Blog: De uitdaging – V (Immy Verdonschot)

Share Button

Blog: De uitdaging – V (Immy Verdonschot)

Blog De uitdaging – V door: Immy Verdonschot

Het is al enige tijd geleden dat ik mijn laatste uitdagingsblog heb geschreven. Zo blijkt dat de laatste loodjes toch wat langzaam gaan, maar die laatste letters komen er zeker aan. Zo is dit keer de beurt aan series met een ‘V’. En dat bleken er niet zo heel veel te zijn.

Veronica…Mars!
Ik kan niet anders dan beginnen met een van mijn favoriete series ooit: Veronica Mars. De show die Kristen Bell haar start gaf als tienerdetective in een wereld vol rijkeluiskinderen. Niet alleen is de serie heel slim, en gaat deze uit van slimme kijkers, maar de season arcs zijn zo grijpend dat je niet anders kan dan bingen. Let echter wel: in het laatste seizoen, seizoen drie, wilde de zender nieuw publiek trekken en dus werden de season arcs veranderd in drie korte arcs… Dit kwam niet echt goed uit de verf en slechts twee van die verhaallijnen zijn echt sterk. Oh, en ik had sowieso een aflevering of vijf nodig om er echt goed in te komen. De serie eindigt ook nog eens met een open einde, maar gelukkig is daar dankzij het Kickstarter project een film achteraangekomen.De redenen waarom je de serie moet zien? Geweldige verhaallijnen, vermakelijke personages – vooral het sarcasme van Veronica zelf is een en al genot – als ook een idioot goede cast met heerlijke gastacteurs. En omdat iedereen deze serie eigenlijk gezien moet hebben, zal ik hem bij vrienden blijven aansmeren. Zo ook komend weekend, wanneer ik met twee vriendinnen van werk de serie weer verder ga bingen (het eerste weekend haalden we het tot aflevering 14). Serieus: gaat dat zien!

Gamen maar!
Volgens mij was het op advies van een vriendin, als ook het feit dat ik wist dat Johanna Braddy erin speelt, dat ik begon met kijken van Video Game High School (ofwel VGHS). Een serie die op Netflix en YouTube staat, want geloof of het of niet maar deze serie begon als een webserie. Het speelt zich af in de nabije toekomst waar goede gamers worden gescout voor een opleiding en BrianD weet binnen te komen. Alle videogame-genres komen voorbij en dat is precies wat het zo vermakelijk maakt. Niet alleen de manier waarop het eruit ziet (al moet je wel echt in gedachten houden dat het hier om een webserie gaat), maar ook omdat je in de gamewereld terecht komt.

Daarnaast is het ook een doorsnee tienerserie, met de veel voorkomende schoolproblemen als ook romances en bullies – in dit geval ‘the Law’ – die het leven van de ‘nerds’ dwars kunnen zitten. Mocht je geen gamer zijn, dan is het interessant om op deze manier de gamewereld te beleven en een kijkje te krijgen in de verschillende genres die er zijn. Daarnaast is het genieten van alle personages. In totaal is de serie al meer dan 150 miljoen keer bekeken op online platformen, wat niet heel vreemd is aangezien seizoen een negen afleveringen heeft van 10-22 minuten, seizoen 2 zes van 30-44 en seizoen 3 zes afleveringen van 37-66 minuten (de laatste is de allerlaatste als ik het me goed herinner). Mocht je dus nog een bingeserie voor in het weekend zoeken, dan is dit een prima aanrader.

Het regent doden…
Toen The Vampire Diaries begon was ik er lyrisch over. Niet alleen was het een spannende vampierserie, maar ze hadden ook hun eigen mythologie en gingen supersnel door hun verhaallijnen heen. Daarmee bedoel ik dat ze niet zoals bij veel drama’s een verhaallijn uitrekken over een half of heel seizoen, maar in The Vampire Diaries duurde het slechts een aflevering of drie/vier en dan gingen ze alweer verder. Oh en een van mijn favoriete momenten is wanneer Stefan Elena een eerste editie van ‘Wuthering Heights’ geeft, want dat is namelijk mijn lievelingsboek allertijden… Maar goed, ze gingen al snel de fout in.Blog: De uitdaging – V (Immy Verdonschot)De snelheid bleek namelijk een zwaktepunt. Want niet alleen gingen ze sneller dan normaal door alle (gewone – lees: eerder gedane) verhaallijnen, ook betekende dit dat sneller dan ergens anders doden vielen. Waarvan de meesten ook weer in no time terugkwamen. Mijn grootste probleem met de serie is dan ook dat een ‘mensenleven’ niets meer uitmaakte, want iedereen had meer dan negen levens. En ohja, dat geldt trouwens niet voor de volwassenen. Deze bleven vooral dood, dus je had vooral met wezen te maken. Verder kwamen alle vaste prikken voorbij: heksen, vampiers, weerwolven… noem het maar op. Kortom, na een seizoen of vier, vijf had ik er echt genoeg van toen personages voor de zoveelste keer doodgingen en ben ik ermee gekapt. Inmiddels is de laatste aflevering volgens mij al opgenomen en ik twijfel of ik die misschien toch nog een kans ga geven.

Waar ik trouwens wel weer goede dingen over hoor, is de spin-off: The Originals. Deze wil ik ook nog wel een kans geven, aangezien daar blijkbaar de beste personages in terug komen. Dus wie weet.

Twee andere series waar ik eventueel nog over wilde schrijven, waren Van Helsing en Vinyl. Met Van Helsing ben ik al begonnen, maar daar ben ik niet echt over te spreken, aangezien het vooral een zombie-versie is. En dat spreekt me toch niet zo aan. Vinyl staat nog steeds op mijn lijstje, dus wie weet dat ik daar ooit tijd voor vrijmaak. Tot zover mijn blog over series met de ‘V’, nog maar vier te gaan!

Xoxo,

Immy.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Please type the characters of this captcha image in the input box

Please type the characters of this captcha image in the input box