste Show op de buis en in 2011 The Daily Show: Nederlandse editie. Beide programma’s waren van korte duur. Destijds werd ook wel gezegd dat er in Nederland te weinig gebeurt om een satirisch nieuwsprogramma te maken dat dagelijks wordt uitgezonden. Een land waar dit wel enorm aansloeg was Egypte. Sinds de Egyptische revolutie in 2011 presenteerde de journalist Bassem Youssef zijn Daily Show-achtig programma Al-Bername. Youssef kwam geregeld in de problemen door zijn kritiek op de verschillende leiders die de afgelopen drie jaar regeerden: president Moebarak, De Moslimbroederschap en de huidige dictator El-Sisi. Ondanks zijn populariteit besloot Youssef zijn programma in de zomer van 2014 te beëindigen in het belang van de veiligheid van zijn familie en collega’s.

Al sinds 1999 domineert Jon Stewart het podium van satire in de VS. Hoewel hij niet de eerste presentator van The Daily Show was is het de vraag of het programma zonder hem kan blijven voortbestaan. In 2015 verloopt zijn contract met kanaal Comedy Central. In een interview gaf hij toe te twijfelen over of hij zijn contract nog wil verlengen. Het zou overigens niet de eerste keer zijn dat hij The Daily Show verlaat. In de zomer van 2013 was hij een paar maanden afwezig om de dramafilm Rosewater te regisseren. De Amerikaanse première daarvan was eind vorig jaar, in Nederland is nog altijd geen datum vrijgegeven. De Britse Daily Show verslaggever John Oliver viel die zomer in voor John Stewart. Door de positieve reacties op zijn presentatie kreeg Oliver begin dit jaar zijn eigen programma op HBO: Last Week Tonight with John Oliver.

Last Week Tonight
Last Week Tonight

De première van Last Week Tonight is in mijn ogen de meest opmerkelijke gebeurtenis op het gebied van late-night in 2014. Wat betreft Amerikaanse actualiteitenprogramma’s is dit de meest verfijnde op het moment. In tegenstelling tot The Daily Show wordt het niet doordeweeks maar op zondagavond uitgezonden. Hierdoor kunnen ze niet direct reageren op het nieuws van de dag. In plaats daarvan werd er afgelopen jaar meer aandacht besteed aan langdurige en meer tijdloze onderwerpen in de actualiteit, zoals de doodstraf en het WK in Brazilië. Een van de meest besproken onderwerpen van het jaar was het buitensporig geweld dat de Amerikaanse politie geregeld pleegt tegen de zwarte bevolking. In een stuk van ruim een kwartier wist John Oliver dit probleem veel uitgebreider aan te kaarten dan ik in welk ander programma had gezien. Het komt door de relatief weinige restricties van HBO dat dit programma de vrijheid krijgt om veel tijd aan een rubriek te besteden. Hierdoor kan Oliver veel dieper in gaan op een onderwerp dan in andere actualiteitenshows wordt gedaan.


John Oliver over politiegeweld.

The Colbert Report
Fans van The Daily Show zijn allemaal wel bekend met oud-verslaggever Stephen Colbert. In 2005 begon hij zijn eigen spin-off programma genaamd The Colbert Report. In april 2014 kondigde David Letterman zijn vertrek bij The Late Show aan. Nog geen week later werd Colbert aangewezen als Lettermans opvolger. Dit betekent dus het einde van The Colbert Report. Hoewel dit voor Colbert een prachtige promotie is houd ik hier als fan gemengde gevoelend op na. Er zijn al een handjevol talkshows als The Late Show, terwijl Colberts programma juist iets unieks was. Gedurende 9 jaar speelde hij het typetje Stephen Colbert (Colbert met een Franse uitspraak). Hij was een ultraconservatieve nieuwslezer met een gigantisch ego, vergelijkbaar met de figuren van Fox News. Het nieuws bracht hij altijd vanuit een rechtse hoek, met standpunten die voorzien waren van zo’n kromme redenatie dat ze zichzelf vaak al ontkrachtten. In veel talkshows vormen de interviews soms het minst interessante gedeelte. Dit hangt meestal af van het type gast. Bij Colbert waren de interviews juist altijd hilarisch. Meestal nam hij een vijandelijke houding aan tegenover zijn gasten, wat tot hele leuke discussies kon leiden.

The Colbert Report
The Colbert Report

Het laatste seizoen van The Colbert Report kende veel hoogtepunten. Zo had hij een memorabel interview met twee leden van de Russische protestgroep Pussy Riot. Het werd een van de weinige discussies waarin Colbert zich gewonnen gaf, hij liet zich aan het einde door de groep rekruteren. Als groot fan van de boeken van J.R.R. Tolkien mocht Colbert een glimprolletje spelen in de filmreeks The Hobbit. Bij de première van The Hobbit: The Battle of The Five Armies kreeg hij een exclusief interview met de draak Smaug. In zijn laatste week organiseerde hij een speciale aflevering in Washington. De gast was niemand minder dan zijn aardsrivaal Barack Obama, die zelfs een gedeelte van het programma overnam.


Vrienden van The Colbert Report nemen afscheid.

Een nieuw tijdperk voor late-night?
Op 20 mei is de laatste uitzending van The Late Show with David Letterman. Stephen Colbert heeft onlangs afscheid genomen van Comedy Central. Het tijdstip van The Colbert Report zal komend jaar gevuld worden door het nieuwe programma The Nightly Show with Larry Wilmore. Wilmore staat overigens ook bekend om zijn optreden bij The Daily Show. Het is momenteel nog onzeker hoe lang Jon Stewart door zal blijven gaan als tv-presentator. Mocht The Daily Show volgend jaar stoppen dan zal de Amerikaanse televisie een belangrijke bron van entertainment verliezen. Na afgelopen jaar ben ik er echter van overtuigd dat John Oliver dit gat grotendeels zal vullen. Momenteel is hij in onderhandeling met HBO voor meer zendtijd. Mogelijk zullen de aflevering komend seizoen een heel uur (in plaats van slechts een half uur) duren. Laten we hopen dat dit programma nog minstens tien jaar zal blijven voortbestaan.


Chad Smith daagt Will Ferrell uit voor een drum duel.

Sandro Algra Barradas

Blog Kerstafleveringen (Immy Verdonschot)

Recensiejl

door: Immy Verdonschot

Dit jaar begon ik mijn eerste Teeveehoekblog in januari. Hierdoor miste ik net een van mijn meest leuke onderwerpen van deze tijd van het jaar: Kerstafleveringen kijken. Er zijn tig series op televisie en, hoewel niet iedere serie erbij aanhaakt, zijn er ook heel veel kerstafleveringen. Hier dan ook een korte blik op hoe ik de dagen rond kerst doorkom.

xmas-tv

Wat is er op tv?
Natuurlijk zorg ik ook rond de kersttijd dat ik bij blijf met mijn series. Zo kon ik dit jaar genieten van een vermakelijke chaos op LAX in New Girl, was er een Victoriaanse kerst in The Big Bang Theory en wist Arrow met een wel heel aparte kerstaflevering het jaar af te sluiten. Net als in Castle speelde kerst eigenlijk geen rol in de aflevering, maar was het er gewoon op de achtergrond. The Flash had hier een andere aanpak in. Het leuke was dat eerste seizoenen van series lang niet altijd een aflevering aan ‘seasonal festivities’ besteden. Maar voor een nieuwe serie wisten ze dit leuk op te pakken.

De favorieten
Zoals aangegeven heeft niet iedere serie een kerstaflevering, laat staan ieder jaar. Mijn favoriete series stellen me gelukkig niet teleur. Zo kan ik onwijs genieten van An Echolls Family Christmas, al is het alleen al vanwege de ‘Who-dun-it’, Amends (duh – Buffy!). Ook geniet ik van een serie als Leverage. Hierin krijg je niet alleen Christian Kane te zijn in een Santa-pak, maar ook Parker neemt je helemaal mee in haar kinderlijkheid en respect voor de Kerstman. Hierin lijkt Parker misschien wel een beetje op Brittney uit Glee; Daarin blijkt dat zij nog gelooft in de Kerstman. De kerstafleveringen van Glee zijn alleen al vanwege de kerstliedjes aan te raden.

De topper
De serie die echter met kop en schouders boven alle andere uitstijgt moet Gilmore Girls zijn. In hun schattige dorpje van Stars Hallow hoeft maar sneeuw te liggen of je krijgt al zin in kerst. Niet alleen weten de makers ieder seizoen voor leuke afleveringen te zorgen, ook weten ze de sfeer perfect in woorden uit te brengen. Als je luistert naar de magische betekenis van de eerst vallende sneeuw door Lorelai, kan je niet anders dan mee romantiseren. Maar ook zonder sneeuw en in het nieuwe jaar kan het nog volop gevierd worden: Zo blijkt wanneer Rory kerst viert met haar vriendje in Engeland. Lorelai heeft nog geen sneeuw ‘laten vallen’, heeft gewacht met de kerstversiering en wanneer de speciale kerstkoffie op is in het lokale koffietentje, steekt ze een tirade af waarin ze stelt dat het kerstgevoel niet zomaar uitgezet kan worden als een kraan op derde kerstdag. Ieder jaar weer kan ik heerlijk meegenieten van hun liefde voor kerst en de sfeer die het dorp uitstraalt.


(I fricken love this moment 😀 )

Er zijn natuurlijk nog veel meer voorbeelden te noemen, maar dan ben ik waarschijnlijk te lang bezig. Voor nu hou ik het daarom hierbij, maar wie weet komt er – net als bij de filmblog – nog een vervolg. Ik hou me in ieder geval aanbevolen om nieuwe kerstafleveringen te ontdekken. Geniet van de feestdagen!

Xoxo,

Immy.

P.s. Voor de Twin Peaks fans wil ik ook deze graag nog even toevoegen 😉

Blog HalloWhedon 6 (Immy Verdonschot)

Recensiel

door: Immy Verdonschot

Net als afgelopen jaar was ik het laatste weekend van oktober in Londen te vinden. Niet voor de stad, maar voor een event, namelijk HalloWhedon – Editie 6. Dit is hét event voor alle fans van Joss Whedon, waar dan ook acteurs te gast zijn. Iedere bezoeker kan niet alleen met hen op de foto en een handtekening krijgen, maar ook een praatje maken. Kortom: Het is het weekend waar ik ieder jaar weer naar uitkijk.

10836607_910618578955951_1217376714_n

Bijgestelde verwachtingen
Nu wist ik al dat vorig jaar moeilijk te overtreffen zou zijn: Niet alleen mocht ik deelnemen aan een writing workshop van niemand minder dan Brad Bell (Husbands) en Jane Espenson (Buffy, Firefly, Dollhouse, Gilmore Girls, Game of Thrones, Once Upon a Time…etc), ook mocht ik het podium op voor de Whedonquiz. En ons team won! Daarnaast hadden we niet het normale aantal van vier tot zes gasten, maar een volle club van zeven man, waar onder andere Alexis Denisof bij hoorde (Angel, Dollhouse, How I Met Your Mother). De reden dat ik mijn verwachtingen dit jaar al had bijgesteld was mede omdat er pas heel laat gasten bekend werden gemaakt. De grootste reden was echter dat om deze reden veel van mijn opgebouwde club vrienden het zich niet konden veroorloven. Ik denk dat ongeveer de helft van de groep er niet bij kon zijn, wat een enorm gemis is. Zeker omdat ik veel van hen maar een keer in het jaar zie. Een derde reden was dat de highlight van het weekend, namelijk de gast Danny Strong (acteur in Buffy en scenarist van Game Change, The Butler en ook de twee delen van Mockingjay), op donderdagavond was afgezegd… Een gast waar ik een jaar naar uitgekeken had.

974757_910618555622620_1349301422_n

TGIF!
Zodra het weekend echter dichterbij kwam zet je dit opzij en ga je je erop verheugen. Op iedereen die er wel bij is en die ik eindelijk na een jaar weer kon zien en omhelzen. Op vrijdagochtend vertrok ik al vroeg om zo op tijd mogelijk aan te komen op Heathrow. Daar kon ik ook nog eens eerder mijn kamer in dan de geplande inchecktijd, wat heerlijk relaxed was. Ik liep nog geen half uur door het hotel en daar zag ik al de vaste club aan de bar hangen. Omhelzingen volgden en een hoop bijkletsen. Beetje bij beetje werd de groep groter en toen we zo goed als compleet waren gingen we in een Pub verderop samen eten. The Pheasant is echt de con-pub wat mij betreft. Ieder jaar weer kun je er redelijk goedkoop heerlijke maaltijden krijgen, waar tevens vegetarische keuze is. Na de maaltijd gingen we ons klaar maken voor de avond, want na de openingsceremonie volgde voor de Gold-card-holders (ja, daar was ik er weer een van) meteen de wijnreceptie. Hier kregen we de kans om iedere gast – Clare Kramer (Buffy, Bring It On), Troy Blendell (Buffy, The Island), Andy Umberger (Buffy, Angel, Firefly, Deja Vu) en Mark Metcalf (Buffy, Angel, Animal House) – persoonlijk konden spreken. Zodra de receptie voorbij was ging het themafeest ‘Toy Story, any toy, any story’ van start. Ik ging me dus snel omkleden en genoot daarna met vrienden van een heerlijk dansfeest en veel geklets aan tafel.

10840146_910618695622606_1535036327_o

Picture time
Al te laat heb ik het niet gemaakt de vrijdagavond, omdat ik wist dat de fotoshoots vanaf half tien op het programma stonden. Gezien ik graag afwisseling heb in mijn foto’s, is het altijd weer een uitdaging om leuke poses te bedenken. Wat mij betreft is het ook dit jaar weer aardig gelukt: Zo sta ik ‘bedelend’ op de foto met Troy – die in de serie een ‘minion’ speelt – en heb ik Mark (die The Master speelde en Buffy in seizoen een vermoorde door haar te bijten) zo ver gekregen om te doen alsof hij me bijt. Maar de dag zit altijd ontzettend vol. De handtekeningen, die je tussendoor kon halen, heb ik daarom maar even gelaten voor wat het is, en daardoor was het alsnog een rustige ochtend. ’s Middags volgde de talks waar we de gasten konden uithoren over alles wat we wilden weten. Niet alleen konden we ook nog genieten van het live commentaar van Mark op de aflevering waarin hij Buffy vermoordde, ook was er weer een auction om het dag-gedeelte mee af te sluiten. En voor het eerst heb ik hier ook een mooie foto met twee handtekeningen aan de haak kunnen slaan.

10860682_910616868956122_1723587324_o

Om het gemist van Danny Strong te compenseren en de Gold-card-holders tegemoet te komen, kregen wij als verrassing nog een tweede wijnreceptie op deze zaterdagavond. Hoewel deze wat korter duurde dan op vrijdagavond, konden we dus onder het genot van alcohol of fris nogmaals wat quality time met de gasten krijgen en onze gesprekken voortzetten. Net als de voorgaande avond gingen we ons daarna weer snel omkleden om op tijd te zijn voor het feest. Vanaf vrijdag werd deze avond namelijk al de hele tijd bejubeld omdat de crew van het event een grote verrassing voor ons had. Gezien op zaterdagavond altijd het Halloweenfeest is, gingen er al geruchten dat ze de Thriller-dans zouden doen. Maar niets was minder waar. Ze hadden namelijk in de danszaal een waar Haunted House gemaakt! Angstaanjagend was het misschien niet, maar leuk was het zeker wel.

10833977_910619278955881_1192590016_n

Zondag, rustdag?
Aangezien ik nog geen van mijn handtekeningen had gehaald, was mijn zondagochtend ingevuld met het langslopen van alle tafels van de gasten. Als kleinigheidje had ik voor alle gasten ook chocolade pepernoten meegenomen, die ze maar al te graag in ontvangst namen. Het grappige was dat op veel tafels ook al chocolade letters te vinden waren: Nederlanders zijn allemaal hetzelfde, hihi. Zodra ik en mijn vrienden alle handtekeningen hadden gekregen, gingen we gezamenlijk lunchen. Daarna kon het middagprogramma weer beginnen, waar iedereen weer vragen kon stellen aan de gasten. Ook stond er vandaag een verrassing op het programma: Zo konden we namelijk een andere aflevering kijken met live commentaar van niemand minder dan Clare en Troy. Hoewel de aflevering misschien niet zo goed gekozen was (een hele zware aflevering, waar meer drama dan humor in zat), wisten Clare en Troy hier en daar wat leuke verhalen te vertellen. Het grappige was echter dat ze voor het merendeel van de aflevering meegezogen werden in alle drama, waardoor ze vergaten commentaar te geven.

10839945_910618678955941_35125250_o

Het enige wat daarna nog volgde was een gezamenlijke talk met alle gasten van het weekend, waar de meest algemene vragen werden gesteld zodat iedereen een antwoord kon geven. Daarmee werd tevens het weekend afgesloten, al werd er voor volgend jaar al wel een nieuwe gast bekend gemaakt: Miracle Laurie (Dollhouse). Gezien de afgelopen vier jaar op het laatste moment de eerst bekend gemaakte gast iedere keer heeft afgezegd (Sean Maher, Sean Maher, Amy Acker en nu Danny), werd hier helaas niet zo enthousiast op gereageerd. Mijn ticket voor volgend jaar heb ik daarom nog niet meteen gekocht. Maar wie weet dat als er meer gasten bekend zijn, ik toch weer aanwezig zal zijn voor HalloWhedon 7. Ook dit jaar hoorde ik in ieder geval tot de ‘survivors’ die op het onofficiële feest tot het laatste moment gebleven zijn.

10853932_910618672289275_283874913_o

Afscheid nemen
Net als ieder jaar is het afscheid nemen het moeilijkste. De reden dat ik altijd tot het laatste moment op het zondagfeest blijf hangen, is om de maandag zo lang mogelijk uit te stellen. Een voor een moesten we al afscheid nemen van sommige op de zondagavond, maar op maandag is het twee keer zo erg. Vele knuffels worden gegeven en hier en daar een traantje weggepinkt. Voor mij werd het dit jaar nog iets verzacht doordat ik samen met mede congoer (conventieganger) Sven naar hetzelfde terminal ging. Zijn vlucht ging echter ongeveer een uurtje eerder, waardoor ik toch nog wat gezelschap had voor ik zelf het toestel instapte. Wanneer je dan weer thuiskomt – last hebbend van de post-con-blues – is het verzachtend om je facebookpagina af te gaan en alle getagde foto’s van weer een Glory-ous en Master-ful weekend voorbij te zien komen.

Xoxo,

Immy.

DVD Recensie Hollands Hoop (Immy Verdonschot)

DVD Recensie Hollands Hoop (Immy Verdonschot)

door: Immy Verdonschot

DVD Recensie Hollands Hoop (Immy Verdonschot) 3

Titel: Hollands Hoop
Regisseur: Dana Nechushtan
Scenario: Franky Ribbens
Cast: Marcel Hensema, Kim van Kooten, Martijn Lakemeier, Peter Paul Muller, Cynthia Abma, Peter Van Den Begin
Medium: DVD-box, 3 discs (tevens beschikbaar als Blu-ray)
Speelduur: 400 minuten (8×50)
Genre: Misdaad, drama, criminaliteit
Regio: 2
Taal: Nederlands, Engels ondertiteld
Beeldformaat: 16:9, kleur
Audio: Dolby Digital 5.1
Release: 3 december 2014

Inhoud:
1. Afleveringen 1, 2 + trailers dramaseries Thicker Than Water, Gomorra, The Legacy
2. Aflevering 3, 4, 5 + zelfde trailers als hierboven
3. Afleveringen 6, 7, 8 + zelfde trailers als hierboven
+ catalogus 2014 + 2015 Lumière.

Deze uitgave is beschikbaar gesteld door Lumière

DVD Recensie Hollands Hoop (Immy Verdonschot) 2

Toen Hollands Hoop in première ging op het Nederlands Film Festival afgelopen september bekroonde NRC Handelsblad de serie al als “Breaking Bad in Noord-Oost Groningen”. Het kan dan ook niet anders dan dat de serie een hit moest worden. Op datzelfde festival ontving de serie drie Gouden Kalf nominaties (Beste televisiedrama, acteur (Marcel Hensema) en actrice (Kim van Kooten)). Het Gouden Kalf voor Beste televisiedrama wisten ze uiteindelijke te verzilveren. Van 27 september tot en met 15 november 2014 waren de afleveringen op tv te zien. Vanaf nu is de serie verkrijgbaar op dvd en blu-ray.

Fokke Augustinus, forensisch psychiater met een disfunctioneel gezin, staat op een kruispunt in zijn leven. Zijn vader is overleden, hij neemt ontslag en zijn vrouw wil eigenlijk bij hem weg… Als hij het boerenbedrijf van zijn vader erft, verhuist hij met zijn vrouw en kinderen naar het Groningse platteland. Daar blijkt het boerenbedrijf een façade voor een criminele organisatie. Langzaam rolt Fokke in een carrière als drugshandelaar. Zijn kennis van het criminele brein, gecombineerd met een afbrokkelend ethisch besef, brengt hem meer succes dan hij aankan.

DVD Recensie Hollands Hoop (Immy Verdonschot) 4

Hollands Hoop
Hollands Hoop, zo heet de boerderij die Fokke erft. En later ook het product dat hij verbouwt. Hoe meer Fokke hierover te weten komt, hoe verbaasder hij is. Beetje bij beetje krijg je tegelijkertijd met Fokke de antwoorden op het geheime leven dat zijn vader leidde. De boerderij is misschien wel wat naar buiten gedragen wordt, maar de business blijkt iets heel anders te zijn. Waar het begin van de serie zich nog voornamelijk op de drugs richt, wordt dit naar mate minder. Fokke wil namelijk een uitweg vinden en richt zich meer en meer op andere aspecten die weliswaar met de drugshandel te maken hebben, maar er steeds verder van af staan. Hierdoor verliest de serie gedeeltelijk zijn spanning. Gelukkig weten ze dit goed op te vangen met de personages.

DVD Recensie Hollands Hoop (Immy Verdonschot) 5

De dokter, zijn vrouw en de patient
Wat misschien wel het sterkste aan Hollands Hoop is, is niet het verhaal, maar de personages. Een familie, die uit elkaar dreigt te vallen, verhuist van de stad naar het platteland. Hier is amper bereik voor een mobiel – dat levert natuurlijk problemen op. En daar heeft Fokke er genoeg van. De onderlinge spanning, geheimen en emotie wordt geweldig gespeeld door Marcel Hensema en Kim van Kooten. Hensema zet goed de innerlijke strijd neer van zijn dubbelleven en de geheimen die hij daardoor voor zijn vrouw moet bewaren. Van Kooten weet op haar beurt weer met geweldige emotie kwetsbaarheid als ook kracht neer te zetten over de huwelijkscrises waarin de twee zich bevinden. Andere personages die het verhaal net dat beetje extra’s bieden zijn onder anderen die van Dimitri (Peter Van Den Begin), die als oud patiënt van Fokke in de buurt blijft om zijn dokter te helpen. Dit levert de meest opmerkelijke en onheilspellende momenten op, wat zeker credit is voor Van Den Begin. Hij weet zijn personage meerdere lagen te geven, waardoor je niets anders kan doen dan gebiologeerd naar hem blijven kijken om te zien wat zijn volgende stap is.

DVD Recensie Hollands Hoop (Immy Verdonschot) 6

Praat met hem
Hoewel de achtergrond van Fokke in het begin duidelijk naar voren komt, ebt dit steeds verder weg. Bij vlagen toont hij dat zijn kennis goed van pas kan komen in het omgaan met criminelen en daar weet hij vrijwel iedereen in de drugswereld waar hij mee in contact komt te verrassen. Voor iemand die zo goed is communiceren, valt zijn familie echter behoorlijk in het niet. Hoewel je op het platteland niet veel anderen hebt, houdt Fokke zijn familie op afstand. Wanneer personages geheimen hebben in series is dit altijd een struikelblok. De ondertitel is belerend “Je oogst wat je zaait,” wat toont dat het ook niet beter kan worden van zo’n aanpak. Daarin zijn sommige keuzes wat betreft verhaal jammer, gezien er meer voor de bekende en meest bewandelde weg wordt gekozen op het gebied van plot. Tijdens het kijken van de serie zal je daarom op tig momenten denken “vertel het ze gewoon,” wat op een gegeven moment best vervelend kan worden.

DVD Recensie Hollands Hoop (Immy Verdonschot) 7

Beginnen met het einde
Als er iets is wat de sfeer goed neerzet bij deze serie is het wel de theme van Janne Schra en Torre Florim ‘Reap What We Have Sown’. Niet alleen is de titel erg gepast, maar ook de credits zijn even onheilspellend als de sfeer van de serie. Door al het geweld en het wantrouwen in vrijwel ieder personage is de spanning goed opgebouwd. Wat echter minder overtuigend aan de serie is, is de structuur. Ieder aflevering begint met een segment van het einde van de betreffende aflevering. Daarna zie je wat eraan vooraf is gegaan. Hoewel dit in de eerste afleveringen erg sterk werkt – je bent namelijk iedere aflevering weer benieuwd naar hoe het personage in de situatie terecht komt en er ook weer uit gaat komen – wordt dit in de latere afleveringen wat minder. Dit kan te maken hebben met het bekijken van alle afleveringen achter elkaar, waardoor het een soort ‘sleur’ wordt. Je herkent namelijk al snel de aanpak en het verloop van dergelijke situaties. Hierdoor kon de aflevering net zo goed op een chronologische manier beginnen. Daarentegen eindigt iedere aflevering met een cliffhanger, of wel open einde, waardoor je zin krijgt om verder te kijken. Zeker na het zien van de voorstukjes waarin je een glimp krijgt van wat er de volgende keer staat te gebeuren.

DVD Recensie Hollands Hoop (Immy Verdonschot) 8

Zin in meer?
Wat betreft de extra’s staat er naast de trailers niets op de DVD. Je kunt kiezen voor Engelse ondertiteling, maar dat is het dan ook wel. Het enige wat er verder nog bij zit is de catalogus van Lumière over 2014-2015. Deze is voor de ene helft in het Nederlands en de andere in het Frans. Mocht je dus na het zien van deze serie de smaak te pakken hebben en meer crime series en/of films willen zien, dan moet je vooral dit boekje even doorbladeren. Als je zin hebt in iets anders kun je tevens het boekje prima doornemen. Zo staat namelijk een groot deel van hun aanbod erin: Van de hit Boyhood tot aan de laatste Miyazaki The Wind Rises.

DVD Recensie Hollands Hoop (Immy Verdonschot) 9

De boxset
De dvd’s hebben promofoto’s op de schijf staan, wat het een sfeervolle uitstraling geeft. Op iedere disc staat aangegeven welke afleveringen te zien zijn en wanneer je de dvd afspeelt zie je dat er ook trailers beschikbaar zijn. In plaats van deze als een reclame af te spelen voor je bij het hoofdmenu komt, zitten deze trailers in het menu waardoor je ze niet bij iedere dvd hoeft te zien. Per aflevering volgt iedere keer een korte samenvatting van de voorgaande afleveringen, alsook dat het wordt afgesloten met een blik op de nieuwe aflevering. Hierdoor kijk je iedere keer weer uit naar de volgende aflevering. Dit maakt het ‘moeilijk’ om niet alles meteen achter elkaar te kijken. Heel handig bevat het menu de optie ‘Speel alles’ zodat je zo min mogelijk hoeft te doen om hiervoor te kiezen. Wat tevens handig is, is dat iedere aflevering een titel heeft, welke aan het begin van de aflevering in beeld verschijnt.

Hollands Hoop is een spannende en interessante serie, maar na verloop van tijd vallen enkele personages enigszins in herhaling. Hierdoor wordt het verhaal bij vlagen minder boeiend. Toch blijft de spanning erin zitten, want niemand is zijn leven zeker in deze serie. Het zijn de personages en de onderlinge verbanden waar je voor blijft terug komen. Marcel Hensema en Kim van Kooten stelen de show, terwijl Peter Van Den Begin ook zeker een geweldige bijdrage levert mijn zijn gecompliceerde en intrigerende rol. Daarnaast is de DVD een mooi vormgegeven box die ervoor zorgt dat je in een dag de hele serie gezien kan hebben. En laten we eerlijk zijn, zo’n serie is het.

Xoxo,
Immy.

Met dank aan Lumière voor het beschikbaar stellen van deze dvd-box.

Blog TV seizoen van start! (Immy Verdonschot)

Blog TV seizoen van start! (Immy Verdonschot) 1

door: Immy Verdonschot

Het serieseizoen is weer begonnen. Eindelijk kom je erachter hoe series na de cliffhangers verder gaan, hoe relaties vorderen, hoe superhelden de draad weer oppakken en kom je erachter of het nieuwe seizoen net zo goed zal zijn als je had gehoopt. Daarnaast is het ook weer de tijd van nieuwe series ontdekken en opnieuw een inventaris te nemen van de serie watchlist. Ter waarschuwing: Deze blog bevat (lichte) spoilers!!!!

Blog TV seizoen van start! (Immy Verdonschot) 2

Nieuwe series
In een van mijn vorige blogs gaf ik al aan dat enkele van mijn series geannuleerd waren. Gelukkig weten de zenders dit goed op te vangen met nieuwe series. Hoewel ik nog even moet wachten op Agent Carter, zit Play It Again, Dick er al weer helemaal op, hebben we er een spannende nieuwe Nederlandse serie, Hollands Hoop, bij en de flitsende nieuwe superheldenserie The Flash. Deze laatste is erg goed van start gegaan, al moet ik toegeven dat het melodramatische mijmeren over hoe Barry’s moeder is vermoord en zijn vader wrongfully in de bak zit er af en toe wel erg dik op ligt.

Blog TV seizoen van start! (Immy Verdonschot) 3

Afscheid nemen van kapsels… en personages
Bekenden series wisten me met de eerste aflevering al meteen te verrassen. Zo moesten we niet alleen in Bones, maar ook in Arrow meteen afscheid nemen van geliefde personages. Na het einde van zo’n eerste aflevering, weet je ook al meteen wat je van de tweede aflevering kunt verwachten: Een volle in memoriam. Voor beiden betekent het in ieder geval een nogal plotselinge, emotionele, maar ook frisse start. Want het biedt ook ruimte voor nieuwe personages in de serie. Meiden uit andere series waren ook toe aan een frisse start, namelijk de meiden uit The Big Bang Theory en 2 Broke Girls. In hun eerste afleveringen ging er bij beiden een stuk van hun blonde lokken af. En daar werd de nodige aandacht aan besteed. Bizar is dat er fans zijn die de eerste aflevering van de TBBT niets vonden en de rest niet meer zullen kijken, omdat Kaley Cuoco naar de kapper is geweest…

Blog TV seizoen van start! (Immy Verdonschot) 4

Het vervolg van de cliffhangers
De verwachtingen waren natuurlijk het hoogst voor de series met de cliffhangers. Zo eindigde Revenge niet allen met de dood van Conred, maar ook met de terugkomst van Emily/Amanda’s vader, keerde Elsa uit de Disneyfilm Frozen naar Storybrook in Once Upon a Time, belandde Castle in een auto-ongeluk op zijn trouwdag en verloor Nathan Parker aan Mara in Haven. Na een paar moeizame afleveringen van Revenge staan de personages nu weer heerlijk soapachtig tegenover elkaar en heeft de wraak een nieuwe invalshoek gevonden. Ook Haven had een wat moeizame start waar Mara het meteen zo bont maakte, dat het nu een opluchting is om Parker terug te hebben. Het meest vermakelijke aan deze verhaallijn is dat we nu niet van een van de twee hoeven te genieten, maar beiden naast elkaar bestaan. De Frozenhoek in OUAT lijkt tot nu toe niet veel bijzonders voort te brengen, maar maakt optimaal gebruik van verwijzingen naar de animatiefilm. Het meest opgelucht ben ik met de seizoenspremière van Castle. In een aflevering wordt alles weer zo goed als recht gezet, waardoor je daarna weer zoals gewoonlijk van de geweldige humor kan genieten die schuilgaat in deze serie. Het enige kritiekpuntje is dat er in een aflevering een heel complot is opgezet waar kijkers de afgelopen zes jaar nog niets van mee hebben gekregen… Dit zal vast en zeker de nieuwe rode draad van de serie worden, maar het is nog afwachten of dat deze net zo sterk zal zijn als de verhaallijn van de moeder van Beckett.

Blog TV seizoen van start! (Immy Verdonschot) 5

Indrukwekkende PR-stunt
Hoewel ik zelf niet meer dan een enkele aflevering van The Walking Dead heb gezien, kan ik niet anders dan mijn lovende woorden uitspreken over het aftrappen van het nieuwe seizoen in Nederland. Ja, je leest het goed: IN NEDERLAND. Want Fox weet hoe ze goede PR moeten doen en voor deze seizoenspremière hadden ze een bushokje in Utrecht helemaal in sfeer aangekleed. Ik denk dat ik niet de enige ben, wanneer ik aangeef dat we dat wel vaker willen zien.

Op sommige series moeten we nog net iets langer wachten voor ze weer beginnen. Maar met de waslijst aan series die ik al volg, is dat waarschijnlijk maar beter. Nu kan ik het nog redelijk bijhouden. Al moet ik zeggen dat ik niet kan wachten tot we weer kunnen genieten van de redactieruimte van The Newsroom, het lot van Kenzi (Lost Girl) en ja, zelfs de laatste liedjes van de cast van Glee.

Xoxo,

Immy.

Blog Emmy’s 2014 (Immy Verdonschot)

Blog Emmy’s 2014 (Immy Verdonschot) 1

door: Immy Verdonschot

Het ligt inmiddels alweer ver achter ons, maar eind augustus vond de Emmy-uitreiking plaats: De televisieprijzen van het jaar. Wegens vakantie-, verjaardag-, en festivaldrukte liet deze blog daarom wat langer op zich wachten. Maar ik wilde jullie niet onthouden van een verslag van de avond. Seth Meyers presenteerde de avond, die een maand eerder werd gehouden dan in voorgaande jaren, om niet te conflicteren met het sportseizoen… Of zoals Meyers zei ‘de traditie in stand te houden van acteurs die wegrennen voor jocks’. Dat was niet het enige waar rekening mee is gehouden. Zo was het dit jaar op een maandagavond, zodat het niet tegelijkertijd zou zijn met de MTV Awards…

Blog Emmy’s 2014 (Immy Verdonschot) 2

De show!
De show begon al goed. Zo viel Meyers al meteen MTV aan, omdat zij een avond eerder een award show hadden gehad voor videoclips. Zijn commentaar luidde ‘dat is als commerciële zenders die prijzen geven aan kabel of Netflix’. Naast dat er voldoende humor op de avond was, kon er ook worden stil gestaan bij de vele overleden bekenden van afgelopen jaar. Zo zong Sara Bareilles ‘Smile’ tijdens het in memoriam waar onder andere Paul Walker, James Avery, Philip Seymour Hoffman, Peter ‘O Toole, Shirley Temple, Harold Ramis, en Robin Williams voorbij kwamen. De laatste kreeg nog extra aandacht van Billy Crystal. Hij verzorgde een mooi tribute, met enkele van Williams’ grappen die zowel humoristisch als ook emotioneel zijn. Niet te vergeten enkele beelden van Williams uit de Tonight Show.

Blog Emmy’s 2014 (Immy Verdonschot) 3

Grootste winnaars
Grootste winnaars van de avond waren de serie Breaking Bad, The Good Wife en Modern Family. De laatste won namelijk voor de vijfde keer op rij de prijs voor beste komedieserie. Juliana Margolis accepteerde haar award met een speech waarin ze stilstond bij het feit dat het een geweldige tijd voor vrouwen is op televisie. In die zin was haar speech dan ook te vergelijken met de speech van Cate Blanchett toen ze haar Oscar eerder dit jaar ontving. Maar de koning van de avond was de serie Breaking Bad met maar liefst 16 nominaties in totaal en 58 geworven nominaties over de gehele loop van de serie. Waar Julia Roberts de categorie voor Beste Acteur in een Drama Serie nog presenteerde als een verschrikkelijke categorie wegens de onwijs getalenteerde genomineerden, gaf winnaar Bryan Cranston een zowel emotioneel als grappig dankwoord.

Blog Emmy’s 2014 (Immy Verdonschot) 4

Opvallend
Opvallend bij de Emmy’s zijn al enkele jaren de categorieën. Dit was ook Meyers niet ontgaan. Zo opende hij met hoe opmerkelijk het was dat Orange is the New Black bij komedies geplaatst is, terwijl deze duidelijk onder drama valt. True Detective viel weer onder drama’s, wanneer deze beter bij miniserie zou passen. Zelfs Don Cheadle uit House of Lies was in de categorie komedie geplaatst. Opmerkelijke keuzes, waardoor je je bijna af zou vragen of de mensen die hierachter zitten de series wel gezien hebben. Ook was er aandacht voor het afscheid nemen van series als Dexter, Breaking Bad en How I Met Your Mother en het naderende afscheid van Glee, Two and a Half Men en Sons of Anarchy. Wat misschien nog het meest opvallende van de avond was, was dat er een recordaantal nominaties voor HBO series waren (99), waarvan er dit jaar 19 op naam van Game of Thrones stonden. Een van de grootste verrassingen van de avond was dan ook de hieraan gekoppelde revamp van tv themes door Weird Al. Zie hier zijn versie van Mad Man, Modern Family, Scandel en Game of Thrones, waar vooral de bijrol van George Martin – die echt sneller moet schrijven – voor humor zorgt.

Speeches en grappen
Maar waar de avond vooral mee werd gevuld, waren natuurlijk de grappen en de speeches van de winnaars. Een scheiding hierin is echter niet zo gemakkelijk te maken. Zo konden niet alleen Matthew McConaughey en Woody Harrelson er wat van, maar wisten ze dit jaar ook het praatje vanuit de organisatie van de Emmy’s vermakelijk te maken door Sofia Vergara op een draaischijf te zetten. Waar kwam dat op sloeg? Dat het in de televisiewereld gaat om het vertellen van goede verhalen waarbij je naar iets ‘compellings’ kunt kijken. Daarnaast wist Jimmy Fallon bijna de prijs van Stephen Colbert in te nemen, wat voor een vermakelijke speech zorgde, en kon Meyers genoeg verzinnen om een heel avond mee te vullen. Zo besteedde hij aandacht aan het afscheid nemen van series: “Wie had er verwacht dat het zieligste einde zou zijn voor de serie waarin een vader een verhaal verteld aan zijn kinderen over zijn moeder? Zo bleef Dexter leven, Jesse Pinkman maar je moeder? Die is overleden!” Meyers wist op de meest subtiele manier de verschillende genomineerde series te verwerken in zijn grappen.

Blog Emmy’s 2014 (Immy Verdonschot) 5

Andere lachmomenten kwamen van Julia Louis-Dreyfus en Cranston, wie zij Clark Gable noemde vanwege zijn snor. Niet alleen vanwege het ophalen aan herinneringen aan Seinfeld, maar zeker ook door de zoen die later in de show volgde. Een andere ontvangstspeech die bijbleef is die van Ryan Murphy over The Normal Heart, waar Mr Larry Kramer zelf voor het podium op kwam. Hierover vertelde Murphy: “It took the powers of Erin Brokovich and the Incredible Hulk to make it”. Zijn speech deed verder wellicht wat denken aan de Dallas Buyers Club, maar opvallender is natuurlijk de mooie verwijzing naar het eerdere werk van de hoofdrollen: Julia Roberts en Mark Ruffalo. Als laatste wil ik toch nog even stil staan bij de presentatie van Ricky Gervais. Hij heeft de show dit keer dan wel niet gepresenteerd, maar het zijn geen Emmy’s zonder hem. Een man die al 21 keer genomineerd is geweest voor al zijn werk en ook tijdens zijn aankondiging weet hij hier menigeen aan het lachen te krijgen.

Na zo’n avond valt altijd op hoeveel van de genomineerden nog ontbreken op mijn watchlist, welke bij deze dus zijn toegevoegd. Ook blijkt dat veel van de series die ik kijk, helaas geen erkenning binnen deze prijzen krijgen. Aan de andere kant is het dan juist leuk om te zien dat het avondprogramma over The Beatles twee keer was genomineerd en dat ook Michelle Trachtenberg enigszins genoemd kan woorden, aangezien Killing Kennedy tot de genomineerden behoorde. Kortom: Het was weer een vermakelijk avond vol humor en met mooie prijzen.

Xoxo,

Immy.

P.s. Mijn volgende blog zal minder lang op zich laten wachten 😉

Blu Ray Recensie Cosmos A Spacetime Odyssey (Sandro Algra)

Blu Ray Recensie Cosmos A Spacetime Odyssey (Sandro Algra) filmstrip
door: Sandro Algra

Blu Ray Recensie Cosmos A Spacetime Odyssey (Sandro Algra) 1
Titel: Cosmos: A Spacetime Odyssey
Regisseur: Brannon Braga, Bill Pope, Ann Druyan
Acteurs: Neil deGrasse Tyson, Seth MacFarlane
Medium: Blu-ray, 4 disks
Speelduur: 680 minuten
Genre: Documentaire
Regio: B
Taal: Engels, Frans ondertiteld, Nederlands ondertiteld
Beeldformaat: 1080p High Definition 16:9, 1.78:1
Audio: DTS-HD 5.1
Release: 03 september 2014
EAN: 8712626086161

Inhoud:
1. 13 afleveringen:

1 Standing Up in the Milky Way
2 Some of the Things That Molecules Do
3 When Knowledge Conquered Fear
4 A Sky Full of Ghosts
5 Hiding in the Light
6 Deeper, Deeper, Deeper Still
7 The Clean Room
8 Sisters of the Sun
9 The Lost Worlds of Planet Earth
10 The Electric Boy
11 The Immortals
12 The World Set Free
13 Unafraid of the Dark

2. Audio commentaar (Standing Up in the Milky Way)
3. Celebrating Carl Sagan: A Selection from the Library of Congress Dedication
4. Cosmos: A Spacetime Odyssey’ at Comic-Con 2013
5. Cosmos: A Spacetime Odyssey’ – The Voyage Continues

Deze uitgave is beschikbaar gesteld door 20th Century Fox

Blu Ray Recensie Cosmos A Spacetime Odyssey (Sandro Algra) 2

In 1980 kreeg de vooraanstaande wetenschapper Carl Sagan de gelegenheid om de tv-serie Cosmos: A personal Voyage te maken. Het doel van deze serie, die ook door Sagan gepresenteerd werd, was om een brug te slaan tussen de academische wereld en het grote publiek. In dertien afleveringen werden onderwerpen als het ontstaan van het heelal en de evolutie van de mens behandeld. Ook de geschiedenis van de moderne wetenschap kwam uitgebreid aan bod. “Inmiddels is Carl overleden, de Amerikaanse ontwikkeling op het gebied van ruimtevaart lijkt te zijn gestagneerd en onder veel mensen leeft een sterke afkeer richting de wetenschap (met de ontkenning van feiten als evolutie en het broeikaseffect als bekende voorbeelden). De tijd leek daarom rijp voor een nieuwe serie.” aldus Carls weduwe Ann Druyan. Cosmos: A Spacetime Odyssey ging in maart in première. De serie wist wereldwijd in totaal 135 miljoen kijkers te trekken en is daarmee de best bekeken productie van National Geographic ooit. Hopelijk kan dit programma net als zijn voorganger een nieuwe generatie warm maken voor de wereld van de wetenschap. Het is een flinke opgave, maar wel een heel belangrijke. In feite is Cosmos een serie over alles, of zoals Carl Sagan het zo mooi verwoorde: “De kosmos is alles wat er is, alles wat er was en alles wat er ooit zal zijn.”.

Blu Ray Recensie Cosmos A Spacetime Odyssey (Sandro Algra) 3

Een visueel spektakel
Neil deGrasse Tyson (volgens People Magazine: “Sexiest Astrophysicist Alive”, dat u het even weet dames) neemt in deze serie het stokje over van Carl als presentator. Elke aflevering duurt 45 minuten en begint met een nieuw verhaal aan boord van “The ship of the imagination”, een voertuig dat vrij kan reizen tussen heden, verleden en toekomst. Tyson bezoekt hiermee belangrijke gebeurtenissen in de geschiedenis van ons universum, zoals de oerknal en het ontstaan van ons zonnestelsel. Ook kan dit schip krimpen om ons het kleinste van het allerkleinste te tonen, zoals de fotosynthese van een plant of het gedrag van een molecuul. Voor een tv-serie heeft Cosmos special effects die bijna te vergelijken zijn met die van een Hollywoodfilm. Er is erg veel aandacht voor de kleine details, waardoor elke opname interessant is om te zien. Ondersteund door de orkestrale soundtrack (waarvoor componist Alan Silvestri twee Emmy’s won) levert elke aflevering een haast filmische ervaring op.

De rode draad die door veel afleveringen loopt is een belangrijke ontdekking in de geschiedenis van de wetenschap. Zo vertelt de aflevering Hiding in the Light over wetenschappers uit verschillende periodes (van Isaac Newton tot Joseph von Fraunhofer) die de onzichtbare eigenschappen van licht wisten te ontcijferen. Anders dan in de originele serie wordt het leven van deze historische figuren niet door acteurs verbeeld maar door animaties. Wel zijn er veel beroemde acteurs die hun stemmen verlenen aan deze personages: zo doet Patrick Stewart de stem van William Hershel, die zijn zoon uitlegt waarom de sterren in de hemel eigenlijk afbeeldingen zijn uit het verleden. Kirsten Dunst speelt Cecilia Payne, de vrouw die de uitzonderlijk hoge temperaturen van de sterren wist te berekenen.

De afleveringen waar weinig geanimeerde verhalen in voorkomen zijn weliswaar zeer informatief maar over het algemeen wat minder boeiend dan degene waarin dit wel het geval is. Deze verhalen geven de serie namelijk van een wat luchtiger, haast ludiek karakter. De 2D-animatie ziet er behoorlijk strak en gestileerd uit en vormt een leuke afwisseling met de CGI die de rest van het programma zo domineert. Wel komen de gebeurtenissen in deze filmpjes soms bijzonder kluchtig over, bijna op het komische af. Zo ontwikkelt Michael Faraday (Julian Ovenden) in The Electric Boy de eerste elektrische generator. Met een sterk 19de-eeuws Brits accent roept hij zijn neefje bij zich om het apparaat uit te testen. Het werkt, en Michael begint uit vreugde met het jongetje door de kamer te dansen. Deze scenes illustreren het belang van zo’n grote ontdekking. In weinig gevallen kan ik me echter voorstellen dat deze historische figuren zo’n vooruitziende blik hadden dat zij zich volledig bewust waren van het belang van de bijdrage die zij zojuist aan de wetenschap hadden geleverd. Ik vermoed dat het vooral het enthousiasme van de schrijvers is dat in deze eureka momenten wordt weerspiegeld.

Blu Ray Recensie Cosmos A Spacetime Odyssey (Sandro Algra) 4

Voor en achter de schermen
Al sinds de dood van Carl Sagan in 1996 was Neil deGrasse Tyson verwikkeld in de planning van dit project. Hij heeft Carl op verschillende momenten in zijn leven mogen ontmoeten. In de eerste aflevering Standing Up in the Milky Way vertelt hij over de dag waarop de toen al beroemde Carl Sagan de 17-jarige Tyson hielp bij het uitzoeken van een universiteit. In vele opzichten is Neil de ideale opvolger van Carl: hij is een gepassioneerde verhalenverteller en heeft de gave om de meest ingewikkelde natuurverschijnselen op een begrijpelijke manier uit te leggen zodat ook een leek het allemaal kan snappen. Uiteraard heeft hij het voordeel van jarenlange media-ervaring. Eerder presenteerde hij al de serie Nova ScienceNow. Tegenwoordig is hij wekelijks te horen in zijn eigen radioprogramma Startalk (ook op Youtube terug te kijken) en net als Carl is hij een graag geziene gast in praatprogramma’s.

Blu Ray Recensie Cosmos A Spacetime Odyssey (Sandro Algra) 5Een van de sleutelfiguren bij de creatie van deze serie kwam uit een toch wel onverwachte hoek: Seth Macfarlane nam de rol van producent op zich en bracht ook het team van animators bij elkaar. Uiteraard is Seth vooral bekend van de tekenfilmseries Family Guy, American Dad! en The Cleveland Show. Zelf ben ik eerlijk gezegd geen fan van deze programma’s, maar zijn veelzijdige talent valt moeilijk te ontkennen. In Standing Up in the Milky Way vertolkt hij de Italiaanse astroloog Giordano Bruno: een van de eerste mensen die voorstelde dat het zonnestelsel niet het centrum van het universum is en dat buitenaards leven mogelijk moet zijn.

Blu Ray Recensie Cosmos A Spacetime Odyssey (Sandro Algra) 6

Wat is de waarheid?
Een aantal religieuze groepen klaagde nogal over de inhoud van de serie, zo ook over het verhaal van Giordano Bruno die wegens zijn revolutionaire ideeën als ketter werd vervolgd en geëxecuteerd. Dit verhaal zou misleidend zijn en de katholieke kerk onnodig in een kwaad daglicht stellen. Neil benadrukte echter dat het niet de kerk maar de inquisitie was die Bruno liet executeren. Toch kent het programma wel degelijk een kritische houding tegenover religieus fundamentalisme en algemene onwetendheid. Dat is erg verfrissend om te zien: tegenwoordig probeert men dit soort controversiële discussies op tv vooral te vermijden. Met een simpel argument legt Neil uit hoe de aarde en het heelal onmogelijk 6000 jaar oud kunnen zijn: “De meeste sterren liggen verder van de aarde af dan 6000 lichtjaren. Als deze 6000 jaar of jonger waren zouden al die sterren onzichtbaar zijn voor ons, omdat hun licht ons domweg nog niet bereikt heeft.” Ook de opwarming van de aarde is volgens Neil een onweerlegbaar feit. Hij benadrukt hierbij onze verantwoordelijkheid om deze klimaatverandering tegen te gaan. In een interview zei Neil onlangs nog: “In deze maatschappij heb je de garantie om je mening altijd vrij te mogen uiten, maar je hebt niet de garantie om altijd gelijk te krijgen. As jouw ideeën niet kloppen dan hoeven we daar geen rekening mee te houden”. Dat dit nog steeds een gevoelige discussie is werd evident toen in de Amerikaanse staat Oklahoma een aflevering (per ongeluk?) werd gecensureerd. Op de zender Fox werd het programma plotseling onderbroken door een advertentie waardoor de enige verwijzing naar de evolutie van de mens verloren ging.

Blu Ray Recensie Cosmos A Spacetime Odyssey (Sandro Algra) 7

Veel mensen kennen Neil als een man die zich in zijn enthousiasme zelfs over de kleinste dingen enorm druk kan maken. Hij bereikte krantenkoppen met zijn Tweets over alle fouten in de film Gravity. Ook wist hij regisseur James Cameron zover te krijgen om zijn film Titanic bij de heruitgave aan te passen omdat de sterrenhemel aan het einde niet klopte (Cameron had zelf nogal lopen opscheppen over de mate van realisme in zijn film). Neil behoorde zelfs tot het panel van wetenschappers dat besloot om Pluto voortaan niet meer als planeet te classificeren. Mede hierdoor is het verleidelijk voor mensen om een programma als Cosmos eens goed onder de loep te nemen. Enkele beweringen in Cosmos zouden volgens critici teveel zijn versimpeld of zelfs niet kloppen. Met name de rol die Giordano Bruno in de astrologie speelde zou te zwaar zijn aangezet.


Neil deGrasse Tyson bij The Daily Show

Een nadeel van wetenschappelijk georiënteerde series is dat informatie met het oog op het grote publiek meestal in een wat versimpelde vorm gebracht moet worden. Wanneer de presentator een theorie uitlegt kan deze door een gebrek aan context al gauw als een voldongen feit overkomen. In The Lost Worlds of Planet Earth spreekt Neil bijvoorbeeld over de zogenoemde Perm-Trias-massa-extinctie: 251 miljoen jaar geleden zouden vulkaanuitbarstingen in Alaska een grote kolenvoorraad hebben doen opbranden. Dit veroorzaakte een extreme verandering in het klimaat op aarde, waardoor 90% van het leven uitstierf. Amper een maand voor de uitzending van deze aflevering werd nog een alternatieve theorie gepubliceerd die beweerde dat microben verantwoordelijk waren voor deze massale sterfte. Gelukkig benadrukt het programma wel een aantal keer het belang van terughoudendheid en zelfkritiek in de wetenschap. Zo draait de aflevering The Clean Room om de jarenlange strijd van Clair Patterson (Richard Gere) tegen het gebruik van lood in benzine. Het was al millennia lang bekend dat lood in grote hoeveelheden giftig was voor de mens. Toch bleef menig wetenschapper tot in de late 20ste eeuw stug volhouden dat loodhoudende benzine veilig was. Dit had waarschijnlijk te maken met de subsidie die door de grote bedrijven werd uitgedeeld.

Blu Ray Recensie Cosmos A Spacetime Odyssey (Sandro Algra) 8

Alles is relatief
De kwaliteit van deze Blu-ray editie is niet minder dan optimaal. Als je volledig van deze serie wilt genieten kun je de afleveringen het best op een grote tv bekijken, dan komt de ervaring pas goed tot zijn recht.

De extra’s leveren zeker 3 uur extra pret op. Om te beginnen is er audiocommentaar op Standing up in the Milky Way. Het klinkt teleurstellend dat slechts één aflevering van extra commentaar is voorzien, maar ik denk ook niet dat er zoveel unieks te zeggen valt over elke aflevering. Aangezien het productieteam van de serie hier aan het woord is krijg je voornamelijk technische feiten te horen over de productie. Helaas kon Seth MacFarlane hier niet bij aanwezig zijn. Hij is echter wel uitgebreid aan het woord op de Comic-Con persconferentie, het eerbetoon aan Carl Sagan en de making of documentaire die allemaal tot de extra’s van deze uitgave behoren. Het panelgesprek op Comic-Con is vooral boeiend vanwege de onderlinge interactie van het hele Cosmos-team, inclusief Neil deGrasse Tyson.

Wat de Blu-ray al helemaal de moeite waard maakt boven de DVD-editie is de interactieve ‘Kosmische Kalender’, een exclusieve extra. Onder begeleiding van verteller Ann Druyan kun je hierin navigeren door de geschiedenis van het universum. Deze kalender was eerder al in de serie zelf te zien: stel dat je de 13,8 miljard jaar dat het universum bestaat zou comprimeren in één kalenderjaar. Op 1 januari middennacht vindt dan de oerknal plaats, op 21 september ontstaat er leven op aarde, op 30 december sterven de dinosaurussen uit en pas in de laatste seconden van de allerlaatste dag (31 december!) verschijnt de mens. “Het idee dat wij als mensheid nog maar amper bestaan is ontnuchterend, maar we hebben dit nodig om als ras volwassen te worden” meent Ann. “Wij moeten allemaal een keer beseffen dat het universum niet om ons heen draait. Als jij je voor dit idee openstelt ontdek je een universum dat vele malen mooier is dan je ooit voor mogelijk hield”.


Dutch Angle Reviews: Blu-ray recensie Cosmos: A Spacetime Odyssey

Voor iedereen?
Cosmos: A Spacetime Odyssey levert een grote prestatie wat tv-documentaires betreft. Het is iets waar de hele familie van kan genieten en ook een hoop van zal leren. Voor iedereen die de serie op tv heeft gemist is deze blu-ray uitgave daarom een grote aanrader. De enige mensen voor wie dit programma wellicht minder geschikt is zijn orthodoxe gelovigen. Er wordt haast geen enkele poging ondernomen om deze groep tegemoet te komen. De negatieve gevolgen van religieuze instellingen en doctrines op de vrije beoefening van wetenschap door de eeuwen heen vormen ook een terugkerend thema. Dit is een begrijpelijke keuze aangezien het de doelstelling van het programma is om kritisch denken te bevorderen, niet om de kijker op zijn gemak te stellen. “Onze voorkeuren bepalen niet wat waar is” aldus Carl Sagan. Zelfs na 13 afleveringen heb je het gevoel dat je meer wilt zien. Over het heelal valt gewoon oneindig veel te vertellen. Laten we hopen dat het niet nog 34 jaar zal duren voordat er een nieuwe productie van dit kaliber verschijnt.

Sandro Algra

Winnaars Emmy Awards

Emmy Awards

Vannacht zijn in Los Angeles de belangrijkste prijzen in televisieland uitgereikt, de Emmy Awards. Tijdens de 66ste uitreiking waren dramaserie Breaking Bad (5 awards) en comedyserie Modern Family (3 awards) de grote winnaars. Hieronder kun je de complete lijst met winnaars bekijken.

OUTSTANDING LEAD ACTOR IN A DRAMA SERIES
Bryan Cranston, Breaking Bad
Jeff Daniels, The Newsroom
Jon Hamm, Mad Men
Woody Harrelson, True Detective
Matthew McConaughey, True Detective
Kevin Spacey, House of Cards

OUTSTANDING LEAD ACTRESS IN A DRAMA SERIES
Lizzy Caplan, Masters of Sex
Claire Danes, Homeland
Michelle Dockery, Downton Abbey
Julianna Margulies, The Good Wife
Kerry Washington, Scandal
Robin Wright, House of Cards

OUTSTANDING LEAD ACTOR IN A MINISERIES OR MOVIE
Benedict Cumberbatch, Sherlock: His Last Vow

Chiwetel Ejiofor, Dancing on the Edge
Idris Elba, Luther
Martin Freeman, Fargo
Mark Ruffalo, The Normal Heart
Billy Bob Thornton, Fargo

OUTSTANDING LEAD ACTRESS IN A MINISERIES OR MOVIE
Helena Bonham Carter, Burton and Taylor
Minnie Driver, Return to Zero
Jessica Lange, American Horror Story: Coven
Sarah Paulson, American Horror Story: Coven
Cicely Tyson, The Trip to Bountiful
Kristen Wiig, The Spoils of Babylon

OUTSTANDING LEAD ACTOR IN A COMEDY SERIES
Louis C.K., Louie
Don Cheadle, House of Lies
Ricky Gervais, Derek
Matt LeBlanc, Episodes
William H. Macy, Shameless
Jim Parsons, The Big Bang Theory

OUTSTANDING LEAD ACTRESS IN A COMEDY SERIES
Lena Dunham, Girls
Edie Falco, Nurse Jackie
Julia Louis-Dreyfus, Veep
Melissa McCarthy, Mike and Molly
Amy Poehler, Parks & Recreation
Taylor Schilling, Orange Is the New Black

OUTSTANDING SUPPORTING ACTOR IN A DRAMA SERIES
Aaron Paul, Breaking Bad

Jim Carter, Downton Abbey
Peter Dinklage, Game of Thrones
Josh Charles, The Good Wife
Mandy Patinkin, Homeland
Jon Voight, Ray Donovan

OUTSTANDING SUPPORTING ACTRESS IN A DRAMA SERIES
Anna Gunn, Breaking Bad

Maggie Smith, Downton Abbey
Joanne Froggart, Downton Abbey
Lena Headey, Game of Thrones
Christine Baranski, The Good Wife
Christina Hendricks, Mad Men

OUTSTANDING SUPPORTING ACTOR IN A MINISERIES OR MOVIE
Colin Hanks, Fargo
Jim Parsons, The Normal Heart
Joe Mantello, The Normal Heart
Alfred Molina, The Normal Heart
Matt Bomer, The Normal Heart
Martin Freeman, Sherlock: His Last Vow

OUTSTANDING SUPPORTING ACTRESS IN A MINISERIES OR MOVIE
Frances Conroy, American Horror Story: Coven
Kathy Bates, American Horror Story: Coven
Angela Bassett, American Horror Story: Coven
Allison Tolman, Fargo
Ellen Burstyn, Flowers in the Attic
Julia Roberts, The Normal Heart

OUTSTANDING SUPPORTING ACTOR IN A COMEDY SERIES
Andre Braugher, Brooklyn Nine-Nine
Adam Driver, Girls
Jesse Tyler Ferguson, Modern Family
Ty Burrell, Modern Family
Fred Armisen, Portlandia
Tony Hale, Veep

OUTSTANDING SUPPORTING ACTRESS IN A COMEDY SERIES
Mayim Bialik, The Big Bang Theory
Julie Bowen, Modern Family
Allison Janney, Mom
Kate Mulgrew, Orange Is the New Black
Kate McKinnon, Saturday Night Live
Anna Chlumsky, Veep

OUTSTANDING WRITING FOR A DRAMA SERIES
Vince Gilligan, Breaking Bad
Moira Walley-Beckett, Breaking Bad
David Benioff and D.B. Weiss, Game of Thrones
Beau Willimon, House of Cards
Nic Pizzolatto, True Detective

OUTSTANDING WRITING FOR A MINISERIES, MOVIE OR A DRAMATIC SPECIAL
Ryan Murphy and Brad Falchuk, American Horror Story: Coven
Noah Hawley, Fargo
Neil Cross, Luther
Larry Kramer, The Normal Heart
Steven Moffat, Sherlock: His Last Vow
David Simon and Eric Overmyer, Treme

OUTSTANDING WRITING FOR A VARIETY SPECIAL
The Beatles: The Night That Changed America
Billy Crystal: 700 Sundays
The 71st Annual Golden Globe Awards
Sarah Silverman: We Are Miracles
67th Annual Tony Awards

OUTSTANDING WRITING FOR A COMEDY SERIES
David Crane and Jeffrey Klarik, Episodes
Louis C.K., Louie
Liz Friedman and Jenji Kohan, Orange Is the New Black
Alec Berg, Silicon Valley
Simon Blackwell, Tony Roche and Armando Iannucci, Veep

OUTSTANDING DIRECTING FOR A DRAMA SERIES
Tim Van Patten, Boardwalk Empire
Vince Gilligan, Breaking Bad
David Evans, Downton Abbey
Neil Marshall, Game of Thrones
Carl Franklin, House of Cards
Cary Joji Fukunaga, True Detective

OUTSTANDING DIRECTING FOR A MINISERIES, MOVIE OR A DRAMATIC SPECIAL
Alfonso Gomez-Rejon, American Horror Story: Coven
Colin Bucksey, Fargo
Adam Bernstein, Fargo
Stephen Frears, Muhammad Ali’s Greatest Fight
Ryan Murphy, The Normal Heart
Nick Hurran, Sherlock: His Last Vow

OUTSTANDING DIRECTING FOR A VARIETY SPECIAL
Glenn Weiss, 67th Annual Tony Awards
James Lapine, Six By Sondheim
Gregg Gelfand, The Beatles: The Night That Changed America
Louis J. Horvitz, The Kennedy Center Honors
Hamish Hamilton, The Oscars
Beth McCarthy Miller and Rob Ashford, The Sound Of Music Live!

OUTSTANDING DIRECTING FOR A COMEDY SERIES
Iain B. McDonald, Episodes
Paris Barclay, Glee
Louis C.K., Louie
Gail Mancuso, Modern Family
Jodie Foster, Orange Is the New Black
Mike Judge, Silicon Valley

OUTSTANDING REALITY – COMPETITION PROGRAM
The Amazing Race

Dancing With the Stars
Project Runway
So You Think You Can Dance
Top Chef
The Voice

OUTSTANDING VARIETY, MUSIC OR COMEDY SERIES
The Colbert Report
The Daily Show with Jon Stewart
Jimmy Kimmel Live
Real Time with Bill Maher
Saturday Night Live
The Tonight Show Starring Jimmy Fallon

OUTSTANDING MINISERIES
American Horror Story: Coven
Bonnie and Clyde
Fargo
Luther
Treme
The White Queen

OUTSTANDING TELEVISION MOVIE
Killing Kennedy
Muhammad Ali’s Greatest Fight
The Normal Heart
Sherlock: His Last Vow
The Trip to Bountiful

OUTSTANDING COMEDY SERIES
The Big Bang Theory
Louie
Modern Family
Orange Is the New Black
Silicon Valley
Veep

OUTSTANDING DRAMA SERIES
Breaking Bad
Downton Abbey
Game of Thrones
House of Cards
Mad Men
True Detective

Blog Cliffhangers en closures (Immy Verdonschot)

Blog Cliffhangers en closures (Immy Verdonschot) 1

Iedereen die series kijkt zal er ervaring mee hebben: Een open einde. Wanneer een seizoen afgelopen is en deze wordt afgesloten met een cliffhanger. Soms zijn deze erg goed, waardoor je niet kunt wachten op het volgende seizoen. Slimme zet natuurlijk. Maar niets is zo frustrerend als fan zijn van een serie die op zo’n moment gecancelled wordt.

Blog Cliffhangers en closures (Immy Verdonschot) 2

Aan het lijntje houden
Het nadeel van dergelijke cliffhangers is vaak het cliché. Waar een serie afgesloten wordt met een auto-ongeluk, of andere ‘op het randje van de dood’- gevallen. Het maakt niet uit welke serie je kiest: De meesten gebruiken de open eindes, zodat ze zeker weten dat de kijkers terug zullen komen. Al is het dan alleen maar om te weten hoe de ‘veldslag’ eindigt. Van Arrow (al was seizoen twee wel netjes afgerond) tot aan Warehouse 13. Andere series zijn nog Under the Dome, Rizzoli & Isles, Haven, Defiance, Grey’s Anatomy, Witches of East End en ga zo nog maar even door. Al valt het op dat hier lang niet altijd een seizoen mee afgesloten wordt. Soms zal het toch een mooi afgerond verhaal zijn. Andere keren zijn er weer series, zoals Once Upon a Time en Sherlock waar de seizoensarc netjes afgerond is, maar er meteen een nieuwe steen wordt opgegooid. Een goede tussenoplossing, aangezien het publiek alsnog een gevoel van closure zal hebben en iets nieuws heeft om naar uit te kijken.

Abrupte stop
Zoals ik al zei, kan het erg frustrerend zijn wanneer een seizoen eindigt met een cliffhanger en de serie vervolgens geen toekomst meer krijgt. Waar veel series abrupt geannuleerd worden, krijgen sommige series toch nog de tijd om het af te ronden. Zo kreeg Warehouse 13 nog een vijfde seizoen, van welgeteld zes afleveringen, om het netjes af te sluiten. Andere series – zoals The Client List, My So-Called Life, Freaks and Geeks, Point Pleasant, The Secret Circle, No Ordinary Family, The Sarah Conner Chronicles, en ja, ook hier kan ik nog wel even doorgaan – hadden dat geluk niet. Hun open einde is het einde van de serie en laten fans achter zonder te weten wat het vervolg zou zijn geweest. Of dit bedoelt is of niet blijft in de meeste gevallen de vraag. De maker en bedenker van Veronica Mars, Rob Thomas, heeft toegegeven dat hij zijn serie expres heeft laten eindigen met vraagtekens. Hij geloofde altijd al in de achterban van zijn serie, de Marshmallows, die ieder seizoen achter hem stonden. Hij rekende er dan ook op dat zij zouden vechten voor de serie om er alsnog een seizoen, dan niet een film, uit te kunnen halen. De fans moesten er misschien jaren op wachten, maar dit jaar is die ‘afsluiting’ er eindelijk gekomen met een film en zelfs boeken. Nou ja, ‘afsluiting’ kun je het ook weer niet noemen. Zo roept de film meer vragen op dan het beantwoord, waar de boeken op door gaan.

Blog Cliffhangers en closures (Immy Verdonschot) 3

Mooi afgerond, met een strik erom
Gelukkig zijn er ook nog series die hier rekening mee houden. Series die van een mooi afgerond geheel houden, waardoor ze het nieuwe seizoen fris kunnen starten. Wat overigens niet betekent dat ze niet naar de laatste aflevering verwijzen, of de tussenliggende periode. Zo zou je kunnen denken aan de verschillende high school series, waar weer wordt begonnen met de eerste schooldag. Net als de vele fans, komen de personages terug van vakantie. Een goed voorbeeld van een dergelijke serie is – ja, daar komt ie weer – Buffy the Vampire Slayer. Maker en regisseur van de serie, Joss Whedon, heeft ook zijn beredenering hierover gedeeld. Zo was het vrijwel ieder seizoen onduidelijk of deze serie een vervolg zou krijgen. Whedon staat erom bekend dat hij zelf een fanboy is en ook veel respect en begrip heeft voor zijn eigen fans (net als zijn crewleden). Om de fans niet in de kou te laten staan, koos hij er daarom voor om ieder seizoen netjes af te sluiten (tenzij al bekend was dat er een vervolg zou komen, zoals bij seizoen twee). Mocht de serie geannuleerd worden, dan hadden de fans in ieder geval een gevoel van closure.

Blog Cliffhangers en closures (Immy Verdonschot) 4

Een welverdiende afsluiting
Dan zijn er nog de series die jarenlang succesvol zijn geweest, waar uiteindelijk gekozen wordt om er een eind aan te maken. Dit kan met meerdere redenen te maken hebben, zoals acteurs die wel eens de filmwereld willen opzoeken of de behoefte om op een hoogtepunt te stoppen. Te denken valt hierbij aan sitcoms als Friends en How I Met Your Mother of shows zoals Charmed, Dawson’s Creek, Roswell en One Tree Hill. Waar dit vaak voor een redelijk zoetsappige/emotionele montage zorgt van alle personages en hoe hun toekomst eruit zal zijn (ze vinden eindelijk de liefde en een volgende generatie wordt geïntroduceerd), zijn er ook series die een passend (doch wel emotioneel) einde bedenken, zonder generaties vooruit te springen. Een voorbeeld hiervan is Gilmore Girls, waar dochterlief de wijde wereld intrekt zonder haar moeder, terwijl moederlief gewoon contact blijft houden met haar ouders.

Blog Cliffhangers en closures (Immy Verdonschot) 5

Als groot fan van series, waarvan ook velen zijn geannuleerd, heb ik vaker te maken met open eindes dan de netjes afgeronde seizoenen. Daarom ben ik toch geneigd de voorkeur te geven aan de aanpak van Whedon: Netjes afgerond, met een strik erom. Zodat je als fan closure hebt en je jezelf niet jarenlang hoeft af te vragen hoe het verhaal verder zou zijn gegaan. Sommige fans hebben hier echter hun eigen oplossing voor gevonden: Je gaat gewoon zelf verder met het verhaal en schrijft fanfictie, waar andere fans ook weer van kunnen genieten.

Xoxo,

Immy.

66th Emmy nominaties

10487681_714054255297347_359798711_n

Op 25 augustus zullen voor de 66ste keer de Primetime Emmy Awards worden uitgereikt door Seth Meyers. De Emmy is voor Amerikaanse televisie wat de Oscar is voor film, wat de Tony is voor theater en wat de Grammy is voor muziek. Alle programma’s uitgezonden op Amerikaanse televisie tussen 1 juni 2013 en 31 mei 2014 kunnen worden genomineerd. Vandaag zijn door Mindy Kaling en Carson Daly de genomineerden bekend gemaakt. Paola Raadsheer heeft een selectie gemaakt uit de genomineerden.

10529712_714054248630681_1201293234_n-

Outstanding Comedy Series
OUTSTANDING COMEDY SERIES
The Big Bang Theory
Louie
Modern Family
Orange is the New Black
Silicon Valley
Veep

Deze categorie is de laatste vier jaar gewonnen door Modern Family. The Big Bang Theory en Veep grepen hierdoor telkens naast de Emmy. Girls en 30 Rock zijn de laatste jaren ook steevast genomineerd geweest, maar worden nu verdrongen door de Netflix serie Orange is the New Black en de HBO serie Silicon Valley. De serie Louie over een gescheiden komiek die in New York woont is voor de tweede keer genomineerd in deze categorie.

Outstanding Drama Series
OUTSTANDING DRAMA SERIES
Breaking Bad
Downton Abbey
Game of Thrones
House of Cards
Mad Men
True Detective

Vorig jaar won Breaking Bad de Emmy in deze categorie, aangezien het dit jaar om het laatste seizoen van de serie gaat is de kans dat dit opnieuw gebeurd groot. Game of Thrones is sinds het eerste seizoen van de serie genomineerd geweest in deze categorie, maar heeft nog nooit gewonnen. Mad Men won nog in 2011 en is sindsdien steevast genomineerd. Downton Abbey en House of Cards zijn beiden eerder genomineerd geweest zonder te winnen. Downton Abbey heeft in 2011 wel meegestreden in de miniserie categorie en daar gewonnen. De duistere HBO serie True Detective met Matthew McConaughey en Woody Harrelson als inspecteurs op jacht naar een seriemoordenaar in Louisiana is de grote nieuwkomer in deze categorie en verdringt Homeland die in 2012 nog een Emmy won en vorig jaar genomineerd was.

Outstanding Miniseries or Movie
OUTSTANDING MINI SERIES
American Horror Story: Coven
Bonnie & Clyde
Fargo
Luther
Treme
The White Queen

Aangezien het hier gaat om kortlopende series is de variatie van nominaties over de jaren heen groot. Vorig jaar won de tv-film Behind The Candelabra over het leven van Liberace. American Horror Story is met zijn verschillende thema’s de laatste jaren wel steevast van de partij. De BBC serie Luther was in 2012 ook al genomineerd, maar verloor toen van Game Change, een miniserie over Sarah Palin.

Outstanding Lead Actress In A Drama Series
OUTSTANDING LEAD ACTRESS IN A DRAMA SERIES
Michelle Dockery als Lady Mary Crawley in Downton Abbey
Julianna Margulies als Alicia Florrick in The Good Wife
Claire Danes als Carrie Mathison in Homeland
Robin Wright als Claire Underwood in House of Cards
Lizzy Caplan als Virginia Johnson in Masters of Sex
Kerry Washington als Olivia Pope in Scandal

De opnieuw genomineerde Clare Danes won de laatste jaren de Emmy voor haar rol in Homeland. Michelle Dockery, Kerry Washington, en Robin Wright hebben allen al eens de eer gehad van haar te mogen verliezen. Julianna Margulies won in 2011 nog voor haar rol in The Good Wife. Grote nieuwkomer is Lizzy Caplan voor haar rol in Masters of Sex, een serie over wetenschappelijk onderzoek naar menselijke seksualiteit.

Outstanding Lead Actor in a Drama Series
OUTSTANDING LEAD ACTOR IN A DRAMA SERIES
Bryan Cranston als Walter White in Breaking Bad
Kevin Spacey als Francis Underwood in House of Cards
Jon Hamm als Don Draper in Mad Men
Jeff Daniels als Will McAvoy in The Newsroom
Woody Harrelson als Martin Hart in True Detective
Matthew McConaughey als Rust Cohle in True Detective

True Detective maakt alvast een goede kans om te winnen aangezien de twee hoofdrollen beiden genomineerd zijn in deze categorie. Vorig jaar won Jeff Daniels voor zijn rol in The Newsroom. Voor Bryan Cranston is het zijn laatste kans om te winnen voor zijn rol in Breaking Bad. Hij heeft het beeldje al drie keer eerder mee naar huis mogen nemen. Jon Hamm is al zes keer achtereenvolgens genomineerd geweest, zonder ooit te winnen. Kevin Spacey heeft dit tot nu toe alleen in 2013 hoeven meemaken.

Outstanding Lead Actor In A Miniseries Or A Movie
OUTSTANDING LEAD ACTOR IN A TV MOVIE OR MINI SERIES
Chiwetel Ejiofor als Louis Lester in Dancing on the Edge
Martin Freeman als Lester Nygaard in Fargo
Billy Bob Thornton als Lorne Malvo in Fargo
Idris Elba als John Luther in Luther
Mark Ruffalo als Ned Weeks in The Normal Heart
Benedict Cumberbatch als Sherlock Holmes in Sherlock: His Last Vow (Masterpiece)

Benedict Cuberbatch is de laatste jaren al genomineerd geweest voor zowel zijn rol als Sherlock als voor zijn rol in Parade’s End. Ook Idris Elba is twee keer eerder genomineerd geweest voor zijn rol in Luther. Door de heftige populariteit van de nieuwe serie Fargo over een vagebond die een stadje op zijn kop zet zou een van de nominaties in deze categorie zomaar eens verzilverd kunnen worden met een Emmy.

Outstanding Lead Actress In A Miniseries Or A Movie
OUTSTANDING LEAD ACTRESS IN A TV MOVIE OR MINI SERIES
Helena Bonham Carter als Elizabeth Taylor in Burton and Taylor
Minnie Driver als Maggie Royal in Return to Zero
Kristen Wiig als Cynthia Morehouse in The Spoils Of Babylon
Cicely Tyson als Carrie Watts in The Trip To Bountiful
Jessica Lange als Fiona Goode in American Horror Story: Coven
Sarah Paulson als Cordelia Goode Foxx in American Horror Story: Coven

American Horror Story is de laatste jaren sterk vertegenwoordigd in deze categorie, maar nog nooit heeft een van de actrices gewonnen. De groep wordt verder gevuld met door critici niet erg gewaardeerde tv-films en de miniserie The Spoils of Babylon.

Outstanding Lead Actor In A Comedy Series
OUTSTANDING LEAD ACTOR IN A COMEDY SERIES
Jim Parsons als Sheldon Cooper in The Big Bang Theory
Ricky Gervais als Derek in Derek
Matt LeBlanc als Matt LeBlanc in Episodes
Don Cheadle als Marty Kaan in House Of Lies
Louis C.K. als Louie in Louie
William H. Macy als Frank Gallagher in Shameless

Jim Parsons won in deze categorie al drie keer de Emmy en is dit jaar opnieuw genomineerd. Don Cheadle, Louis C.K. en Matt LeBlanc grepen vorig jaar naast de Emmy, maar mogen het dit jaar opnieuw proberen. Ricky Gervais die de wereld ooit The Office bracht is voor het eerst genomineerd als Derek in de gelijknamige serie. William H. Macy heeft met Shameless nu in het vijfde seizoen toch nog een nominatie te pakken.

Outstanding Lead Actress In A Comedy Series
OUTSTANDING LEAD ACTRESS IN A COMEDY SERIES
Lena Dunham als Hannah Horvath in Girls
Melissa McCarthy als Molly Flynn in Mike & Molly
Edie Falco als Jackie Peyton in Nurse Jackie
Taylor Schilling als Piper Chapman in Orange Is The New Black
Amy Poehler als Leslie Knope in Parks and Recreation
Julia Louis-Dreyfus als Vice President Selina Meyer in Veep

De laatste twee jaar won Julia Louis-Dreyfus de Emmy voor haar rol als Selina Meyer in Veep. Tina Frey was de laatste zeven jaar genomineerd en won een keer, maar ontbreekt nu volledig in de lijst. Melissa McCarthy won in 2011, maar was vorig jaar niet eens genomineerd. Lena Dunham, Edie Falco en Amy Poehler waren al respectievelijk twee, drie jaar en vier keer genomineerd zonder te winnen. De grote nieuwkomer, die er ook nog eens zomaar met de prijs vandoor zou kunnen gaan, is Taylor Schilling uit de Netflix serie Orange is the New Black.

Outstanding Supporting Actor In A Drama Series
OUTSTANDING SUPPORTING ACTOR IN A DRAMA SERIES
Aaron Paul als Jesse Pinkman in Breaking Bad
Jim Carter als Mr. Carson in Downton Abbey
Peter Dinklage als Tyrion Lannister in Game Of Thrones
Josh Charles als Will Gardner in The Good Wife
Mandy Patinkin als Saul Berenson in Homeland
Jon Voight als Mickey Donovan in Ray Donovan

Sinds het begin van Game of Thrones is Peter Dinklage genomineerd geweest en in 2011 heeft hij daadwerkelijk gewonnen. Zijn speech als Tyrion Lannister in het beklaagdenbankje maakt hem een grote favoriet voor de Emmy. Aaron Paul won al twee keer eerder. Jim Carter was twee keer eerder genomineerd zonder te winnen. Mandy Patinkin was vorig jaar genomineerd toen Bobby Cannavale won voor zijn rol in Boardwalk Empire. Josh Charles en Jon Voight zijn voor het eerst genomineerd.

Outstanding Supporting Actress In A Drama Series
OUTSTANDING SUPPORTING ACTRESS IN A DRAMA SERIES
Anna Gunn als Skyler White in Breaking Bad
Maggie Smith als Violet, Dowager Countess of Grantham in Downton Abbey
Joanne Froggatt als Anna Bates in Downton Abbey
Lena Headey als Cersei Lannister in Game Of Thrones
Christine Baranski als Diane Lockhart in The Good Wife
Christina Hendricks als Joan Harris in Mad Men

Vorig jaar won Anna Gun de Emmy, terwijl Christina Hendricks, Maggie Smith en Christina Baranski het nakijken hadden. Lena Headey is voor het eerst genomineerd als de gepassioneerde koningin in Game of Thrones. Joanne Froggatt was in 2012 al een keer genomineerd, toen haar collega Maggie Smith van Downton Abbey de Emmy won.

Outstanding Supporting Actor In A Comedy Series
OUTSTANDING SUPPORTING ACTOR IN A COMEDY SERIES
Andre Braugher als Captain Ray Holt in Brooklyn Nine-Nine
Adam Driver als Adam Sackler in Girls
Jesse Tyler Ferguson als Mitchell Pritchett in Modern Family
Ty Burrell als Phil Dunphy in Modern Family
Fred Armisen als Various characters in Portlandia
Tony Hale als Gary Walsh in Veep

Vorig jaar won de nu ook genomineerde Tony Hale voor zijn rol in Veep. Adam Driver kon toen zijn nominatie voor zijn rol als Adam Sackler niet verzilveren. Sinds 2010 zijn Ty Burrell en Jesse Tyler Furgeson genomineerd voor Modern Family. In 2011 won Ty Burrell. Fred Armisen is genomineerd voor zijn sketches in Portlandia. De nieuwe serie Brooklyn Nine-Nine maakt gelijk voor het eerst kans op een Emmy.

Outstanding Supporting Actress In A Comedy Series
OUTSTANDING SUPPORTING ACTRESS IN A COMEDY SERIES

Mayim Bialik als Amy Farrah Fowler in The Big Bang Theory
Julie Bowen als Claire Dunphy in Modern Family
Allison Janney als Bonnie in Mom
Kate Mulgrew als Galina “Red” Reznikov in Orange Is The New Black
Kate McKinnon als Various characters in Saturday Night Live
Anna Chlumsky als Amy Brookheimer in Veep

Vorig jaar zagen Anna Chlumsky en Mayim Bialik hoe Merritt Wever in deze categorie won voor haar rol in Nurse Jackie. Dit jaar mogen zij het opnieuw proberen zonder deze concurrentie. Ook Julie Bowen was vorig jaar van de partij, met het verschil dat zij de twee jaar daarvoor de Emmy al mee naar huis mocht nemen. Nieuwkomers Allison Janney en Kate Mulgrew gaan het voor het eerst proberen.

Game of Thrones is in maar liefst 19 categorieën genomineerd. Hiermee is dit de serie met de meeste nominaties voor de belangrijkste televisieprijs. Andere series die het goed doen in de nominaties zijn Breaking Bad, Fargo en House of Cards.

Blog Als je niet kunt kijken… dan ga je lezen! (Immy Verdonschot)

Blog Als je niet kunt kijken… dan ga je lezen! (Immy Verdonschot)

door: Immy Verdonschot

Uit mijn vorige blog bleek al dat de meeste series waar ik naar kijk voorlopig even op stil staan. Hoe kom je dan in hemelsnaam de zomerperiode door? Zomerseries zijn een goed alternatief, al hebben deze vaak een korter seizoen. Bij mij blijft altijd het verlangen hangen naar meer verhalen van de bekende personages. Gelukkig is ook daar een oplossing voor gevonden, maar… dan moet je wel van lezen houden!

1 Blog Als je niet kunt kijken… dan ga je lezen! (Immy Verdonschot)

Richard Castle, schrijver
Voor iedereen die de serie Castle kijkt is het bekend dat het hoofdpersonage, Richard Castle, een schrijver, de detective Kate Beckett volgt voor inspiratie. Tijdens de serie wordt er herhaaldelijk verwezen naar zijn schrijfwerk, als ook naar de boeken van Nikki Heat: De boekenreeks die gebaseerd is op Beckett. De vraag van fans naar deze boeken was zo sterk, dat er daadwerkelijk boeken zijn verschenen van Richard Castle (al heeft hij natuurlijk wel een ghost writer). Zo kun je dus tussen de seizoenen door genieten van Heat Wave, Naked Heat, Frozen Heat, Heat Rises en Deadly Heat. Inmiddels heb ik deze allemaal gelezen, maar laat ik er nu in september NOG een boek uitkomen: Raging Heat. Een boek dat naar mijn weten nog niet in de serie naar voren is genoemd. Maar Castle was al een befaamde schrijver aan het begin van de serie. Dit vanwege zijn boekenreeks over Derek Storm. Met terugwerkende kracht zijn ook deze verhalen uitgegeven. Echter niet als boek, maar graphic novels, ofwel comics. Hoewel de Storm novels naar mijn mening een leuke verlenging van de Castle wereld zijn, zijn het de boeken van Heat waar je kunt genieten van de bekende personages en nog meer geweldige referenties naar de serie, afleveringen en ander werk van de acteurs (zo zijn er Detectives Malcolm en Reynolds in de boeken, wat een duidelijke verwijzing is naar Captain Malcolm Reynolds uit de serie Firefly en film Serenity, wiens rol door niemand minder dan Castle-acteur himself, Nathan Fillion, gespeeld werd).

Om meer over de boeken en het meta-gevoel van Castle te lezen, zie ook mijn Engelse blog hierover.

Veronica Mars is back… on paper
In mijn eerdere blogs heb ik het al wel eens over de serie Veronica Mars gehad en hoe de serie, na vele jaren, eindelijk een vervolg kreeg in een film. Dat was echter niet het enige, want er is pas geleden ook een boek uitgekomen: Veronica Mars – The Thousand-Dollar Tan Line. Zeker als fan van de serie is het heerlijk om opnieuw te kunnen genieten van bekende personages. Hiervoor hoef je niet eens de serie of de film gezien te hebben, maar als je deze wel kent, is het des te leuker. Zo zijn er kleine verwijzingen, zoals een personage die slechts in een aflevering centraal stond en nu meerdere keren terug komt. Ook pakt het boek verschillende verhaallijnen op die in de film werden geïntroduceerd, zonder deze af te ronden of verder uit te diepen. Hoewel ik het eerste boek inmiddels al uit heb, heb ik weer iets om naar uit te kijken. Het boek was namelijk zo’n succes dat we als ‘backers’ afgelopen week het bericht kregen dat er een tweede boek, Mr. Kiss and Tell, uit gaat komen. Het is dus nog even wachten, maar deze personages blijven alive and kicking!

2 Blog Als je niet kunt kijken… dan ga je lezen! (Immy Verdonschot)

Buffy boeken
En er is natuurlijk niets waar ik zo van kan genieten als verhalen die zich afspelen in de Buffyverse. Tijdens de serie kwamen al vele boeken uit, die ik nog steeds niet allemaal gelezen heb. Hierbij kun je denken aan kleine pockets, maar ook hele novels en zelfs academische boeken. Hoewel de serie na zeven seizoenen in 2003 al gestopt is en dus inmiddels al tien jaar niet meer op de buis, kunnen we toch genieten van wat erna kwam. Zo is in samenwerking met Joss Whedon, de bedenker van de serie, het verhaal voortgezet in comics. Deze zijn zo succesvol dat er niet alleen een seizoen acht volgde, maar inmiddels zijn ze al begonnen met het tiende seizoen! Daarnaast is in de comic book wereld genoeg ruimte voor spin-offs. Zo heeft niet alleen Angel zijn eigen comic reeks, maar ook Spike, Illyria en Angel & Faith. Mocht je nou toch liever series kijken, dan is de eerste helft van seizoen acht uitgebracht als motion comic. Kortom: Nog genoeg materiaal om te kunnen genieten van de avonturen van de Scoobies.

Ik heb natuurlijk bepaalde voorkeuren. Zo zijn de series die ik hierboven beschreven heb ook echt mijn favoriete series of all time. Maar er is natuurlijk meer. Veel meer. Hoewel in bovengenoemde voorbeelden de boeken uit de series zijn voortgekomen, gaat het vaker de andere kant op. Zo zijn series als The Vampire Diaries, The Secret Circle, Pretty Little Liars en The Witches of East End gebaseerd op boeken. Haven is los gebaseerd op ‘The Colorado Kid’ en laten we ook de verschillende moordzaken niet vergeten: Zowel Rizzoli & Isles als Bones zijn series die zijn voortgekomen uit boeken, namelijk die van Tess Gerritsen en Kathy Reichs. Zo zijn er natuurlijk nog vele meer te noemen. Maar dit is in ieder geval een behoorlijke verzameling van verhalen die je in ieder geval op vakantie of lekker thuis de zomerperiode door laten komen.

Xoxo,

Immy.

Blog Seizoen 2 van Hemlock Grove op Netflix (Paola Raadsheer)

Blog Seizoen 2 van Hemlock Grove op Netflix (Paola Raadsheer)

door: Paola Raadsheer

1 Blog Seizoen 2 van Hemlock Grove op Netflix (Paola Raadsheer)

Na Lilyhammer en House of Cards was Hemlock Grove de derde serie die Netflix exclusief op de eigen betaalzender vertoonde. Aangezien de eerste twee zeer positief werden ontvangen waren de verwachtingen voor Hemlock Grove hoog. Het tweede seizoen is vanaf vrijdag 11 juli te zien op Netflix. Een mooi moment om even terug te blikken op het eerste seizoen.

Het eerste seizoen volgt een beetje de regels van een whodunit, maar dan met bovennatuurlijke wezens. Het plaatsje Hemlock Grove wordt opgeschrikt door een aantal gruwelijke sterfgevallen, waarbij het lijkt alsof het om een aanval van een wild dier gaat. Al snel worden geruchten verspreid dat nieuwkomer zigeuner Peter Rumancek een weerwolf is en de dader van deze moorden. Zoals meestal met geruchten blijkt er een kern van waarheid in te zitten. Rumancek verdenkt in eerste instantie juist de welgestelde Roman Godfrey. Peter voelt namelijk aan dat Roman buiten zijn eigen weten een Upir (een soort vampier) is. Uiteindelijk sluiten Upir en weerwolf een verbond en gaan op jacht naar de echte moordenaar.

2 Blog Seizoen 2 van Hemlock Grove op Netflix (Paola Raadsheer)

De serie is gebaseerd op het gelijknamige boek van Brian McGreevy, die ook meeschreef aan het eerste seizoen. Op basis van een uitgebreide synopsis van het boek durf ik te stellen dat de serie de gebeurtenissen in het boek letterlijk volgt. McGreevy heeft geput uit een breed scala aan mythologische en literaire bronnen om zo zijn eigen verhaal te creëren. Hij is hierin zo creatief geweest dat Hemlock Grove tenminste niet de zoveelste kloon binnen het horror-fantasy genre is geworden. De meeste bovennatuurlijke series zitten vol met een sceptische personages die maar niet willen geloven dat er iets vreemds aan de hand is. In de wereld van McGreevy is iedereen meteen bereid te accepteren dat monsters bestaan. De serie kan hierdoor dan ook bij vlagen zeer verfrissend en verassend zijn.

3 Blog Seizoen 2 van Hemlock Grove op Netflix (Paola Raadsheer)

Dat de serie toch lauw werd ontvangen is niet moeilijk te verklaren. De dialogen zijn vaak slecht opgebouwd. Het plot ontvouwd zich te langzaam, of het is niet helemaal duidelijk wat er gebeurt. In de laatste afleveringen wordt juist een hele hoop zo snel afgehandeld dat het meer afraffelen wordt. Daar komt nog eens bij dat de serie af en toe zo bloederig, gruwelijk en weerzinwekkend is, dat dit alleen voor een kleine groep mensen aantrekkelijk zal zijn. Het is gelukkig juist de kracht van Netflix dat zij ook zo’n serie nodig hebben om het totale aanbod voor het publiek gevarieerd te houden.

In anticipatie op het tweede seizoen durf ik te stellen dat deze het eerste seizoen zou moeten kunnen overtreffen. Feit is namelijk dat McGreevy nooit een tweede boek heeft geschreven en naar ik heb begrepen veel van de schrijvers vervangen zijn voor het tweede seizoen. Deze zouden nu veel meer vrijheid moeten hebben om boven het rammelende bronmateriaal uit te stijgen. De trailer van het nieuwe seizoen ziet er alvast gelikt uit.

De rollen werden in het eerste seizoen al vertolkt door een over het algemeen vrij onbekende maar sterke cast en veel van deze acteurs en actrices keren terug voor het tweede seizoen. Het gemaakte accent van Famke Janssen (X-Men) is irritant, maar ze doet het verder geweldig als de bloeddorstige femme fatale Olivia Godfrey. De hoofdrollen gaan naar de twee relatief onbekende acteurs Landon Liboiron en de Zweed Bill Skarsgård, die samen een sterke ‘bromance’ chemie hebben. Bill is overigens de broer van Alexander Skarsgård die in de serie True Blood de vampier Eric Northman gestalte geeft. Zo spelen de twee broers dus beiden een vampier in een vernieuwende serie vol met bovennatuurlijke wezens gebaseerd op boeken. Ook Dougray Scott (Mission: Impossible II) zal terugkeren als de getormenteerde Norman Godfrey.

4 Blog Seizoen 2 van Hemlock Grove op Netflix (Paola Raadsheer)

Ik weet alvast hoe ik aankomend weekend ga besteden. Nog een voordeel van Netflix is dat het hele seizoen gelijk beschikbaar zal zijn. Dit maakt dat een wat trage aflevering wat makkelijker te vergeven is, want de volgende start binnen enkele seconden.

Er is een officiële samenvatting van het eerste seizoen voor wie zijn geheugen wil opfrissen of voor iedereen die besluit dat seizoen maar helemaal over te slaan en vanaf vrijdag met het nieuwe seizoen te beginnen. Let op: Dit filmpje is een en al spoilers!

Paola Raadsheer

Blog Het einde van het seizoen (Immy Verdonschot)

Einde van het seizoen filmstrip

door: Immy Verdonschot

Het is weer zover… Van de meeste series is de laatste aflevering van het seizoen inmiddels uitgezonden en het seriejaar is dus weer afgelopen. Het overgrote deel van de series die ik volg, worden vertoond van september tot mei. Inmiddels is dan ook bekend welke series een vervolg krijgen en welke helaas niet meer terugkeren op de buis. Tijd om dus even terug te blikken op het afgelopen seriejaar, maar beware: SPOILERS!

Einde van het seizoen 1

Gecancelde series
Helaas, helaas! Ik moet afscheid nemen van de nieuwe sitcom met Sarah Michelle Gellar en haar televisievader Robin Williams. Ook al kon The Crazy Ones zich misschien niet meten met het humorgehalte van een serie als The Big Bang Theory, het was een hele leuke serie. Niet alleen hadden ze een hele leuke cast en unieke situaties, maar ook kon je van tijd tot tijd genieten van leuke verwijzingen (onder andere naar Buffy-gerelateerde onderwerpen). Dit is overigens niet de enige sitcom waar ik afscheid van moest nemen. Zo kwam er een einde aan How I Met Your Mother. Na negen heerlijke jaren kwamen we er eindelijk achter wie Ted zo gelukkig maakte. Vorig jaar eindigde het seizoen met een eerste blik van haar en dit jaar was het seizoen gevuld met zo veel mogelijk momenten van Ted en de moeder van zijn kinderen. Hoewel niet iedereen het eens was met het einde, hebben ze een mooie (en in mijn ogen logische) afsluiting gevonden. Want laten we eerlijk zijn: Ongeveer negen seizoenen lang hebben we gekeken naar Ted’s verlangen om met Robin samen te zijn. De laatste afleveringen van het seizoen kwamen ook nog even veel bekende gezichten voorbij: Van de vele exen van Ted tot de oud-collega van Robin, Sandy Rivers. Een mooie afsluiting voor een leuke serie. Naast deze sitcoms, moesten we dit jaar ook afscheid nemen van de SyFy serie Warehouse 13. Vorig jaar was al bekend dat ze nog een laatste seizoen zouden krijgen van zes afleveringen en die hebben ze volop benut. Hierdoor konden ze de losse verhaallijnen nog even mooi oplossen en alles netjes afronden.

Einde van het seizoen 2

Renewed!!!!
Gelukkig zijn er ook een hoop series hernieuwd. Na een wat minder tweede seizoen van zowel Once Upon a Time en Revenge zijn beide series sterk teruggekomen in het derde seizoen. Met nog meer ontwikkelingen en nieuwe personages wisten zij hernieuwd te worden voor een vervolgseizoen. Zelf vond ik het Neverland gedeelte wat minder, maar van the wonderful world of Oz kan ik niet snel genoeg krijgen. Grey’s Anatomy werkte de laatste afleveringen van dit seizoen al toe naar het afscheid van Sandra Oh, wat voor een mooie seizoensfinale zorgde en een waardig afscheid van een geliefd personage. Een serie waarbij de spanningen erg hoog opliepen was Arrow. Een geweldige season finale die drie afleveringen lang leek te duren. Geen wonder dat ook deze serie volgend seizoen mag terugkomen. Ook Haven wist blijkbaar goed te overtuigen met de nieuwe versie van Aubrey… Hoewel alle voorgaande seizoenen uit 13 afleveringen bestonden, zal seizoen het dubbele aantal afleveringen krijgen. Zo tweete Emily Rose “HUGE NEWS! We got a 26 ep. pickup! 13 new HAVEN eps-fall & icing on the cake 13 more eps in 2015.” The Big Bang Theory maakt het echter nog gekker. Zij wisten de producenten zo gek te krijgen nog eens DRIE seizoenen te laten bijbestellen.

Einde van het seizoen 3

Een aantal series hebben ook een vernieuwing weten te winnen, al waren de afgelopen seizoen niet zo geweldig. The Vampire Diaries raakt verder en verder verwijderd van waar ze ooit begonnen… Net als bij andere tienerseries lijken de personages iedereen af te gaan voor een relatie wat voor weinig vernieuwing zorgt. De verhaallijnen lijken ook steeds verder gezocht te worden. Zelfs met een einde waaruit zou blijken dat het is afgelopen voor Damon en Bonny, weet je dat (vrijwel) iedereen terug komt uit de dood in die serie. Tja… wachten op de volgende spreuk dus. Lost Girl wist weer een paar geweldige afleveringen neer te zetten, maar de season finale was toch niet zo sterk als in de afgelopen jaren. Jammer… maar laten we hopen dat ze met hun vernieuwing de draad weer sterk op kunnen pakken. Een andere serie die helaas ook steeds wat minder werd is Glee. Het overlijden van Cory Monteith viel natuurlijk zwaar en daar moest niet alleen de cast en crew mee omgaan, maar ook het verhaal moest daardoor aangepast worden. Na een half seizoen gingen ze volledig verder in New York, maar het hele seizoen is helaas niet sterk geweest. Dan is er nog een van mijn favo series van het moment: Castle. Ook dit jaar hebben zij weer een geweldig seizoen neer gezet, waarbij Beckett eindelijk haar moeders moordzaak kon afsluiten… De seizoensfinale was echter een domper. Ineens blijkt Beckett al getrouwd te zijn en laat me niet beginnen over het einde. Een seizoensfinale die aanvoelt als een soap en waar ze hopelijk meteen in de seizoensopener van komend jaar korte metten mee maken.Einde van het seizoen 4

 

Nieuwe series om naar uit te kijken
Gelukkig zijn er voor alle gecancelde series ook weer nieuwe te zien. Zo komt er een korte serie over Agent Carter aan, naar aanleiding van Captain America! En om in de comic sferen te blijven: The Flash keert terug op tv. Ook Veronica Mars-bedenker Rob Thomas keert terug naar het ‘kleine scherm’ en wel met de nieuwe serie iZombie. En hoewel we afscheid hebben moeten nemen van Ted en zijn vrienden, wordt er wel gewerkt aan een spin-off: How I Met Your Dad. Daarnaast zijn er natuurlijk nog vele series meer die binnenkort voor het eerst op het scherm te bewonderen zijn. Nou maar hopen dat ze een mooie opvulling zijn voor de series die we moeten missen.

Einde van het seizoen 5

Zomerperiode
Dan is er nog de zomerperiode… Het voordeel van vele series volgen is dat er ook zomerseries tussen zitten. Zo zit je in de zomermaanden, wanneer de meeste series een break hebben, in ieder geval niet zonder. Over welke series heb ik het dan? Te denken is aan het laatste seizoen van The Newsroom, welke 13 juli van start zal gaan, of Defiance wat iets eerder, op 19 juni, zijn tweede seizoen zal inluiden. Voor nu kan ik in ieder geval nog even de tijd doorkomen met de laatste helft van Game of Thrones, waarna op 17 juni ook Rizzoli & Isles van start zal gaan. Kortom: Ik heb nog genoeg series om me zoet te houden. En anders kan ik altijd mijn onderbroken series nog eens oppakken, zoals Supernatural, Grimm of eindelijk een volledige rewatch doen van Twin Peaks. Ja, aan series is er echt geen tekort deze jaren 😉

xoxo,

Immy.

Interview Stephanie Leonidas door Immy verdonschot

Eerder was ze al te zien in het Nederlandse Kruistocht in Spijkerbroek en vorig jaar scoorde ze een van de hoofdrollen in de SyFy serie Defiance: Stephanie Leonidas. Op vrijdag 11 maart ging seizoen één hiervan in première op het Imagine Film Festival en daarvoor was zij aanwezig. Film- en Teeveehoekreporter Immy Verdonschot voelde de knappe Irathiaanse aan de tand over haar buitenaardse karakter en talenten.

Interview Stephanie Leonidas 1

Afgaande op je cv heb je wel wat met fantasy, met titels als Dracula, Atlantis en MirrorMask, de winnaar van de juryprijs in 2006.
“Is MirrorMask hier bekroond? Dat zijn ze me vergeten te vertellen! Wat leuk. Het klopt, ik hou van films met vreemde wezens en een duistere sfeer. Ik groeide op met The Neverending Story, The Dark Crystal en E.T. Dat zijn mijn favoriete films. Ik staarde altijd naar de televisie denkend ‘Ik wil daarbij zijn’. Ik had nooit verwacht dat het daadwerkelijk zou lukken.”

Nu speel je in Defiance de buitenaardse Irisa. Wat voor research doe je naar zo’n buitenissig personage?
“Irisa is dan wel een Irathiaan, maar ze heeft een menselijk hart. Bovenal is ze een jong meisje dat zichzelf leert ontdekken. Voor mij zat het nieuwe element in haar talenten om met messen om te gaan. Daar zijn heel wat trainingsuren in gaan zitten. Ik kreeg een gigantisch papier met daarop een menselijk figuur getekend. Daar moest ik dan tennisballen op mikken. Geleidelijk mocht ik van tennisballen overstappen naar messen. En die werden steeds scherper en gevaarlijker. Als ik als mezelf train, dus als Stephanie, is iedereen behoorlijk bang. Het grappige is dat zodra ik in de huid van mijn personage Irisa zit, iedereen me van alles durft te laten doen met die messen. Terwijl ik toch écht dezelfde persoon ben!”

Interview Stephanie Leonidas 2

Maar wel totaal onherkenbaar. Wordt je ooit herkend op straat?
“Niet als Irisa, haha. Op conventies reageren mensen geschokt als ze ontdekken dat ik dat meisje achter de make up ben. Het leuke is dat er fans verkleed als Irisa op dat soort conventies afkomen. Het is surreëel, en vleiend. Zij zien er soms zó overtuigend uit, dat ik me bijna zorgen maak voor mijn baan (lacht). En in plaats van de 2,5 uur die ik elke draaidag op de make-up-stoel ziet, doen zij er twintig minuten over! Dus volgens mij doen we iets fout, haha.”

Firefly heeft Browncoats, Star Trek Trekkers… hoe heten de fanatieke fans van Defiance?
“Geen flauw idee! Maar als die nog niet bestaat, dan verzin ik er zelf wel een! Hmm… dat moet wel iets met Irathianen te maken hebben. Al is het alleen om mezelf goed vertegenwoordigd te hebben, want er zitten nog meer buitenaardse soorten in Defiance.” (Na lang piekeren heeft Stephanie nog niet de juiste naam te pakken. Tijdens de Q&A vroeg ik het nogmaals) “Jij weer! You’re cheeky… Ik heb het er gisteren ook met anderen over gehad en we kwamen op ‘Defi-ers.’ Maar dat vonden we eigenlijk rubbish. Dus waarschijnlijk iets als ‘The D’s’.”

Wat zijn de goede en slechte eigenschappen van Irisa?
“Als Irisa heb ik het gevoel dat ik alles aankan. Als ik in haar huid zit, dan kan ik bijvoorbeeld ineens een hek beklimmen. Terwijl ik als Stephanie niet eens een touw in kan! Er komt dan een bepaalde kracht uit en dat is heel leuk om te doen en te ervaren. Verder is ze niet echt een prater. Ze zegt pas wat als ze echt het gevoel heeft dat het nodig is en iets bij kan dragen, maar anders houdt ze zich op de achtergrond. En ja, ze is een alien dus kan gevaarlijk zijn. Dat is terug te zien in de relatie met Nolan. Hij weet hoe gevaarlijk ze kan zijn en dat kan voor wat spanningen zorgen in hun vader-dochter relatie. Wat als ik in 2046 zou leven? Wow… Ik zou me achter Irisa verschuilen denk ik! Dan ben ik een van de gillende mensen die haar om hulp vraagt. Of ik gebruik mijn look van de serie en zorgt dat ik er nog net zo uit zie. Dan zou niemand wat proberen.”

Interview Stephanie Leonidas 3

In Defiance ziet St. Louis er door terraforming drastisch anders uit. Hoe zou Amsterdam in 2046 ogen?
“Het is een mix van de aarde en een andere planeet, dus uit de Amsterdamse gebouwen zouden kleurrijke buitenaardse planten groeien. En aangezien jullie veel fietsen… hebben die anno 2046 dan een vliegtuigmotor waardoor het een zweeffiets wordt. Met fietspaden in de lucht, zou dat er niet cool uitzien? En aliens met Nederlandse accenten, dat wil ik wel horen. Trouwens, dat is misschien wel een goed idee voor seizoen drie.”

Over talen gesproken. Je hebt voor Defiance een compleet nieuwe taal moeten leren.
“Irathiaans is nu mijn tweede taal, haha. David Peterson, die ook aan Game of Thrones meewerkt, heeft voor de serie vijf talen gecreëerd, voor elke cultuur een. Het was een behoorlijke klus om zo’n nieuwe taal onder de knie te krijgen. Het maakt mijn personage wel helemaal compleet. Het grappige is dat we ook in de lunchpauze door blijven babbelen, alsof we een geheimtaal hebben. Mijn favoriete woord? Dat is ‘tashinka’, wat ‘klein meisje’ betekent. Zo wordt Irisa vaak genoemd. Maar het vloekwoord ‘shtako’ is het eerste woord dat we allemaal kenden. Dat gebruik ik ook buiten de serie om, bijvoorbeeld bij mijn ouders. Heel veilig, want niemand begrijpt het.”

Interview Stephanie Leonidas 4

Het is een Amerikaanse serie, maar dat blijkt niet direct uit de cast.
“Haha, dat klopt. Julie (Benz) prijst zich erop dat ze de enige Amerikaan is. Verder komt Grant uit Nieuw-Zeeland, maar een groot deel is Brits, Schots of Canadees. Inhoudelijk sluit dat goed aan bij Defiance. In de serie leven meerdere culturen samen en dat wordt op die manier mooi weerspiegeld. Ik heb dus ook een Amerikaanse accent moeten leren voor Irisa. Het Cogney-accent heb ik een kans gegeven, maar dat werkte totaal niet!”

Vanaf 19 juni is seizoen twee te zien in de V.S. Heb je nu vakantie?
“In december waren we klaar met de opnames. Dat heeft ongeveer zes maanden geduurd en daarna heb ik inderdaad even vakantie gehad. Maar sinds kort zijn we begonnen met de promotie van seizoen twee, dus heb ik het daar druk mee. Wat je kunt verwachten? In het nieuwe seizoen is de sfeer donkerder. En dat niet alleen, Irisa ook. In seizoen een was ze nog wat liever en af en toe wil ik die Irisa wel terug (lacht). We gaan ook meer van het landschap buiten Defiance verkennen. Dus je krijgt andere omgevingen te zien.”

Interview Stephanie Leonidas 5

Defiance wordt vanaf woensdag 30 april 2014 om 21:00 uur uitgezonden op Syfy. In Amerika gaat vanaf 19 juni seizoen twee weer beginnen.

Dit interview is in verkorte versie tevens te lezen op www.imaginefilmfestival.nl

Blog Game of Thrones premiere (Immy Verdonschot)

Blog Game of Thrones premiere strip

door: Immy Verdonschot

Het kon je bijna niet ontgaan zijn, seizoen vier van Game of Thrones gaat van start. Dat kan maar een ding betekenen voor alle fans: Namelijk dat zij op maandagochtend klaar zitten om deze in volle glorie te aanschouwen. Maar, net als vorig jaar, organiseerden Imagine Film Festival en HBO Nederland een Nederlandse première die de bezoekers zelfs nog voor de airtime in de VS konden zien. Een unieke kans dus. Alleen door middel van winacties kon je hier een kaartje voor krijgen en zoals je misschien al raadt, was ik een van de gelukkigen!

Blog Game of Thrones premiere 1

De troon
Het heerlijke aan premières is dat je altijd verrast wordt. Bij binnenkomst kregen we een polsbandje en zodra we richting de zaal liepen stond daar een ware Iron Throne. Iedereen kon bij binnenkomst zijn foto laten nemen en hierbij werden de meest uiteenlopende poses bedacht. Als er een ding is gebleken uit deze fotoshoot dan is het wel dat de personages uit de serie niet de enige zijn: Iedereen wilde op die troon zitten, dat zwaard in zijn handen houden en zelf over King’s Landing heersen. Niet alleen kon ik deze avond delen met enkele collega’s, maar als vrijwilliger op het festival kwam ik ook aardig wat bekenden tegen. Het was de perfecte manier even bij te kletsen en alvast in de festivalsfeer te komen. Daarna was het tijd om de zaal binnen te gaan. Aangezien er niets van de aflevering naar buiten mocht komen werd al het elektronische opname apparatuur (lees: mobieltjes) in beslag genomen en toen kon het plezier beginnen.

Blog Game of Thrones premiere 2

Two Swords, de aflevering
Na een inleiding van de festivaldirecteur en de directeur van HBO Nederland volgde eerst een optreden van drie cellisten die niet alleen het bekende muzikale thema live speelden (met op de achtergrond de daadwerkelijke thema ter ondersteuning met de andere instrumenten) als ook het nummer ‘The Rains of Castamere’. Als er een serie is die zich leent voor het grote doek én live muziek, dan is het wel Game of Thrones. Ik zal hier verder geen spoilers geven van de aflevering – al ga ik er ook wel vanuit dat de meeste die-hard fans de aflevering al lang gezien zullen hebben eer ze dit lezen – maar een ding is duidelijk: Het wordt een megaseizoen. Terwijl de eerste aflevering van seizoen twee veelal introducerend was, zat deze al meteen vol actie. De verhaallijnen van vele personages komen meteen aan bod en alles wat je kunt verwachten van Game of Thrones komt voorbij. Dus was je van plan een drankspelletje te doen, dan zal deze zeker slagen. Verder zijn er ook nieuwe gezichten. Michiel Huisman in de rol van Daario Naharis, wiens charme meteen overkomt, en Pedro Pascal als Oberyn Martell, die op heerlijke wijze geïntroduceerd wordt. Alsof dat nog niet genoeg was, kregen we ook meteen de promo te zien voor de volgende aflevering. Daarna blijft er maar een gevoel hangen: We want more! Toch zullen we op de volgende aflevering nog even moeten wachten.

Borrels en goodies
Als er iets is wat past bij Game of Thrones, dan is het wel drinken. Na afloop van de film kon iedereen die nog niet op de foto was geweest alsnog plaats nemen op de troon. Naast een geprinte foto kon je tevens de foto naar jezelf mailen. Met een wat overbeladen Wi-Fi is dit uiteindelijk gelukt. Waar iedereen met elkaar aan het nabespreken was en bijkletsen, kon je tevens op je weg naar buiten een goodiebag ophalen. Zo kreeg je je eigen (papieren) Golden Crown en kon je geluk hebben met een Game of Thrones flesopener of iPhone hoesje. Daarnaast zat er een handige stamboom van de families uit de serie in, als ook het programmaboekje van Imagine. Zo hoef je nooit lang te wachten op de volgende aflevering, want dit festival begint aanstaande woensdag al. Met een behoorlijke filmlijst is dat een goede manier om de tijd tot aflevering twee mee door te komen.

Xoxo,

Immy.

TeeVee begrippenlijst (Glenn Abbink)

TeeVee begrippenlijst (Glenn Abbink)

Niet iedereen is even goed thuis in de TeeVee-wereld en diens begrippen. Na talloze verzoeken zijn we aan de slag gegaan om een televisie begrippenlijst samen te stellen. Deze pagina bevat begrippen uit het film- en televisiewereld en is aangepast aan de tijd. De pagina gaat er wel vanuit dat de lezer een redelijke basiskennis heeft.

Vanzelfsprekend is de lijst niet uitsluitend en zullen er in de toekomst begrippen aan worden toegevoegd. Mis je een begrip of vraag je jezelf af wat iets betekend, neem dan hier contact op met de redactie.

0 A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z

0-9
a

Akte
Deel scenario van de klassieke verhaalstructuur Begin, Midden, Eind.

Angle
De hoek tussen de positie van de camera en wat er gefilmd wordt.

Antagonist
In de klassieke rolverdeling in drama vind je de protagonist (held) tegenover de antagonist (boef).

Artdirection
De vormgeving van een film zoals die wordt geregistreerd tijdens de opnamen. Denk
aan decors, rekwisieten, belichting, kostuums en make-up.

b

Beeldverhouding (aspect ratio)
Beeldverhouding is de verhouding tussen breedte en hoogte van een beeld. Een traditioneel televisiebeeld heeft een beeldverhouding van 4:3 (4 eenheden in breedte, 3 eenheden in hoogte. Breedbeeldtelevisietoestellen hebben een beeldverhouding van 16:9 (16 eenheden in breedte, 9 eenheden in hoogte). De Amerikaanse 4:3-standaard is 640 pixels in breedte en 480 pixels in hoogte, terwijl de Europese 4:3-standaard 768 pixels in breedte en 576 pixels in hoogte meet.

Biopic
Film over (het levensverhaal van) eenbekende persoon.

c

Camerastandpunt,
De hoek of perspectief van waaruit de camera de object opneemt.

Cameo
Zeer korte, maar opvallende rol, gespeeld door bekend acteur of door de regisseur zelf.

Cast
Alle mensen die meespelen in de film.

Cinematografie
Filmkunst.

Cliffhanger
Spannend moment aan het eind van een scène of aflevering van een televisieserie, waardoor de kijker nieuwsgierig wordt naar het vervolg.

Close-up
Elke opname van dichtbij. Vooral gebruikt bij een shot van alleen het gezicht van een personage.

Cold open
Opening van een film of aflevering van een tv-serie door nog vóór de openingstitels de aandacht te trekken met een intrigerende scène of sequentie.

Continuïteitsmontage
Een filmisch manier om het verhaal zo helder mogelijk te vertellen. De toeschouwer wordt niet in verwarring gebracht door lastig te volgen tijds- en ruimtebepalingen van het verhaal.

Crane shot
Shot waarin de camera vliegt met het gefilmde van boven naar beneden, vice versa.

Crew
Alle mensen die meehelpen bij het maken van de film.

Cut
Een cut is een harde overgang van het ene shot naar het andere zonder effect. Tevens en woord dat gebruikt wordt door de opnameleider of regisseur om aan te geven dat een opname beëindigd moet worden.

d

Dialoog
Gesprek tussen twee of meer personages zoals genoteerd in een scenario.

Diëgese
Een fictief universum, tijd en plaats, waarin de handeling of het verhaal van de film plaatsvindt.

Découpage
Découpage is het ontwerpen van shots en hun samenhang om samen een geheel te vormen. In een découpage wordt de mise-en-scène, camerastandpunten, -instellingen en –bewegingen vastgelegd. In de montage bepaal je vervolgens het uiteindelijke resultaat.

Dissolve
Een montage begrip, waarbij het ene shot vloeit over in het volgende shot.

Director of photography
Degene die eindverantwoordelijk is voor het licht op de set, (soorten) shots, lenzengebruik en camerabewegingen.

Documentaire
Een documentaire is een genre. Een non-fictiefilm die zich berust op documenten en/of feiten.

Dramaturg
Persoon die is aangetrokken om scenario’s te beoordelen en van commentaar te voorzien.

Dutch angle
Een Dutch angle (canted framing, canted angle of Dutch tilt) is een filmtechniek waarbij de camera onder een hoek gehouden wordt. Het resultaat is een beeld waarbij de horizon niet horizontaal maar schuin loopt. De hellende horizon veroorzaakt vervreemding en desoriëntatie.

e

Editor
Degene die de film monteert.

Establishing shot
Shot waarmee voor de kijker duidelijk gemaakt wordt waar we ons bevinden. Is de locatie eenmaal ge-established, dan kan je je permitteren om verder te vertellen in meer specifieke beelden.

Extreme close-up
Shot dat slechts een detail van een object laat zien.

Extreme long shot
Shot waarop de mens nauwelijks zichtbaar is. Wordt gebruikt om een overzicht te geven van een landschap of stad.

f

Fade-in
Een fade-in is een techniek waarbij de scène langzaam vanuit een zwart (of wit) beeld tevoorschijn komt.

Fade-out
Een fade-out is een manipulatie voor film- of geluidsopnamen waarbij het beeld of geluid langzaam onscherp en onduidelijk wordt.

Flashback
Scène of sequentie in het narratief die teruggaat naar het verleden.

Flashforward
Scène of sequentie in het narratief die vooruit springt naar de toekomst.

Frame
Frame is een afzonderlijk filmbeeld.

Frames per second
Het aantal beelden per seconde is een maat die aangeeft hoe snel een apparaat beelden (frames) weergeeft of anderzijds verwerkt. De hoeveelheid beelden per seconde kan worden uitgedrukt in frames per second (fps) of in hertz (Hz). In Europa worden over het algemeen voor televisiebeelden 25 beelden per seconde gebruikt.

Franchise
Een reeks blockbuster films, die zich ontwikkeld tot een merk. Voorbeelden zijn Harry Potter, The Lord of the Rings en James Bond.

g

Genre
Een groepering van films of televisieseries naar gelang gemeenschappelijke kenmerken wat betreft decor, verhaalstructuur en personages. Zoals horror, sciencefiction, (docu-) drama, oorlogsfilm, thriller, avontuur, misdaad, (spaghetti)western, comedy, familie, kinderen, melodrama, musical, slapstick en kostuumdrama.

h

Hand-held shot
Camera wordt gedragen en beweegt mee.

Hard cut
Een overgang (cut) tussen twee beelden welke hard is, in plaats van bijvoorbeeld een fade.

i

In medias res
Latijns voor in (het) midden (van de) zaken) is een relatieve tijdsaanduiding, die vooral veel gebruikt wordt in mediateksten. Hierbij dient de term om aan te geven dat een verhaal niet bij het begin begint, maar ergens in het midden of mogelijk zelfs al rond het einde.

Insert
Losse close-up van een voorwerp waar de nadruk op gelegd wordt.

j

 

 

k

Kadrering
Beelduitsnede, de omlijsting van het te filmen shot.

l

Locatie
Plek voor opname buiten de studio.

m

Method-acting
Manier van acteren waarbij de acteur zoveel mogelijk het personage probeert te worden. Een veelal Amerikaanse manier van acteren. Voorbeelden zijn Marlon Brando en Robert de Niro.

Mise-en-scène
Mise-en-scène is een theaterterm voor het eerste gebruikt door de Franse regisseur André Antoine. Het begrip duikt later op in de fotografie en in de filmkunst als onderdeel van de beeldtaal. Mise-en-scène betekent letterlijk ‘het in scène zetten’. De mise-en-scène betreft de inhoud van het beeld, de enscenering. Het bevat alles wat zich voor de camera bevindt: de acteurs, belichting, kostuums, make-up, decors, enzovoort.

Monoloog
Stuk tekst bestemd om door één personage te worden uitgesproken, zonder onderbroken te worden door een ander personage.

Montage
Het samenstellen van de uiteindelijke film of tv-aflevering uit de gekozen opnamen.

n

 

 

o

Off screen
Niet in beeld gebracht. Het personage is wel hoorbaar, maar niet in beeld.

Over shoulder
Een shot op iemand van achteren over de schouder van een ander.

p

Panning
Het van links naar rechts (horizontaal) bewegen van de camera.

Pilot
Eerste aflevering van een televisieserie.

Plot
De opeenvolging van gebeurtenissen in een film.

POV
Afkorting van point of view. Opname vanuit de positie van het personage die dankzij de montage de suggestie wekt dat je door de ogen van het personage kijkt.

Postproductie
Postproductie zijn alle werkzaamheden na de opnames, ook nabewerking of afwerking.

Producent (producer)
Degene die het geld, de faciliteiten en de mensen bij elkaar brengt om de productie mogelijk te maken.

Protagonist
Tegenovergestelde van antagonist.

q

 

 

r

Registratie
Het opnemen en vastleggen van iets.

Rekwisieten
Losse gebruiksvoorwerpen waarmee het decor wordt aangekleed.

s

Scenario
Het filmverhaal op papier.

Scène
Afgeronde eenheid binnen een film. Een onderdeel die zich afspeelt binnen een bepaalde tijdseenheid.

Screentest
Tijdens de audities spelen de acteurs een stuk voor de camera.

Sequentie
Een eenheid en dramatisch blok van een of meerdere scènes in de film.

Set
Plaats waar gefilmd wordt. De setting kan een bestaande locatie zijn of in de studio.

Setpieces
Bij films is een setpiece een scène of sequentie of een sequentie van scènes waarvan bij de uitvoering veel planning nodig is en vaak veel geld kosten.

Shakycam
Shaky camera is een cinematografische techniek waarbij de normale, stabiele-beeldtechniek wordt vervangen door camerabewegingen vanuit de hand geschoten. Deze techniek wordt vaak gebruikt om een filmsequentie een ad-hoc, documentaire stijl te geven.

Shot
Een shot of take is één ononderbroken filmopname. Het is alles dat wordt opgenomen tussen het aan- en uitzetten van de camera. Meerdere shots samen vormen een scene. Meerdere scenes samen vormen dan weer een sequentie.

Shot-tegenshot
Eenvoudige manier van découpage van een dialoogscène, waarbij van elke gesprekpartner een shot wordt gemaakt.

Slow motion
Een effect waarbij de indruk gewekt wordt dat de beelden vertraagd zijn.

Special effects
Elementen in de film die niet te verwezenlijken zijn of niet bestaan. Deze worden mogelijk gemaakt door (digitale) bewerking tijdens de postproductie.

Spin-off
Een verhaal of serie afgeleid van een al bestaand verhaal of serie.

Split screen
Wijze van monteren, waarbij meerdere van elkaar geïsoleerde beelden tegelijk te zien zijn. Voorbeeld is de televisieserie 24.

Stock footage
Stock footage is een benaming voor beeldmateriaal dat doorgaans niet speciaal voor is opgenomen, maar over is genomen van eerder verschenen media.

Storyboard
Een gedetailleerd plan van de hele film, vaak in de vorm van een stripverhaal. Het storyboard geeft inzicht in alle aspecten van de film.

t

Take
Zie shot.

Teaser of trailer
Een kort filmpje (vooraankondiging) om de interesse van het publiek voor een komende serie of film op te wekken.

Tilting
Een verticale camerabeweging.

Tracking shot
(Dolly), shot waarin de camera meerijdt met het gefilmde van links naar rechts, vice versa, of van voor naar achter, vice versa.

Two shot
Een shot waarbij twee personages in beeld zijn. Het shot isoleert hen.

u

Uitvoerend producent
De uitvoerend producent wordt door de producent of productiemaatschappij aangetrokken om de voorbereidingen, opnamen en afwerking van een film of tv-serie daadwerkelijk te organiseren.

v

Vlieg-op-de-muur
Principe waarbij de filmmaker probeert om de opnamesituatie zo onopvallend mogelijk te filmen om deze zo werkelijkheidsgetrouw op te nemen.

Voice-of-God
De alwetende, neutrale commentaarstem bij filmbeelden.

Voice-over
Commentaarstem bij filmbeelden.

w

Wipe
Het ene shot schuift van boven, onder, links, of rechts het andere shot weg.

x

 

 

y

 

 

z

Zoomen
Het beeld dichterbij halen (inzoomen) of verder van zich afbrengen (uitzoomen).

Blog Pilotseizoen verdwijnt dankzij concurrentie tussen zenders (Glenn Abbink)

media_xl_2073511

In het pilotseizoen laten de vier grote Amerikaanse tv-zenders (ABC, NBC, Fox en CBS) legio pilots maken. Wanneer een deze geproduceerd is, wordt het gebruikt als test om te kijken of een volledige serie succesvol zou kunnen zijn. Het is een vroege stap in de ontwikkeling van een serie. Na het zien van deze pilot bepalen netwerken of de kosten opwegen tegen de opbrengsten, wanneer er meerdere afleveringen worden ‘besteld’. Bij de meeste pilots hakken de zenders jaarlijks in mei de knoop door en wordt het duidelijk welke series in de toekomst te zien zullen zijn op de netwerken. Dit systeem valt echter in duigen door het grote succes van onder andere Netflix en HBO. Deze kabelzenders hebben namelijk geen pilots nodig om succesvolle series te lanceren.

Steeds meer scripts voor HBO, Showtime, Netflix en Amazon krijgen sneller groen licht en de zenders bestellen meteen hele seizoenen. De grote netwerken zijn wat voorzichtiger en zijn nog niet zover dat ze de traditie van het pilotseizoen kunnen beëindigen. Om toch snel succes te kunnen garanderen worden Hollywoodsterren steeds meer gecast in prominenten rollen in televisieseries. Tevens krijgen ze de titel producent zodat ze voor langere tijd met de serie vereenzelvigd blijven.

PilotSeason

Dat gezegd hebbende maakte Fox in januari de stoutmoedige keuze om het idee van pilots geheel te laten verdwijnen. Ze kiezen vervolgens voor het ontwikkelingsmodel van kabelzenders. Het bleek echter dat de verandering specifieker is en Fox wil slechts het pilotseizoen laten varen. Dat is een goed begin. Fox Chairman Kevin Reilly liet weten dat:

“[We] are abandoning pilot season, not pilots. Pilots still are a helpful tool, especially on the comedy side where the alchemy is fragile, and you really need the casting to inform your decision on the project. We will be ordering pilots geared towards series. That means picking up fewer pilots, which is the cable model. Instead of making 10 pilots hoping to get one series on the air, I’d like to make it more 1-to-1 ratio.”

Must-Keep-TV2

Reilly’s gedachtegang is helder en hij speelt in op de ontwikkeling in het televisielandschap waarbij pilotseizoen als achterhaald worden beschouwd en niet in lijn is met de meer vloeiende manier van kabeltelevisie. De kabelzenders lanceren gedurende het hele jaar series, zoals House of Cards, Game of Thrones en True Detective. Zie hier ook de casting van grote acteurs in de hoofdrollen, Matthew McConaughey en Woody Harrelson. Succesvolle formules en series hebben in dit systeem ook een voorrecht. Zo kwam de zogeheten ‘straight-to-series order’ goed van pas bij de bedenker van Breaking Bad, Vince Gilligan. Door het succes van de serie mocht hij vervolgens voor CBS meteen aan de slag met een compleet seizoen van Battle Creek, een politieserie die zich afspeelt in de slechte wijken van het Noord-Amerikaanse stadje.

Bovenstaande is helemaal begrijpelijk maar het blijft slecht bij het verwijderen van het pilotseizoen en niet het pilotsysteem. De pilot wordt nog steeds gezien als een behulpzame manier van keuzes maken. Dus als de grote netwerken blijven investeren in ‘sample’ afleveringen, waar richten ze zich dan op bij nieuwe series? Vooral de belofte van een serie en het talent van de betrokken mensen. De kabelnetwerken als HBO, AMC, FX kiezen hun series vooral op basis van het script en het hele seizoen wordt vaak opgenomen voordat één aflevering op televisie te zien is. De bijkomstigheid is wel dat ze in één klap tientallen miljoenen dollars kwijt zijn.

That’s all for now,

Glenn Abbink

Blog Vormen en genres van televisieseries (Glenn Abbink)

Vormen en genres van televisieseries

The Sopranos - Genres van televisieseries

Series, serialized, stand alone, episodisch, procedural…?

Televisieseries maken al enkele jaren een grote ontwikkeling door: Het zijn in feite kleine minifilms geworden. Ook zijn de budgetten van televisieseries de afgelopen jaren flink toegenomen. Maar wat betekent dit voor het format van series? In mijn omgeving hoor ik vaak de vraag wat nou het verschil is tussen series, serials, episodisch, etc. In mijn eerste blog zal ik daarom ingaan op de verschillende vormen en/of genres van de televisieserie.

Serials
Serials zijn televisieseries met een doorlopend narratief en waarbij het plot zich ontvouwt in de opvolgende aflevering (Lost, 24, Mad Men, Homeland, Breaking Bad e.a.). Deze series ontwikkelen vaak hun eigen mythologie. De meest ‘populaire’ vorm van een serial is de soapserie. Bij serials is de volgorde van de afleveringen van belang en deze volgen meestal een rechtlijnig verhaalboog. Deze overbruggen het hele seizoen of zelfs de gehele serie. Serials trachten vele elementen van het narratief verborgen te houden gedurende de eerste afleveringen en geven deze beetje bij beetje (lees: van aflevering tot aflevering) vrij. Zodoende trachten de makers de kijkers voor lange tijd te binden aan de serie. Hierdoor vertrouwen de series op ‘recaps’ aan het begin van een aflevering en eindigen deze op ‘cliffhangers’. Als gevolg hiervan ‘vragen’ de makers de kijker om elke week te kijken en geconcentreerd het plot en/of de rode draad te volgen. Lange tijd hebben televisiestations de serial proberen te vermijden op een prime time tijdslot, omdat het lastiger is deze in broadcast syndication te krijgen. Dit betekend zoveel als de verspreiding en verkopen van series aan andere landen.

Lost Season 6 - Genres van televisieseries

Het eerste decennium van de 21ste eeuw zag de opkomst en groeiende populariteit van de serials, te denken valt aan Alias, CSI, Fringe, Grey’s Anatomy, Six Feet Under, Heroes, Lost, Private Practice, The Shield, The Sopranos, Dexter, True Blood, 24, Ugly Betty en The Wire. Ze worden vaak gekwalificeerd als ‘Quality TV’ omdat de narratieve structuur, representaties van de personages en de esthetisch vormen meer complex en meer ontwikkeld zijn. De afgelopen paar jaar werd echter meer en meer aandacht geschonken aan vluchtige TV formats als reality TV, docudrama’s en documentaires. De serial liep daardoor vaak uit op een fiasco en werden veelal geannuleerd. Mijn persoonlijke voorkeur gaat echter toch uit naar deze vorm, omdat de ‘voldoening’ vele malen groter is dan bij episodische series, die snel kunnen gaan vervelen of in herhaling vallen. Laatstgenoemde hebben ook hun charme, maar serialized series bevatten meer spanning. Mijn kanttekening is echter dat een doorlopend narratief het beste werkt bij een dramaserie.

csi leaders - csi ny - Genres van televisieseries

Procedural of episodisch drama’s
De episodisch drama’s zijn veel meer geconcentreerd op alleenstaande afleveringen, welke iedere keer een verschillend autonoom plot hebben. Direct hieraan gelinkt is de procedural drama waarin het oplossen van misdaden in het middelpunt van belangstelling staat. Te denken valt aan series als Bones, Castle, CSI, House M.D., Law & Order en NCIS. Het gros hiervan bevat locaties als een laboratorium en conferentieruimte vol met hightech apparatuur, waarin het plot zich meestal ontvouwt. De ‘case-of-the-week’ structuur zorgt ervoor dat de kijker niet elke week hoeft te kijken om de serie te kunnen volgen. Het genre wordt vaak bekritiseerd omdat deze generiek, formulematig en minder personage gedreven is. Dit gezegd hebbende is het niet uitgesloten dat het episodische format geen overlap kan hebben met de serials.

Game of Thrones - Genres van televisieseries

The Serial is dead, long live…The serial
De serial wordt vaak op een hoop gegooid en het containerbegrip serialized televisie kan vele type formats omvatten. Ook series als The Sopranos, Mad Men, Breaking Bad Boardwalk Empire en Game of Thrones gebruikten lange verhaalbogen om dieper in personages en situaties te duiken. Het kritiek wat op deze series vaak geuit werd, is dat er in deze series niets gebeurd. Opvallend is echter wel dat HBO’s Games of Thrones en Breaking Bad de meest gedownloade series waren van 2013.

Fringe - Genres van televisieseries

Het serial genre zag in 2009 een afname in kijkers met de serie FlashForward, die net als eerder besproken de resolutie en de antwoorden lange tijd uitstelde. Net als de serie uit 2012 Alcatraz. Dit zijn slechts twee voorbeelden van serials die na het eerste seizoen werden geannuleerd. In 2008 zag men ook Fringe, een serie die in het eerste seizoen elke week een andere case had (procedural drama) en in de seizoenen die daarop volgden zich ontwikkelde tot een serialized drama met een eigen mythologie. De serie worstelde met de levensvatbaarheid, maar wist uiteindelijk vijf seizoenen vol te maken ondanks de gestage afname in kijkers. Hierna zag het televisielandschap een nieuw soort serie: de procedural met serial elementen. Denk hierbij aan recentelijke voorbeelden als The Blacklist, Sleepy Hollow, en Marvel’s Agents of S.H.I.E.L.D..

Under the Dome - Genres van televisieseries

De grootste zomerhit van 2013 was onverwacht Under the Dome, hetgeen de serial veranderde in een soort fast-food genre. Dit ‘andere model’ ontstond doordat de serie slechts 13 afleveringen kreeg, in plaats van de gebruikelijke 22/24. Daarnaast werd deze uitgezonden in de zomer en verdween weer tot de zomer erna. Niet enkel Under the Dome maakte gebruik van dit format, maar ook series als Hostages en Intelligence. Zullen we de komende jaren een sterke groei zien in dit het nieuwe format? Of toch niet? Is de standaard serial nog wel levensvatbaar? Laat me dit zeggen, het is opvallend dat jaren na begin van het serial tijdperk, wat begon met 24, dit jaar een ‘sequel’ op het programma staat: De miniserie 24: Live Another Day. Echter, in plaats van het gebruikelijke 24 uur format (24 afleveringen), beslaat de serie slechts 12 uur….

24 Live Another Day - Genres van televisieseries

That’s all for now,

Glenn Abbink

Start TeeVeehoek.nl

Start TeeVeehoek.nl 1

TeeVeehoek.nl is het meest complete én snelste online televisiemagazine voor de nieuwsgierige seriekijker.

De afgelopen paar maanden heeft het team achter Filmhoek.nl hard gewerkt aan een zustersite TeeVeehoek.nl. Vandaag is de officiële lancering van de site.

Al enige tijd hebben televisieseries een grote ontwikkeling doorgemaakt, wat vooral begon met de komst van series als 24 en Lost. Het zijn in feite kleine minifilms geworden met een afgerond narratief. Waren televisieseries vroeger het terrein van de B-acteurs en actrices, momenteel staan de grote sterren van Hollywood in de rij om in een grote serie mee te mogen spelen. De budgetten van televisieseries zijn daarnaast de afgelopen jaren flink toegenomen. Het genre wordt steeds serieuzer genomen, maar toch verschillen de twee mediavormen van elkaar en daarom vinden wij dat televisieseries een eigen site verdienen.

Op de site zal dagelijks veel serienieuws verschijnen. Daarnaast zullen er door ons team blogs geschreven worden en zullen er zelfs recensies verschijnen over gehele seizoenen van jullie favoriete series. Omdat we aan het begin staan van het leven van ons nieuw ‘kindje’ zal de site de komende tijd nog verschillende aanpassingen en verbeteringen ondergaan.

Vanzelfsprekend zijn wij ook diverse andere sociale media platformen te volgen, zoals op onze Facebook pagina of op ons Twitter account. Daarnaast hebben wij ook een YouTube kanaal waar men diverse trailers en andere filmpjes zult vinden.

We hopen vanze;fsprekend jullie, net als op Filmhoek, de komende tijd in grote getalen te mogen ontvangen!

Mvg,

Het TeeVeehoek team!

Start TeeVeehoek.nl 2

Series in televisieseizoen 2013-2014

Series in televisieseizoen 2013-2014

Televisieseizoen 2013-2014

De grote televisienetwerken zijn inmiddels al even bezig met het televisieseizoen 2013-2014. Naast de series die verlengd zijn zaten er weer erg veel nieuwe series tussen. Hieronder een greep uit alle nieuwe Amerikaanse tv-series. Het blijft afwachten welke serie het langer dan één seizoen gaat volhouden….

Sleepy Hollow (FOX)
Door: Alex Kurtzman en Bob Orci (Star Trek). Regie door Len Wiseman (Underworld).
Met: Tom Mison (Parade’s End), Nicole Beharie (The Good Wife), John Cho (Harold & Kumar Go to White Castle).

Een moderne herbewerking van Sleepy Hollow, gebaseerd op het boek van Washington Irving. Ichabod Crane (Tom Mison) wordt uit het verleden getrokken en gehaald naar de moderne wereld. Hier ontdekt hij dat de wereld op de rand van de afgrond staat en dat hij de laatste hoop van de mensheid is. Dit dwingt hem om samen met een hedendaagse politieagent (Nicole Beharie) een oud mysterie te ontrafelen. Te zien: 16 september 2013.

Brooklyn Nine-Nine (FOX)
Door: Mike Schur en Dan Goor (Parks and Recreation). Regie door Phil Lord en Chris Miller (21 Jump Street).
Met: Andy Samberg (Saturday Night Live), Andre Braugher (Last Resort), Terry Crews (Are We There Yet?).

Wat gebeurt er als een detective die niets serieus neemt een baas krijgt die alles volgens het boekje wil doen en zich volwassen probeert te gedragen? Te zien: 17 september 2013.

Hostages (CBS)
Door: Jerry Bruckheimer (CSI), Jeffrey Nachmanoff (Homeland).
Met: Dylan McDermott (American Horror Story), Toni Collette (The Sixth Sense), Tate Donovan (Argo).

Gebaseerd op de Israëlische serie over een gezin gevangen in het midden van een grote politieke samenzwering en een rechtvaardige FBI-agent wiens rol hierin als een grote verrassing zal komen. Te zien: 23 september 2013.

Mom (CBS)
Door: Chuck Lorre (Two and a Half Men, The Big Bang Theory), Eddie Gorodetsky (Two and a Half Men).
Met: Anna Faris (Scary Movie), Allison Janney (The West Wing), Nate Corddry (Harry’s Law), Matt Jones (Breaking Bad), French Stewart (3rd Rock From the Sun).

Chuck Lorre, de man achter de populaire CBS series Two and a Half Men, The Big Bang Theory en Dharma & Greg, komt met een nieuwe serie over een alleenstaande moeder Christy (Anna Faris) die haar alcoholverslaving de baas is en probeert haar leven bij elkaar te houden. Te zien: 23 september 2013.

Agents of S.H.I.E.L.D. (ABC)
Door: Joss Whedon (The Avengers), Jed Whedon (Dollhouse), Maurissa Tancharoen (Dollhouse).
Met: Clark Gregg (The Avengers), Ming-Na (ER), Elizabeth Henstridge (Hollyoaks), Iain De Caestecker (Coronation Street), Brett Dalton (Killing Lincoln), Chloe Bennet (Nashville).

Agents of S.H.I.E.L.D gaat over een team van S.H.I.E.L.D. agenten, ieder met een eigen specifieke expertise, dat onder leiding van Agent Coulson (Clark Gregg, ook al te zien in The Avengers) te maken krijgt met zowel conventionele dreigingen als bovenmenselijke zaken die een potentieel gevaar vormen voor de wereldvrede. Te zien: 24 september 2013.

Trophy Wife (ABC)
Door: Emily Halpern (Private Practice), Sarah Haskins.
Met: Malin Akerman (Watchmen), Bradley Whitford (The West Wing), Marcia Gay Harden (Into the Wild).

Voormalig feestbeest Kate (Malin Akerman) trouwt met een oudere man (Bradley Whitford) met drie manipulatieve kinderen en twee gestoorde ex-vrouwen. Te zien: 24 september 2013.

Lucky 7 (ABC)
Door: Jason Richman (Bangkok Dangerous, Detroit 1-8-7), David Zabel (ER, Detroit 1-8-7).
Met: Matt Long (Ghostrider), Isiah Whitlock, Jr. (The Wire), Summer Bishil (Towelhead)

De serie gaat over zeven medewerkers van een tankstation in Queens wiens levens zijn veranderd op vele onverwachte manieren door het winnen van de jackpot in een loterij. Te zien: 24 september 2013.

Crazy Ones (CBS)
Door: David E. Kelley (Ally McBeal).
Met: Robin Williams (Mork & Mindy), Sarah Michelle Gellar (Buffy the Vampire Slayer, Ringer).

Komedie over een vader en dochter die in de reclamewereld werken. Te zien: 26 september 2013.

Super Fun Night (ABC)
Door: Rebel Wilson (Bridesmaids), Conan O’Brien (Conan), John Riggi (30 Rock).
Met: Rebel Wilson (Bridesmaids, Pitch Perfect), Lauren Ash (Lars and the Real Girl), Tommy O’Reilly.

Drie vriendinnen starten een zoektocht naar super plezier op elke vrijdagavond. De serie steunt vooral op de populariteit van actrice Rebel Wilson, die ook als producent en schrijfster meewerkt aan de serie. Te zien: 2 oktober 2013.

The Tomorrow People (The CW)
Door: Phil Klemmer (Chuck), Greg Berlanti (Arrow).
Met: Robbie Amell (1600 Penn), Peyton List (Mad Men), Mark Pellegrino (Lost).

The Tomorrow People is gebaseerd op de gelijknamige serie uit de jaren ’70. In de nabije toekomst volgen we een aantal personen die op de volgende trede van de evolutionaire ladder zijn beland. Allen hebben speciale krachten, zoals teleportatie en telepathie. Met z’n allen werken ze samen om te vechten tegen het kwaad. Te zien: 9 oktober 2013.

Once Upon a Time in Wonderland (ABC)
Door: Eddy Kitsis (Once Upon a Time), Adam Horowitz (Once Upon a Time).
Met: Sophie Lowe (als Alice), Peter Gadiot, Michael Socha, Emma Rigby.

Een spin-off van Once Upon a Time rondom Alice en haar avonturen in Wonderland. De serie is bedoeld als mini-serie met een beperkt aantal afleveringen. Te zien: 10 oktober 2013.

Reign (The CW)
Door: Laurie McCarthy (CSI: Miami), Stephanie Sengupta (Outlaw).
Met: Anna Popplewell (The Chronicles of Narnia), Adelaide Kane (Neighbours), Toby Regbo.

Reign vertelt het onbekende verhaal van Maria I van Schotland. Vanaf haar 15de jaar wordt ze naar Frankrijk gestuurd om te trouwen met Prins Francis. Hier betreedt ze de geheimen van het Franse hof en probeert ze te overleven tussen formidabele vijanden, donkere machten en een wereld van seksuele intriges. Te zien: 10 oktober 2013.

The Originals (The CW)
Door: Julie Plec (The Vampire Diaries), Leslie Morgenstein (The Vampire Diaries).
Met: Danielle Campbell (Prison Break), Daniel Gillies (The Vampire Diaries), Claire Holt (The Vampire Diaries), Charles Michael Davis (The Vampire Diaries).

Een spin-off van de serie The Vampire Diaries. Te zien: 15 oktober 2013.

Dracula (NBC)
Door: Dan Knauf (Carnivàle), Cole Haddon en regie door Andy Goddard (Downton Abbey, Torchwood)
Met: Jonathan Rhys Meyers (Match Point, The Tudors), Jessica De Gouw (Arrow), Oliver Jackson-Cohen.

Gebaseerd op het verhaal van Bram Stoker. De serie speelt zich af in de 19e eeuw en de mysterieuze Dracula is aangekomen in Londen. Hier doet hij zich voor als ondernemer die de moderne wetenschap naar de Victoriaanse maatschappij wil brengen. Hij is vooral geïnteresseerd in de nieuwe technologie rondom elektriciteit die belooft om de nachten te verhelderen, ideaal voor iemand die de zon vermijdt. Maar hij heeft een andere reden voor zijn reizen: hij hoopt op wraak op degenen die hem vervloekt hebben met onsterfelijkheid eeuwen geleden. Alles lijkt volgens plan te gaan totdat hij verliefd wordt op een vrouw die een reïncarnatie lijkt te zijn van zijn overleden vrouw. Te zien: 25 oktober 2013.

Almost Human (FOX)
Door: J.H. Wyman (Fringe), J.J. Abrams (Lost, Fringe, Mission: Impossible III), Bryan Burk (Fringe, Lost).
Met: Karl Urban (Star Trek), Michael Ealy (Seven Pounds), Lili Taylor (Six Feet Under), Minka Kelly (Charlie’s Angels), Mackenzie Crook (Pirates of the Caribbean).

Almost Human is een politiedrama vol met actie dat zich 35 jaar in de toekomst afspeelt. Hier worden politieagenten voorzien van hoogontwikkelde mensachtige androïds als partner om samen de misdaad te bestrijden. Een onwaarschijnlijke vriendschap wordt gesloten tussen een agent met een afkeer van robots en een robot die beschikt over onverwachte emotionele reacties. Te zien: 4 november 2013.

Killer Women (ABC)
Door: Hannah Shakespeare (The Playboy Club), Ben Silverman, Sofia Vergara.
Met: Tricia Helfer (Battlestar Galactica), Marc Blucas (Necessary Roughness), Michael Trucco (Battlestar Galactica).

Gebaseerd op de Argentijnse serie Mujeres Asesinas. Centraal staat de enige vrouw in het team van politieagenten in Texas. De mooie dame met ballen weet hoe ze de waarheid boven tafel krijgt. Te zien: 2013/2014.

Mixology (ABC)
Door: Jon Lucas en Scott Moore (The Hangover). Regie door Larry Charles (Seinfeld).
Met: Sarah Bolger (Once Upon a Time), Vanessa Lengies (Glee), Adam Campbell (Harper’s Island).

De komedie speelt zich af in een hippe bar in Manhattan en gaat over de belevenissen van alleenstaanden in hun zoektocht naar de liefde. De serie speelt zich af in één nacht. Te zien: 2013/2014.

Mind Games (ABC)
Door: Kyle Killen (Awake, The Beaver).
Met: Christian Slater (Robin Hood: Prince of Thieves), Steve Zahn (Sahara), Megalyn Echikunwoke (The 4400).

Twee broers, een genie in menselijke psychologie en een gladde ex-gevangene, staan aan het hoofd van een bedrijf ontworpen om problemen op te lossen door middel van een combinatie van wetenschap, menselijke motivatie en manipulatie. Te zien: 2013/2014.

Resurrection (ABC)
Door: Aaron Zelman (The Killing), JoAnn Alfano (30 Rock), Jon Liebman (Ringer).
Met: Omar Epps (House), Kurtwood Smith (That ’70s Show), Devin Kelley (Covert Affairs), Nicholas Gonzalez (Off the Map).

Een familie raakt verstrikt in een wereldwijde gebeurtenis waarbij geliefden terug uit de dood komen, waarbij er niets met ze aan de hand lijkt. Lucille en Harold Hargrave vragen zich af of de terugkeer van hun achtjarige zoon een wonder of een dreigend teken van iets verschrikkelijks is. Te zien: 2013/2014.

About a Boy (NBC)
Door: Jason Katims (Roswell, Parenthood). De regie van de eerste aflevering wordt gedaan door Jon Favreau (Iron Man).
Met: David Walton (New Girl), Minnie Driver (Good Will Hunting), Leslie Bibb (Iron Man).

Gebaseerd op het boek van Nick Hornby en de gelijknamige film uit 2002 met Hugh Grant. De komedie draait om de relatie tussen een kinderlijke man (Walton) en zijn buurjongen. Te zien: Januari 2014.

Series in televisieseizoen 2013-2014 - About a Boy

Rake (FOX)
Door: Peter Duncan (bedenker van de Austalische Rake), Peter Tolan (Rescue Me), Greg Kinnear. De regie van de eerste aflevering wordt gedaan door Sam Raimi (Evil Dead, Spider-Man).
Met: Greg Kinnear (Little Miss Sunshine), Miranda Otto (Lord of the Rings), Necar Zadegan (Emily Owens, M.D.).

Remake van de gelijknamige Australische serie. Rake draait om Keegan Deane, een briljante maar zelfdestructieve strafrechtadvocaat. Zijn persoonlijke leven komt vaak in de knoop met zijn werk. Hij pakt zaken aan die niemand anders wil en wordt geregeerd door een vastberaden optimisme en geloof in rechtvaardigheid. Te zien: Januari 2014.

Crossbones (NBC)
Door: Neil Cross (Luther en Spooks), Walter F. Parkes en Laurie MacDonald (Gladiator, Men in Black).
Met: John Malkovich (Burn After Reading, Being John Malkovich).

Een serie die al even in de maak is, maar is uitgesteld door zender NBC. Het is 1715 op het Bahamaanse eiland New Providence, de eerste functionerende democratie in Amerika, waar de duivelse piraat Edward Teach, alias Blackbeard (John Malkovich), regeert over een schurkenstaat van dieven, bandieten en verdorven zeilers. Tom Lowe wordt op een geheime missie gestuurd om Blackbeard te doden, maar hij komt erachter dat zijn missie niet meevalt. Maar Lowe is niet de enige tegenstander van Blackbeard. Hij is een man met vele doortrapte rivalen. Te zien: januari 2014.

Series in televisieseizoen 2013-2014 - Crossbones

Believe (NBC)
Door: Uitvoerend producenten Alfonso Cuarón (Children of Men), J.J. Abrams (Lost, Fringe, Mission: Impossible III) en Bryan Burk (Fringe, Lost).
Met: Kyle MacLachlan (Blue Velvet), Jamie Chung (Sucker Punch), Jake McLaughlin (Savages), Delroy Lindo (The Chicago Code), Sienna Guillory (Resident Evil: Afterlife)

Een jong meisje die beschikt over krachten als levitatie en telekinese wordt opgejaagd door mensen die haar krachten voor hun persoonlijke gewin willen gebruiken. Een uit de gevangenis ontsnapte man is belast met de taak om haar te beschermen tegen de kwade elementen. Te zien: januari 2014.

Gang Related (FOX)
Door: Scott Rosenbaum (The Shield) en Chris Morgan (Fast & Furious). Allen Hughes (The Book of Eli) zal de eerste aflevering regisseren.
Met: Terry O’Quinn (Lost), Ramon Rodriguez (Charlie’s Angels), Sung Kang (The Fast and the Furious), RZA (G.I. Joe: Retaliation).

De serie volgt een bendelid die geïnfiltreerd wordt in de San Francisco Police Department en die daar een hoge positie verwerft om uiteindelijk terecht te komen bij de Gang Task Force. Daar moet hij een balans vinden tussen zijn verplichtingen naar zijn bendeleden en zijn toenemende gevoel van loyaliteit naar zijn nieuwe politiefamilie. Te zien: Begin 2014.

The 100 (The CW)
Door: Jason Rothenberg, Kass Morgan, Bharat Nalluri (Spooks).
Met: Eliza Taylor (Neighbours), Kelly Hu (X2), Henry Ian Cusick (Lost).

97 jaar nadat een nucleaire oorlog de aardse beschaving heeft uitgeroeid keert een ruimteschip terug naar aarde. Honderd jeugdige criminelen worden teruggezonden om te onderzoeken of er een her kolonisatie plaats kan vinden. Te zien: Begin 2014.

Star-Crossed (The CW)
Door: Meredith Averill (The Good Wife).
Met: Aimee Teegarden (Friday Night Lights), Matt Lanter (90210), Malese Jow (The Vampire Diaries).

Wanneer een buitenaardse jongen samen met acht lotgenoten integreren op een Amerikaanse highschool, zorgt een epische romance tussen hem en een menselijke meisje ervoor dat de vrede op aarde bedreigd wordt. Te zien: Begin 2014.

Family Guide (NBC)
Door: DJ Nash (‘Til Death, Traffic Light, Guys with Kids), Jason Bateman (Arrested Development).
Met: Parker Posey (The Good Wife), J.K. Simmons (The Closer), Harold Perrineau (Lost).

Zoon Henry kijkt op tegen zijn blinde vader en geniet van de afwezigheid van zijn moeder na de scheiding. Zijn ouders groeien echter nader tot elkaar na de scheiding. Te zien: Januari 2014.

Intelligence (CBS)
Door: Michael Seitzman, David Semel (American Horror Story).
Met: Josh Holloway (Lost), Marg Helgenberger (CSI), Meghan Ory (Once Upon a Time).

De serie gaat over de US Cyber Command en richt zich op een eenheid die draait om een agent met een speciale gift. Hij heeft een microchip geïmplanteerd in zijn hersenen die hem in staat stelt om toegang te krijgen tot het gehele elektromagnetische spectrum. Te zien: 24 februari 2014.

24: Live Another Day (FOX)
Door: Howard Gordon (24, Homeland), Brian Grazer (24), Kiefer Sutherland (24, Touch).
Met: Kiefer Sutherland (24).

De plannen om een 24 bioscoopfilm te maken kwamen maar niet van de grond en nu is er gekozen voor een miniserie van 12 afleveringen. Jack Bauer wordt wederom gedurende 24 uur gevolgd, maar aangezien maar in 12 afleveringen. De gebeurtenissen spelen zich enkele jaren na het laatste seizoen (8ste) af. Andere acteurs dan Sutherland zijn nog niet bekend gemaakt.
Te zien: Zomer 2014.

Blog: Hallo, mijn naam is Immy… en ik ben serie verslaafd

Mijn naam is Immy...

Blog #1: Hallo, mijn naam is Immy… en ik ben serie verslaafd 😉

Het nieuwe jaar is inmiddels al aan het einde van haar eerste maand en daar past natuurlijk ook een nieuwe blog bij. Ik schrijf vanaf nu niet alleen meer blogs over films, maar ook over series. Net als met films, ben ik opgegroeid met series. Zo kan ik me nog herinneren dat ik als klein kind extra vroeg opstond om het begin van Alfred J. Kwak niet te missen en vervolgens nog een kwartier lang naar een leeg scherm te staren voor het eindelijk begon.

Hallo, mijn naam is Immy... - Alfred J. Kwak

Later volgden vele andere series. Van de Nederlandse series als Oppassen!, Zonder Ernst, Ik ben je moeder niet en zelfs een enkele soap tot de series die onze familieavonden op zaterdag vulden met Lois & Clark: The New Adventures of Superman. Als tiener van de nieuwe media generatie was ik al snel niet meer weg te slaan bij de televisie. Van vele series zag ik verschillende afleveringen (Dawson’s Creek, Saved by the Bell, The Nanny etc.) maar ik beschouwde mezelf nooit een echte fan tot ik op een vrijdagavond mijn eerste aflevering van Buffy the Vampire Slayer zag. Ik ging helemaal op in de wereld vol vampiers, demonen, heksen en slayers en kocht al snel video-boxen en dvd-boxen zodra deze uitkwamen.

Hallo, mijn naam is Immy... - Lois & Clark

Het voordeel van series is dat je personages kunt volgen. Een film vliegt als het ware voorbij en daarna is het afgelopen (tenzij er natuurlijk nog een – of meer – vervolg op komt). Series hebben meerdere verhaallijnen die je vasthouden en er is altijd wel een personage waar je je in kunt herkennen. Niet te vergeten de vele cliffhangers waar gebruik van wordt gemaakt. Bij sommige series kun je niet wachten op de volgende aflevering en is het een absolute hel om ook maar een week (of langer) te moeten wachten op de ontknoping of het gevolg na zo’n cliffhanger met een ‘To be continued’ scherm. Terwijl je met de ene serie kunt lachen, zijn er andere juist voor de spanning of drama.

Tegenwoordig is het gemakkelijker om series te kijken op welk medium dan ook. Buffy the Vampire Slayer was de eerste serie waarvan ik afleveringen downloadde. Met de toen nog verschrikkelijke kwaliteit, kleine schermen en vaak verkeerde extensies of afspeelprogramma’s waardoor ik alleen geluid hoorde. Gelukkig is er nu veel veranderd. Zo hoef je geen weken meer te wachten op een aflevering en is de kwaliteit geweldig. Tevens is de kwaliteit van series op zich gigantisch vooruit gegaan… wat leidt tot mijn ‘probleem’: Er zijn teveel goede series en ik kan ze niet allemaal volgen. Als ik heel eerlijk ben, dan wil ik dat ook niet eens. Het zou namelijk niet mogelijk zijn. Maar des te beter is het om in de tussenperiodes (zoals de winter of zomer) een andere serie een kans te geven.

Hallo, mijn naam is Immy... - Buffy DVD collectie

Een groot verschil van de afgelopen jaren is ook de kwaliteit van de series zelf. Voorheen waren series simpelweg een sitcom waar alleen mee gelachen kon worden. Of een drama waar alles erg zwaar was. Zowel de verhaallijnen als de personages zijn interessanter geworden, nieuwe ideeën worden uitgewerkt (al zijn er natuurlijk ook veel series gebaseerd op boeken) en genres worden overschreden. Een serie kan zowel humor, spanning, fantasy als drama bevatten. Naast deze diversiteit zijn ook de productionele omstandigheden erg gegroeid voor series. En dit alles is terug te zien, waardoor we alleen maar meer series kunnen en willen kijken.

Hallo, mijn naam is Immy... - Netflix

Op dit moment volg ik ongeveer vijftien tot twintig series, waarvan ik er zeker tien probeer te zien zodra deze online komen. Daarnaast heb ik nog velen op mijn lijstje staan die veel lof krijgen en ook nog wat oude series waar ik nooit aan toegekomen ben (te denken aan de klassieker Twin Peaks, maar ook aan nieuwe series zoals House of Cards, Homeland etc.). Ik ben van plan om zo veel mogelijk te bloggen over de series die ik volg, het nieuws daarvan of de verhalen die ik van anderen hoor. Mocht er dan ook iemand zijn die mij een goede serie aan kan raden: Barst maar los, want ik wil iedere serie graag een kans geven. Ik geef toe dat ik bij American Horror Story redelijk snel ben afgehaakt en Pretty Little Liars en Awkward werden me iets te absurd, dus daar ben ik ook mee gestopt. Maar voor het overgrote deel wil ik series altijd afkijken. Dat is naar mijn mening de enige manier om een serie echt op waarde te kunnen schatten.

Enkele series die ik op dit moment volg: How I Met Your Mother, The Big Bang Theory, The Crazy Ones, Castle, Revenge, Once Upon a Time, Parenthood. Heb jij nog aanraders? Dan hoor ik het graag!

Xoxo,

Gossip Girl…. Just kidding 😉

Immy.

Neem ook een kijkje op Filmhoek.nl

Filmhoek.nl

Vorig jaar zijn de makers van TeeVeehoek.nl begonnen met diens moedersite Filmhoek.nl. Klik hier om naar Filmhoek.nl te gaan.

Filmhoek.nl het meest complete én snelste online filmmagazine voor de nieuwsgierige filmbezoeker. Filmhoek.nl brengt dagelijks informatie en nieuws over film en natuurlijk de eigenzinnige recensies van nieuwe bioscoopfilms door Glenn Abbink, Peter Solvani, Immy Verdonschot, Fabian van der Starre, Sandro Algra B. & gastrecensenten. Daarnaast biedt Filmhoek.nl een platform aan beginnende schrijvers om een recensie of blog te schrijven als gastrecensent. Verder faciliteren wij prijsvragen i.s.m. diverse filmstudio’s en hebben we een aparte blogpagina met als onderwerp film in het algemeen. Op deze pagina lees je meer over de personen achter Filmhoek.nl

Blog HalloWhedon 5 – Een weekend vol EPICNESS (Immy Verdonschot)

Hallowhedon 5 - filmstripHalloWhedon 5 door Immy Verdonschot

Het laatste weekend van oktober ben ik altijd in Engeland te vinden. Niet voor British breakfasts, het weer of sight seeing, maar voor HalloWhedon: De conventie voor het werk van Joss Whedon (Buffy, Angel, Firefly, Dollhouse, The Avengers, Marvel’s Agent’s of S.H.I.E.L.D. en nog veel meer). Het is het beste weekend van het jaar en ook dit keer beloofde het weer een geweldige tijd te worden.

Blog HalloWhedon 5 - Immy

Fangirling
Veel mensen begrijpen niet hoe je zo erg van een serie kunt houden of fan kunt zijn dat je naar een conventie toe zou gaan. Het is een weekend waar iedere avond een ander themafeest wordt georganiseerd, waar de dagen vol zitten met fotoshoots, handtekeningsessies, talks, quizen, viewings en een veiling. Voor mij heeft het niet eens alleen maar te maken met de serie, maar draait het des te meer om al mijn vrienden weer te kunnen zien. Eén keer in het jaar delen wij met elkaar waar we van houden en waar vele anderen alleen maar onbegrip voor hebben. We kunnen non stop praten over waarom we van al deze series en films houden en waar we eventueel minder tevreden over zijn. Het is altijd een feest om mijn vrienden te kunnen zien en nieuwe vrienden te maken, waardoor onze groep alleen maar blijft groeien.

Maar laten we eerlijk zijn: Het hoogtepunt is om de makers van onze favoriete shows te kunnen ontmoeten. Om te horen hoe zij het hebben ervaren of leuke achtergrond verhalen te achterhalen. Dit jaar was het wat dat betreft volle bak, want hoewel we vorig jaar ‘slechts’ drie acteurs mochten verwelkomen (Nicholas Brendon, Kristine Sutherland en J. August Richards) stonden er dit jaar acht (!) mensen op de gastenlijst: Tom Lenk (Andrew, Buffy), K Todd Freeman (Mr. Trick, Buffy), Jeff Ricketts (Weatherby, Buffy/Angel), Sarah Hagan (Amanda, Buffy), Alexis Denisof (Wesley, Buffy/Angel) en Amy Acker (Fred, Angel). Helaas moest Amy Acker afzeggen vanwege werk (momenteel is ze te zien in het nieuwe seizoen van Person of Interest). Daarnaast hadden we voor het eerst een crewlid in ons midden: Jane Espenson (schrijft nu o.a. voor Once Upon a Time en Game of Thrones). Jane heeft op het moment ook een webserie, genaamd Husbands, met de extra gast van het jaar Brad Bell (acteur en schrijver). Het beloofde dus een druk weekend te worden.

Blog HalloWhedon 5 - vliegveld
(Samen eten op het vliegveld, met de scoobs (oude vrienden) en nieuwe vrienden)

Let the fun begin!
Hoewel de meeste Whedonians (fans van Joss Whedon) die ik ken in Engeland zitten, ontmoet ik ieder jaar weer nieuwe Hollanders. Ook al waren we elkaar vorig jaar niet tegengekomen, hebben Christa Galesloot en ik elkaar via HalloWhedon (de facebook pagina) leren kennen. Dit jaar besloten we samen te reizen. Hoewel de reis niet helemaal voorspoedig verliep, was ik uiteindelijk rond het middaguur in Birmingham. Tijd genoeg om in te checken, het hotel te ontdekken (de ontbijtzaal en alle zalen voor HalloWhedon) en bij te kletsen met vrienden! Toen ik in de lobby stond kwam er een stoet aan bekende gezichten binnen lopen met koffers en al. Zo’n weerzien is altijd even emotioneel na een heel jaar elkaar alleen maar op facebook, twitter, Voxer of Instagram gezien/gesproken te hebben. Het werd een waar knuffelfestijn.

De openingsceremonie zou pas om half acht beginnen, dus we gingen eerst met de groep eten op het vliegveld (in de buurt was niets anders te vinden). Daarna gingen we snel naar de zaal waar de ceremonie – als ook de vele talks – zouden plaatsvinden. Na het welkomwoord van de organisatoren, worden alle gasten een voor een op het podium geroepen en onder luid gejoel en applaus wordt iedereen als ware rockster onthaalt. Iedereen nam even de tijd om ons toe te spreken en liet weten hoeveel zin ze hadden om het weekend met ons door te brengen. De tijd vloog voorbij en nog geen half uurtje later was het al tijd voor de wijnreceptie (Gold Card Holders only).

Tijdens de wijnreceptie sta je met een groep om een tafel (inmiddels staan wij ieder jaar met dezelfde groep, al dan niet met wat extra aanschuivenden) en komt iedere gast langs zodat je op de eerste avond al gezellig met hen kan kletsen. Zo kregen we het vorig jaar voor elkaar dat Nicky (Xander uit Buffy) toen al de Snoopy dance voor ons deed en wij met hem een liedje uit Once More With Feeling zongen (de musical aflevering van Buffy). Ook dit jaar was het genieten. Zo kreeg ik de kans om Alexis te vragen of hij voor ons zou dansen (hier had hij over getweet), spraken we twee woorden Nederlands met Jane, hadden we het over Freeman’s werk in the TMNT die nog uit moet komen en nog veel meer. Brad stal meteen mijn hart. Aangezien hij niet in het werk van Whedon zit, was hij heel verlegen en zei ‘niemand kent mij hier’. Wij hebben hem snel uit deze illusie gehaald want vrijwel iedereen aan onze tafel kijkt Husbands.

Blog HalloWhedon 5 - podium

Sidenote: Dit jaar was mijn vierde HalloWhedon en sinds de eerste keer ben ik al een Gold Card Holder. Dit houdt in dat vrijwel alles inbegrepen is, terwijl je anders voor foto’s of handtekeningen zou moeten betalen. Daarnaast is er dus een speciale wijnreceptie, worden de voorste vijf rijen gereserveerd zodat je vooraan kunt zitten bij talks, krijg je een giftbag – met o.a. T-shirt en mok – en vele andere dingen.

Feestjes, talks en zo veel meer!
Ik zou pagina’s vol kunnen schrijven over mijn weekend, maar zo erg zal ik niet uitweiden. Het Hawaiiaanse feest op vrijdag was een groot succes en zaterdag kon het volle programma beginnen fotoshoots, het scoren van handtekeningen en het wachten in de queues op je beurt. In de middag vonden de talks plaats waarbij wij de kans hadden om vragen te stellen aan de acteurs en leuke anekdotes kregen over het acteervak. Tevens stond de aflevering Band Candy (Buffy) op het programma, waarbij schrijver Jane Espenson en acteur K Todd Freeman, hun commentaar gaven met aansluitend een Q&A. Nieuw dit jaar was een Writing Workshop door Brad Bell en Jane Espenson. Van te voren had ik al besloten dat ik hier bij moest zijn, maar er waren zoveel aanmeldingen dat er werd geloot. Helaas moest ik dit dus op zaterdag aan mij voorbij laten gaan.

We gingen door met de veilig, waar iedereen veel te veel geld uitgeeft aan geweldige merchandise. Binnen een uur was ook dit voorbij en hadden we wat tijd voor het feest zou beginnen. Christa en ik hadden met onze facebook-ReWatch-groep afgesproken en zouden ons bij vriendin Claire klaarmaken voor het Halloween feest (we gingen als reavers, uit Firefly/Serenity). Ook dit was weer een superavond!! Iedereen gaat all out met zijn kostuums en ze verzinnen de creepiest dingen. Alle gasten besloten volop mee te genieten van het feest en leefden zich uit in geekstyle op de mechanische spin (in plaats van een stier) en tijdens de con-dansen zoals Time Warp en Star Trekkin’. Een van de tofste dingen is misschien wel dat iemand van de organisatie aan ons vroeg of wij dansend met Alexis op de foto wilden. Het is in principe ‘not done’ om de gasten te vragen voor foto’s omdat zij er ook gewoon voor hun plezier zijn, dus dit is een once in a lifetime mogelijkheid en zeg nou zelf: Het is een geweldige foto!

HalloWhedon 5  - Alexis Denisof
(Our party pic with Alexis!!!! EEEEEP)

Niet lang daarna trakteerde Alexis ons ook nog eens op zijn befaamde Wesley dance. Een moment dat me nog lang bij zal blijven! De feestjes duren altijd tot laat en het is dan ook een aangename verrassing wanneer de klok in zo’n weekend verzet wordt. Je komt tijdens zo’n weekend amper aan slaap toe, dus zo’n uurtje doet dan veel. Iets beter uitgerust is de zondag vaak een relaxte dag omdat alleen de overige foto’s en handtekeningen nog gehaald moeten worden. Je hebt de tijd om naar de dealers room te gaan voor leuke comics, posters, foto’s en andere merch. Op zondag stond er nog een tweede workshop gepland en vanwege de grote belangstelling hadden ze er nog een derde aan toegevoegd. Ik had me dan ook voor beide ingeschreven, maar voor de tweede was ik ook alweer uitgeloot. De middag begon daarom weer met guest talks en dé Game Show! Dit is een quiz over je Whedon-kennis waarbij er twee teams van gasten en iemand uit het publiek worden samengesteld. And this year I got picked!!!! Een van mijn meest memorabele herinneringen zal het moment zijn waarop de show host mij Amy noemde, waarop de hele zaal – nou ja, alle geweldige vrienden die ik de afgelopen vier jaar heb gemaakt – uit volle borst hem corrigeerden en riepen “It’s Immy!!!! With an ‘I’!!!” Op dat moment voelde ik mee een rockster en was ik diep geraakt. I love them so much. Ik zat met Jane en Tom in het team en moest ook verschillende scènes met hen uitspelen. Zie hieronder de ontroerende sterfscène van Agent Coulsen (Jane) met mij als Nick Fury. En we wonnen nog ook!

HalloWhedon 5 - Coulson's death
(Me and Jane acting out Coulson’s death :'( )

Helemaal high van de overwinning was ik vergeten te kijken of ik de derde workshop had gehaald en dit bleek het geval! Ik racete dus naar de workshop en daar konden we een uur naar de tips en tricks luisteren van Brad en Jane. Een onwijs leuke, interessante en geweldige ervaring. Op zo’n zondag realiseer je je tevens hoe snel het weekend voorbij gaat. Want na de workshop bleef slechts de laatste talk met alle gasten over, waarna de afsluitingsceremonie zou volgen. Vrienden, die de volgende dag werk hadden of college, begonnen al af te druipen en de goodbyes konden beginnen. Voor de achterblijvers hadden de crewleden in hun vrije tijd nog een vertoning van Once More With Feeling georganiseerd waarna nog een chilling out party zou plaatsvinden in dezelfde zaal. Ik besloot met een groepje vrienden eerst samen nog wat te eten in de lobby, waarna we uit volle borst meezongen met alle liedjes. Als bonus kregen we overigens ook nog de pilot te zien van Jeff Rickett’s nieuwe film, waarin hij een Nederlandse officier speelt.

Afscheid
Nadat het feest was afgelopen wilden wij nog geen afscheid van elkaar nemen. Dus we bleven nog even hangen in de hotellounge. Maar de moeheid begon toe te slaan en langzaamaan dropen we af naar onze kamers. De volgende ochtend hebben we voor een groot deel nog samen kunnen ontbeten, waarna we afscheid namen. Om niet veel later iedereen in de lobby weer tegen te komen om uit te checken. Ook kreeg ik nog een knuffel van Jeff Ricketts, die ook in de lobby stond, om me nogmaals te feliciteren met de overwinning in de Game Show.

Toen was het tijd om echt afscheid te nemen, de laatste (emotionele) knuffels werden uitgewisseld en we beloofden elkaar om er volgend jaar weer allemaal bij te zijn. Ik had mijn kaartje voor HalloWhedon 6 op zondag al meteen gekocht, dus volgend jaar ben ik er sowieso weer bij. Terug in Londen en wanneer het echt plaats vindt met Halloween. Dat wordt dus feesten!

Xoxo,

Immy.

Zie ook mijn eigen blog voor een iets uitgebreider verhaal met nog meer foto’s, of kijk hier voor mijn verhalen van HalloWhedon 4.

Blog: Cory Monteith… een waar gemis (Immy Verdonschot)

Cory Monteith... een waar gemisCory Monteith… een waar gemis door Immy Verdonschot

Cory Monteith overleden 2

Vanochtend werd ik wakker met het verschrikkelijke nieuws dat Cory Monteith gisteren is overleden op 31-jarige leeftijd. De Glee-ster werd gisterenmiddag dood gevonden in het Vancouver Fairmont Pacific Rim hotel. Ik ben niet het soort persoon dat ‘verliefd’ wordt op personages, of nog echt op toegewijde wijze fan is van een serie. Maar als Glee-volger heeft dit nieuws me zeker geraakt. Niet alleen ben ik één van de miljoenen mensen die kon genieten van zijn geweldige stem en zijn prachtige talenten in Glee, maar daarnaast leek hij altijd zo’n vrolijke man die goed in het leven stond. Hij hoort met zijn 31 jaar dan ook thuis in het rijtje van sterren ‘who died to soon’ (zoals James Dean en vele anderen).

Het nieuwsbericht
Op zes juli 2013 checkte Monteith in het hotel in en hij zou afgelopen zaterdag 13 juli weer uitchecken. Toen hij om 12 uur ’s middags zijn check-out tijd miste ging een hotelmedewerker naar zijn kamer, waar zijn lichaam werd gevonden. De politie is erachter gekomen dat Monteith op vrijdagavond met vrienden was, maar zaterdagochtend alleen terugkeerde. Waarschijnlijk was hij dan ook alleen toen hij stierf. Er is nog geen doodsoorzaak bekend gemaakt, maar de politie gaat in ieder geval niet uit van ‘foul play’. De politie ondervraagt de mensen die vrijdag bij hem waren. Het is verder onduidelijk of Glee castleden of zijn vriendin en co-ster Lea Michele bij hem waren.

In maart dit jaar liet Monteith zichzelf opnemen in rehab voor ‘substance abuse’. Dit was overigens niet zijn eerste bezoek, want toen hij negentien jaar oud was, had hij zichzelf ook laten opnemen. Verschillende websites hebben het daarom over een mogelijke drugoverdosis, maar hier is door de politie nog niets over gezegd.

Die vrolijke glimlach
Wanneer je naar foto’s van Monteith kijkt blijf je die vrolijke glimlach van hem terug zien. En dan kun je niet geloven dat zo iemand er ineens niet meer is. Of dat hij het moeilijk had in zijn leven. Ik las het nieuws het eerst op facebook en twitter, en ging vervolgens ook even naar zijn twitteraccount. Zijn laatste berichten zijn zo onschuldig dat het gewoon pijn doet om te lezen. Totaal onverwachts. Ook kwam ik bij zijn foto’s terecht en die laten je hart breken. Een foto van zijn vriendin Lea Michele (Rachel Berry uit Glee), van wanneer hij haar voor het eerst leerde snowboarden. Iets verder terug nog een foto van de Glee cast tijdens Comic Con… Allemaal herinneringen die tonen wie en wat hij achterlaat. Zijn familie, vrienden, zijn castleden van Glee. Tuurlijk, fans delen dit leed. Maar de mensen die hem kennen… Je kunt je niet voorstellen wat zij nu meemaken. The Hollywood Reporter heeft een hele lijst aan tweets van mensen die hun medeleven tonen.

Cory Monteith - Lea Michelle

Fans tweeten er ook op los. Het meest pijnlijke zijn misschien nog wel de retweets van Lea Michele, of de foto’s en citaten uit interviews van deze verliefde meid. Het is ongelooflijk hoe vaak de foto wel niet voorbij komt waar ze beiden instaan met een kaart in hun hand “We’re getting married”.

“Lea recently professed her love for Cory in an interview with Marie Claire, revealing: “I don’t even remember a time when he wasn’t my boyfriend. No one knows me better than Cory. No one knows what it’s been like to go through this more than he does. Feeling like you have that net underneath you allows you to jump higher and go farther. He makes me feel like I can do anything. For the first time in my life, I feel really, really settled and happy. I feel like the luckiest girl in the world.”

Cory Monteith - We're getting married

Bij deze foto worden opmerkingen gedeeld als “She shouldn’t be wearing black, but white” of “They were supposed to be getting married in two weeks” en een herinnering dat Michele bijna jarig is, de eerste die Cory zal missen in vier jaar. Mijn hart breekt echt bij het lezen van deze berichten.

20th Century Fox, het bedrijf en netwerk dat achter de hitserie Glee staat, liet weten: “We are deeply saddened by this tragic news. Cory was an exceptional talent and an even more exceptional person. He was a true joy to work with and we will all miss him tremendously. Our thoughts and prayers are with his family and loved ones.”

Cory Monteith overleden 1

In Glee
Sinds het begin van de serie in 2009 speelde Monteith de tiener Finn Hudson. Een jongen die veel te verduren kreeg, maar uiteindelijk toch zijn geluk wist te vinden in de Glee Club en zijn relatie met Rachel (Michele). In seizoen vier gingen Finn en Rachel uit elkaar en was hij minder te zien in de serie. Hier was voor gekozen om dat de Glee producenten, het netwerk en Michele hem tijdens zijn rehab steunden. Maar ondanks alles wat gebeurde in de serie bleef nog altijd duidelijk dat deze twee personages, ook wel ‘Finchel’ genoemd, bij elkaar horen. Ik weet nog dat ik op een gegeven moment dacht: “Finn en Rachel zijn zo’n koppel die veel te verduren krijgen, uit elkaar gaan, maar in de laatste aflevering van de serie gaan trouwen”, want iedereen weet dat zij ‘het koppel’ van de show zijn. Mijn gedachten gaan ook meteen naar de toekomst van Glee. Hoe moet dit nu verder? Een geweldig talent en een prachtige stem zullen voortaan ontbreken. The Hollywood Reporter zegt dat het nog onduidelijk is hoe de plotselinge dood van Monteith de productie van Glee zal beïnvloeden. De eerste aflevering van het vijfde seizoen zou op 19 september worden uitgezonden op FOX… Hij zou weer een series regular zijn in dit seizoen. De dood van Monteith is een tragedie in het echte leven, welke ongetwijfeld zal terugkomen in de serie. Ik weet nu al dat het niet uitmaakt hoe ze het aanpakken, maar het zullen tearjurkers van een aflevering(en) worden.

Het internet staat alweer vol met de foto’s, videos en lieve berichten over Monteith. Het is het bewijs dat leed gedeeld kan worden over de hele wereld. Iedereen heeft natuurlijk zijn manier om iemand te eren of aan een persoon terug te denken. Daarom wordt mijn zondag nu gevuld met het schrijven van deze blog (zowel in Nederlands als Engels), het kijken van verschillende Glee afleveringen en het luisteren naar de Glee covers.

Cory Monteith, een talent die waarlijk gemist zal worden. May he rest in peace.

Immy

Lees Immy haar originele Engelstalige blog hier